Pages

Mar 21, 2006

Άνοιξη


Ήρθες σήμερα και με χάιδεψες στο πρόσωπο. Δεν φταις εσύ, εγώ ξέχασα να σε κλείσω έξω αφήνοντας τις κουρτίνες ανοιχτές.

Με καλημέρισες την στιγμή που άνοιξα την πόρτα. Το ξέρω ότι έπρεπε να είχα φορέσει τα γυαλιά μου πριν την ανοίξω. Ευτυχώς δεν πέρασε κανένα φορτηγό εκείνη την ώρα θα ήμουν το πρώτο ανοιξιάτικο θύμα στο χωριό.

Ευχαριστώ που με έκανες να συνειδητοποιήσω ότι ήρθες, σήμερα, βάζοντας τα καλά σου. Όπως στο πίνακα του Μποτιτσέλι, μια από τις πρώτες εικόνες σου που είχαν αποτυπωθεί στο μυαλό μου, πανέμορφη, αέρινη, η τέλεια μάνα που δίνει ζωή, που ξυπνά τα κοιμισμένα στο λήθαργο του χειμώνα ένστικτα του έρωτα. Λάθος εικόνα του έδωσαν τόσοι και τόσοι ζωγράφοι. Ο έρωτας δεν έχει φτερά και τόξο. Έχει στεφάνι στα μαλλιά και σκορπάει ροδοπέταλα στις καρδιές μας κάνοντας τις πεταλούδες να χορεύουν στο στομάχι μας.

Οι έφηβοι το ζούνε πιο έντονα απ' όλους μας, ίσως ο μόνος λόγος που θα ήθελα να ξαναγυρίσω στην εφηβεία... να νιώσω για άλλη μια φορά την άνοιξη με τον μοναδικό αυτό τρόπο.

Καλώς ήρθες γλυκιά μου.

No comments:

A wise saying

Home is where your heart is