Ο Ταρζάν και η Τζέιν

- Το καλοριφερ το αναβεις καθολου; - Αλλοιωνει το χειμωνα ρε φιλε !!!

2012-01-27T17:58:00.001+02:00

Ο χειμώνας δεν είναι σήμαχος φέτος. Το πετρέλαιο έχει χτυπήσει 1€ το λίτρο και έξω έχει από 2 - 9 βαθμούς κελσίου. Χρόνια είχαμε να δούμε τόσο κρύο που να διαρκεί τόσο πολύ. Λες και βάλθηκε και αυτός μαζί με την οικονομική κρίση να ξεπατώσουν τον Έλληνα, ο οποίο αρνείται να γεμίζει το λέβητα με 1 τόνο ή και 2 όπως άλλες χρονιές και παραγγέλνει πετρέλαιο ίσα ίσα για να βγάλει τον μήνα.

Από την άλλη ψάχνει για άλλες πηγές θέρμανσης πιο οικονομικές. Όσοι είχαν διακοσμητικά τζάκια τα ανάβουν μιας που ο τόνος τα ξύλα είναι πολύ φθηνότερα.

Εμείς επιλέξαμε κλιματιστικά ινβέρτερ και έχουμε μείνει πολύ ικανοποιημένοι από την σχέση τιμής απόδοσης αλλά και κατανάλωσης σε σχέση με το πετρέλαιο με μία ετήσια διαφορά της τάξεως των 500€ θα τα αποσβέσουμε σε 3-4 χρόνια.

Βέβαια το τζάκι μπορεί να μην είναι η καλύτερη δυνατή λύση αλλά τουλάχιστον είναι πιο σέξι

Κάντε ποδήλατο γιατί χανόμαστε! Τι γίνετε με την βενζίνη τέλος πάντων;

2012-01-27T00:56:00.014+02:00

Κάντε ποδήλατο γιατί χανόμαστε!
Η λύση... βρίσκεται στην στύση (πρόταση φίλου που δεν μπορούσα να αγνοήσω)

Κάθε φορά που περνάω έξω από ένα βενζινάδικο με πιάνει σύγκρυο. Η κατάσταση είναι πλέον απελπιστική. Σε λίγο θα μπορούν να κυκλοφορούν με αυτοκίνητα μόνο οι πλούσιοι. Σκέφτομαι να ανοίξω μία αντιπροσωπεία με άλογα και γαϊδούρια. Δεν πληρώνουν φόρο, καίνε μία μπάλα σανό την εβδομάδα και είναι οικολογικά, οι δε ρύποι τους κάνουν για κοπριά.

Η δουλειά μου είναι 35 χμ μακριά. Αυτό σημαίνει 70 χμ κάθε μέρα επί έξι μέρες 420 χμ χωρίς άλλες μετακινήσεις δηλαδή ένα ντεπόζιτο βενζίνη = 250€

Μάλλον με βλέπω να μετακομίζω στην δουλειά μου και να κατεβαίνω στην πόλη μια φορά την εβδομάδα με τον γάιδαρο.

Αιτία παρεξήγησης;

2012-01-26T00:47:00.003+02:00

Προσοχή ένας στενός φίλος θα σε πουλήσει αύριο

2012-01-25T00:32:00.000+02:00

Γέλασα καθώς διάβαζα το χαρτάκι από το τυχερό μπισκοτάκι που μου έδωσαν στο κινέζικο και το έβαλα στην τσέπη γιατί έχει και αριθμούς για λόττο, μπας και περάσω από κάποιο πρακτορείο και παίξω ένα δελτίο.

Λίγα μετά τις 12 το βράδυ έλαβα ένα τηλέφωνο από ένα φίλο στο Ηράκλειο. Με ενημέρωσε ότι ένας κολλητός μου έχει σύρει τα μύρια όσα και έχει πει τα χείριστα για μένα σε γνωστούς, φίλους και γενικά ανθρώπους με τους οποίους μοιραζόμαστε κοινά ενδιαφέροντα.

Το παράδοξο είναι ότι λίγες μέρες πριν που τον συνάντησα στα Χανιά ήταν μέλι-γάλα. Κι ενώ έχω πάρα πολλά παράπονα για το πως χειρίστηκε κάποια θέματα και πως με κρέμασε τελευταία στιγμή θέτοντας σε κίνδυνο ένα μεγάλο έργο που ετοιμάζαμε στα τέλη του χρόνου που μας πέρασε δεν του κράτησα καμία απολύτως κακία.

Ηθικά διδάγματα: Δεν κάνουμε πλάκα με τα τυχερά μπισκότα των Κινέζικων εστιατορίων
Αγαπάμε τους φίλους μας με τα ελαττώματα τους μέχρι να μας απαυτόσουν. Μετά τους κάνουμε στην άκρη.

Να μην ξεχάσω: Να παίξω τους αριθμούς οπωσδήποτε!

In Time

2012-01-25T00:15:00.001+02:00

Το 2161, το χρήμα έχει εξαφανιστεί και την θέση του έχει πάρει ο χρόνος. Οι άνθρωποι γερνούν μέχρι τα εικοσιπέντε και ύστερα έχουν την ίδια φυσική παρουσία μέχρι να πεθάνουν. Τότε αρχίζει και λειτουργεί το ενσωματωμένο ρολόι στο χέρι τους, που αρχικά τους δίνει ένα χρόνο ζωής. Έτσι, είναι υποχρεωμένοι να δουλεύουν για να κερδίζουν έξτρα χρόνο, που όμως ξοδεύουν για να αγοράσουν τροφή, για να επιβιβαστούν στο λεωφορείο, για να πληρώσουν τα χρέη. Στο γκέτο, τα ρολόγια σταματούν διαρκώς, αφού οι κάτοικοί του συνήθως δεν έχουν περισσότερη από μια μέρα για να ξοδέψουν. Στις πλούσιες συνοικίες πάλι, οι άνθρωποι έχουν πάνω από χίλια χρόνια ο καθένας, διατηρώντας την δυνατότητα να ζήσουν για πάντα.

Όταν κάτι είναι εύστοχο, δε πα να 'ναι αδέξιο και βολεμένο, τότε δεν μπορεί παρά να σου 'μιλήσει'. Ο Andrew Niccol κάνει την δική του κριτική στο υπάρχον σύστημα, μέσω της επιστημονικής φαντασίας, και στην συνωμοσία εναντίον του ανθρώπου, που θέλει τους έχοντες και κατέχοντες να επιβιώνουν εις βάρος των φτωχών και αδύναμων. Η ιδέα της αντικατάστασης του χρήματος με τον χρόνο είναι ευφυέστατη, αφού ούτως ή άλλως "ο χρόνος είναι χρήμα". Ο χρόνος μας είναι πολύτιμος και συνήθως σπαταλιέται σε ανούσια πράγματα. Όμως το tagline της ταινίας το λέει καθαρά: "Μια μέρα είναι αρκετή". Πώς θα σαν φαινόταν εάν ζούσατε την κάθε σας μέρα σαν να είναι η τελευταία σας; Και πώς θα σας φαινόταν εάν ζούσατε για πάντα; Η θνησιμότητα στον άνθρωπο είναι συνώνυμη της ύπαρξης. Χωρίς αυτήν, η εξέλιξη δεν θα υπήρχε και όλοι θα βρισκόμασταν εγκλωβισμένοι σε ένα σύστημα ή μια κατάσταση, που στην καλύτερη περίπτωση θα μπορούσε να χαρακτηριστεί στάσιμη. Αν όμως το σήμερα είναι το μόνο που έχουμε, τότε η δημιουργία είναι αναπόφευκτη.

Δεν ξέρω αν φταίει η παρουσία του εξαιρετικού, για άλλη μια φορά, Cillian Murphy ή αν όντως φέρνει κάπως, αλλά η ταινία μου θύμισε το «Inception», με τα διαφορετικά επίπεδα και την έντονη αντίστροφη μέτρηση. Ο Andrew Niccol πάντως δεν ξεφεύγει πολύ από το μενού του «Gattaca» και μας χαρίζει μια ταινία, όσον αφορά στην αλλαγή του συστήματος και την ανατροπή των κανόνων, παρόμοια με το «The Adjustment Bureau» του George Nolfi. Η αλήθεια είναι πως το «In Time» υστερεί σε ποιοτική διάρκεια, έχοντας νεκρά διαστήματα και βολικές μεταβάσεις από την μια σκηνή στην άλλη. Η αδεξιότητά του ορισμένες φορές είναι τόσο μεγάλη, που βρίσκεσαι στο τσακ να χάσεις το ενδιαφέρον σου. Όμως η ιστορία δεν σε αφήνει. Είναι και η εποχή βλέπεις...

τα παραπάνω αποσπάσματα είναι από την κριτική της ταινίας του Πέτρου Καλογερά στο cinemanews.gr με εκφράζει απόλυτα αλλά επειδή ο Πέτρος αναλύει ολόκληρη την ταινία, δεν ήθελα να σας το χαλάσω. Αν παρόλα αυτά θέλετε να διαβάσετε ολόκληρη την κριτική μπορείτε να την βρείτε εδώ

Το κορίτσι: Amanda Seyfried
Που έχετε δει ξανά αυτά τα μάτια; Ναι, ναι απλά με ξανθιές μπούκλες να τραγουδάει Mama Mia. Και όχι μόνο: Κακά Κορίτσια, Εννέα Ζωές, Άλφα Ντογκ, Κοκκινοσκουφίτσα η τραγουδοποιός - ηθοποιός και παιδί μοντέλο Αμάντα αφήνει σταθερά το στίγμα της στην βιομηχανία της διασκέδασης. Στην ταινία υποδύεται το κακομαθημένο πλουσιοκόριτσο το οποίο βρίσκει την ευκαιρία να επαναστατήσει μαζί με τον ήδη κυνηγημένο και επικηρυγμένο Will Salas (Justin Timberlake)

Βαθμός: 3,5/5

Εμείς τους ψηφίσαμε, καλά να πάθουμε

2012-01-24T23:20:00.001+02:00

Η Κατσέλη διάβασε το μνημόνιο, είδε την φρίκη, είπε όχι και διαγράφηκε από το κόμμα.

Ο Σημίτης έρχεται ΤΩΡΑ να μας πει ότι είναι έγκλημα το Μνημόνιο

Ο Πάγκαλος μας λέει τεμπέληδες παρουσιάζοντας τον εαυτό του σαν τον μόνο δουλευταρά σε αυτή την χώρα

Ο Γιωργάκης είπε ψέμματα κατάμουτρα στον Ελληνικό λαό με το περίφημο λεφτά υπάρχουν

Ο Καραμανλής πούλησε την ελληνική οικογένεια στις τράπεζες και συνέβαλε στην αύξηση των αυτοκτονιών σε αυτή την χώρα σε 1 σχεδόν κάθε τρεις ημέρες

και ο ελληνικός λαός συνεχίζει να βγαίνει στους δρόμους, να κουνάει μπλε και πράσινες σημαίες, μάλλον λιγότερες πράσινες αυτόν τον καιρό. Και ναι. νάτος νάτος ο πρωθυπουργός θα ακούμε σε μερικούς μήνες με τον Σαμαρά, αν υπάρχει θεός σε αυτή την χώρα, ποιος; αυτός που πούλησε την Νέα δημοκρατία και έριξε την κυβέρνηση του, που πήρε τις χειρότερες αποφάσεις για το σκοπιανό και αντί να τελειώσει το θέμα τότε και εύκολα το διαιωνίζει ακόμα.

Πριν μερικά χρόνια ερωτηθείς ο τότε Αρχιεπίσκοπος Χριστόδουλος για την Χούντα, είπε ότι δεν εγνώριζε επειδή διάβαζε, είχε πολλά μαθήματα και υποχρεώσεις.

Ο Χρυσοχοΐδης δήλωσε το απίστευτο: Δεν δίαβασε το μνημόνιο επειδή είχε πολλές δουλειές εκείνο το καιρό.

Και ναι, ως δια μαγείας, θα ξαναβγει βουλευτής αυτός ο αρχιμαλάκας προδότης πολιτικός μας, γιατί ο άλλος αρχιμαλάκας έλληνας ψηφοφόρος θα τον ψηφίσει ξανά και ξανά.

Γιατί όπως είπε και ο μεγάλος ο Μητσοτάκης: Ο Έλληνας δεν έχει μνήμη

Σκέψεις σοφών

2012-01-24T19:57:00.000+02:00

«Έπρεπε να γεράσω, αγόρι μου, για να μάθω τι είναι ευτυχία.
Τελικά ευτυχία είναι ένα ζευγάρι χέρια, δύο χέρια...
Αυτά που θα σε αγκαλιάσουν, θα σε κρατήσουν, θα σε κοιμίσουν, θα σε περιποιηθούν, θα σου μαγειρέψουν, θα σε χαϊδέψουν και στο τέλος θα σου κλείσουν τα μάτια.
Τα πολλά χέρια απλά σε κατσιάζουν...
Χάσιμο χρόνου. Θα το δεις και συ όσο μεγαλώνεις...» Θανάσης Βέγγος......{Χ}

Αλγερινός σε κάδο ανακύκλωσης

2012-01-23T19:58:00.000+02:00

- Που είναι ρεεεεε!
Μία ομάδα νεαρών πέρασε από μπροστά μας καθώς σταματούσα το αυτοκίνητο έξω από το σπίτι μας χτες αργά το βράδυ.
- Που είσαι Πακιστανεεεε, ούρλιαξε ο ένας. Η Τζέιν είχε μείνει κόκκαλο να κοιτάζει τους νεαρούς να τρέχουν πάνω κάτω τον δρόμο. Την τράβηξα απότομα. Εκείνη σαστισμένη δεν είχε καταλάβει τι συνέβη. Έτρεξε πάνω και βγήκε στο μπαλκόνι να παρακολουθήσει την εξέλιξη αυτής της περίεργης ιστορίας. Στο βάθος ακούγονταν περιπολικά.
- Απο που είσαι ρεεεεε, ούρλιαξε κάποιος.
- Αλγερία, απάντησε μία τρομαγμένη φωνή
-Και τι κάνεις εδώ; Γιατί δεν γυρνάς πίσω στην πατρίδα σου ρεεεε, ούρλιαξε η ίδια φωνή. Αυτός μαζί με έναν άλλον τον άρπαξαν και τον πέταξαν μέσα στον κάδο της ανακύκλωσης.
- Μείνε εκεί μέσα ρεεεεε, εκεί σου αξίζει να είσαι, συνέχιζε να φωνάζει ο ίδιος. Οι άλλοι έφυγαν προς τα κάτω ψάχνωντας τον άλλον. Ο Αλγερινός δεν κουνούσε από τον ντενεκέ. Ρε φίλε βγες από εκει μέσα, έρχεται η αστυνομία, μην σε βρει εκεί, του έλεγαν οι γείτονες που είχαν ξεσηκωθεί από την φασαρία. Τίποτα αυτός, δεν το κουνούσε από τον κάδο.

Δεν ξέρω που πάει το πράγμα αλλά αυτή η οικονομική και ψυχολογική καταπίεση που μας υποβάλουν καθημερινά έχει περίεργα ξεσπάσματα. Ελπίζω να μην χειροτερέψουν τα πράγματα.

Κι εσύ λάμπεις Μπάμπη μου

2012-01-21T18:55:00.000+02:00

Πως ξέρουμε ότι όλες οι γυναίκες στην διαφήμιση της DUO Glow, των νέων προφυλακτικών της εταιρείας που φωσφορίζουν στο σκοτάδι, είναι όλες τους πουτάνες;

Στην διαφήμιση λοιπόν, καθώς είναι σκοτεινά, τσακ, φωσφορίζει το προφυλακτικό και λέει αυτή: "Κι εσύ λάμπεις Τάκη μου, Μάκη μου, Γιάννη μου κ.λ.π."

Να εστιάσουμε λίγο στις πρώτες τρεις λέξεις της ατάκας. Κι εσύ λάμπεις. Όχι απλά Λάμπεις αλλά ΚΙ ΕΣΥ λάμπεις, σημαίνει ότι ξέρει τουλάχιστον άλλον έναν άντρα που λάμπει στο σκοτάδι.

Συμπέρασμα: Οι γυναίκες στην διαφήμιση είναι ή πουτάνες ή κερατώνουν τους άντρες τους οπότε πάλι πουτάνες είναι.

Ακόμα και η βλάχα στην μέση του πουθενα που λέει "Κισι λάμπς Μήτσουμ".. ποιος άλλος λάμπει γμτ; στον τράγο φοράς τα προφυλακτικά;

για να χαμογελάσουμε λίγο

2012-01-20T09:44:00.000+02:00

Πάει ένα ζευγάρι επίσκεψη στην εξοχική κατοικία φιλικού τους ζευγαριού.
Μετά τις πρώτες τυπικές χαιρετούρες κάθονται στο σαλόνι.
Οι φιλοξενούμενοι μέσα σε 5 λεπτά παρατηρούν κάτι απίστευτα παράξενο:
Στο ταβάνι του σπιτιού είναι γραμμένα με μαρκαδόρο συνθήματα:
"1+1=3", "Η γη είναι επίπεδη", "Η Ελλάδα είναι στη μέση του Ατλαντικού",
"Στην Ελλάδα δεν υπάρχει διαφθορά", "Ο Α.Παπανδρέου ήταν ο καλύτερος πρωθυπουργός''
και πολλά άλλα.

-Καλά ρε Κώστα (ρωτάει ο φιλοξενούμενος δείχνoντας το ταβάνι), Τι είναι αυτό;...

-Ψευδοροφή ......

που πάνε τα ευρώνια;

2012-01-18T19:26:00.000+02:00

Προχτές πήγα στα Τζάμπο για να πάρω ένα επιτραπέζιο για ένα φίλο που γιόρταζε. μαζί με κάτι σου-ξου-μου-ξου 60€ στην απόδειξη και δεν το πίστευα. Ή τα Τζάμπο έχουν γίνει πιο ακριβά ή εγώ πιο φτωχός.... και μάλλον το δεύτερο είναι. Το ίδιο και οι βιτρίνες των καταστημάτων. Βλέπεις κάτι απίστευτα ποσά €150 για πουκάμισο, και αναρωτιέσαι μα είναι καλά οι άνθρωποι. Και το ρωτάω εγώ που πριν μερικά χρόνια δεν είχα κανέναν πρόβλημα να το αγοράσω στα 150€ που ουσιαστικά στηρίζει την θεωρεία ότι εμείς στραβά αρμενίζουμε.

Ε-ΣΟΥ-ΡΟΥ & έγχρωμη tv = ασπρόμαυρη ζωή

2012-01-14T13:36:00.000+02:00

Ο Χατζινικολάου έγραψε πάλι λέγοντας ότι αν ένα ΑΤΜ είχε φωνή θα μιλούσε σαν τον Παπαδήμο. Ή μήπως ο Χάρυ Κλυν το είπε... όχι ο Χατζινικολάου! Σίγουρα ο Χατζινικολάου. (αν σας θυμίζει μαλακία σποτάκι από το Μέγκα τότε θυμάστε καλά.)

Ρε άνθρωποι, το Ε-ΣΟΥ-ΡΟΥ ξέρουμε ότι το μόνο που κάνει είναι να βάζει πρόστιμα στον Λαζόπουλο και στην Ράδιο Αρβύλα. Αυτή την καταραμένη όπως πάει να γίνει ελληνική γλώσσα την έχει αφήσει στο έλεος της μαλακίας των διαφημιστικών εταιρειών. Ας κάνουμε πως δεν θυμόμαστε την σημαία της κρητικής Πολιτείας σε τουριστικό γράφειο σε διαφήμιση της Vodaphone. Στην αρχή με τσάντισε ξανά η vodaphone με τα γκρίκλις, "exeis kai 10euro omilias kai gia na katevazeis" και κάτι παπαριές του είδους. εδώ γίνεται ολόκληρη καμπάνια να χρησιμοποιούμε ελληνικά για να μην εκφυλίσουμε την γλώσσα και η κώλο-εταιρεία της κινητής πρωτοστατεί και πάλι. Η διαφήμιση μου αρέσει γιατί στο τέλος είναι πολύ κίνκι. Μία κοπέλα καβάλα πάνω στην άλλη να κάνουν ιππασία στο δωμάτιο, ουάου, πολύ "προ-χώ" Αμ η Cosmote! Να τσαταρω, να στριμάρω να κάνω ριλόουντ.... ρώτησα τους μαθητές μου τι είναι το στριμάρω και δε το ήξερε κανένας τους. Σε ποιους απευθύνεστε με τα κολο-ελληνικά σας κύριοι. Πάντως αυτό με το να μην ξυπνήσουν οι πέστροφες είναι καλό. Άσε για την λέξη "νταμπλούχος" λες και το νταμπλ είναι ελληνική λέξη. Και μάθετε ρε παπάρες αθλητικοδημοσιογράφοι ή θα πεις /ρεφερί/ ή διατητής. /Ρέφερι/ δεν είναι λέξη. Άσχετοι και αγράμματοι που έχετε και ταυτότητα δημοσιογράφου με αυτά τα ελληνικά. Αμ αυτό το Πι-ΕΣ-ΆΙ η γιαγιά κάτι λέει για την πίεση στην αγορά. Ξέρει κανείς τι είναι πάλι αυτό και το λέτε με τέτοια ευκολία και τρελή προφορά; Α στα διάλα ρε!

Και μιας που μιλάμε για το Ε-ΣΟΥ-ΡΟΥ! Πόσα σας δίνουν τα κανάλια για να κάνετε τα στραβά μάτια με την διάρκεια των διαφημίσεων; είναι δυνατόν να φτάνουν οι διαφημίσεις τα 25 - 30 λεπτά την ώρα. Αυτό δεν γίνεται ούτε στις υπερκαταναλωτικές Η.Π.Α.

Ο Έλληνας ρε αλήτες της MediaMart των γερμανικών συμφερόντων δεν είναι τζαμπατζής. Δεν πίνει τον καφέ και των άλλων με τεράστιο καλαμάκι ούτε πασαλείβεται σε άλλους γιατί τσιγκουνεύεται να αγοράσει αντι-ηλιακό. Ο Έλληνας είναι και δουλευταράς, και υπερήφανος και πρέπει να ντρέπεστε και όσοι δουλεύετε εκεί που δεν έχετε διαμαρτυρηθεί για αυτό το έκτρωμα που αποκαλείται διαφήμιση. Έτσι, έτσι, όλοι δούλοι του ευρώ και των γερμανών. (ναι ρε κολοαυτόματε διορθωτή τους γερμανούς τους γράφω με μικρό "γ" γιατί δεν το αξίζουν που έφτιαξαν αυτό που είναι σήμερα πάνω στις στάχτες ολόκληρης της Ευρώπης με τα λεφτά που έκλεψαν από όλους μας και μην βοήθεια των αμερικανών βοήθεια σας και εσάς - πάρτε και εσείς μικρό "α" για να μάθετε καράβλαχοι).

Α! Να μην ξεχάσω. έχεις περισσότερες πιθανότητες να κερδίσεις στο BlackOut αν είσαι ξεφωνημένη αδερφή γιατί σε κρατάνε μέχρι το τέλος επειδή αρέσεις στους τηλεθεατές και όχι επειδή έκανες καλύτερο χρόνο Τρύφωνα!

Les Chacachas

2012-01-07T10:23:00.001+02:00

Τώρα στις διακοπές εκτίθεμαι στην τηλεόραση περισσότερο από ποτέ. Όχι ότι το επιδιώκω, απλά είμαι περισσότερες ώρες στο σπίτι και αν το χαζοκούτι είναι ανοιχτό ακούω διάφορα. Αυτό που μου τράβηξε την προσοχή ήταν ένα τραγούδι σε ρυθμό cha-cha-cha με ελληνικό στοίχο. Δεν έλεγε και πολλά, κουλούρι, κουλούρι, έχω φρέσκα κουλούρια και στο οποίο ο Φώτης Σεργουλόπουλος ξεσπούσε σε ένα νευρόσπαστο κούνημα.Μου έκανε εντύπωση η ποιότητα της μουσικής και όχι τόσο ο στοίχος και τους βρήκα στο Ίντερνετ.

Κυρίες και κύριοι σας παρουσιάζω τους Les Chacachas

Το συγκρότημα είναι βέλγικο και ξεκίνησε το 1958 και είναι καλτ για τους λάτρεις της σόουλ-φάνκ Ιδρυτής του ο Gaston Bogaert, πρώην μέλος των Los Juano Boengs and The Continentals, η δε τραγουδίστρια κουβανέζικης καταγωγής, αμερικανή πολίτις ήταν η σύζυγος του Τίτο Πουέντε..

Είναι περισσότερο γνωστοί για το το τραγούδι τους Jungle Fever από το 1972, ένα τραγούδι disco το οποίο πούλησε ένα εκατομμύριο αντίτυπα και έγινε χρυσό και το οποίο ακούστηκε και στην ταινία Boogie Nights.

Ηχογράφησαν διάφορα τραγούδια στο ίδιον ίδιο latin ήχο από πολλές χώρες (από Βραζιλία μέχρι Ελλάδα). Επί χούντας ήρθε για κάποιες εμφανίσεις σε ξενοδοχεία (!) και έκανε ένα μικρό 45άρι με 4 τραγούδια (2 σε κάθε πλευρά), ηχογραφημένο το 1969. Τα τραγούδια είναι: Η Εικοσάρα, το Κουλούρι, Τα Παιδιά του Πειραιά, Εγώ και το γαϊδουράκι μου

Tότε ότι εκείνα τα χρόνια κάποιος καλλιτέχνης για να γίνει διεθνώς γνωστός έπρεπε να κάνει δίσκους στην γλώσσα της χώρας που ήθελε να «κατακτήσει». Υπάρχουν τραγούδια πολλών ξένων στα ελληνικά και το αντίθετο (όπως π.χ. της Μελίνας Μερκούρη στα τούρκικα, της Μούσχουρη στα αφρικάνικα(!), του... Πασχάλη στα γερμανικά). Το καλύτερο: Ο μεγάλος Gillespie ντυμένος... τσολιάς στο album του «Dizzy In Greece» (1956)

Στο youtube μπορείτε να βρείτε όλα τους τα τραγούδια και στο e-bay πολλά από τα 45άρια τους. Απολαύστε τους στο Los Ninos Del Pireo

Φωτογραφικές Στιγμές: Σταυρός Ακρωτηρίου

2012-01-07T09:39:00.000+02:00

Καλή 'Ανοιξη!

2012-01-03T10:22:00.001+02:00

Κι εκεί που οδηγούσα από τα Χωραφάκια προς στον Σταυρό βρέθηκα έκπληκτος να προσπερνάω μία ανθισμένη αμυγδαλιά. Δεν μπορεί, σκέφτηκα, βλακεία, δεν θα ήταν αμυγδαλιά. Να που στην επόμενη στροφή άλλη μία έλουζε τα ανθισμένα της πέταλα στον Ήλιο. Σταμάτησα στην μέση του δρόμου και την τράβηξα μία φωτογραφία με το κινητό. Αν δω και χελιδόνια θα πηδηχτώ από το παράθυρο!

Κάηκε η Χριστιάνα

2012-01-02T09:51:00.001+02:00

Η Χριστιάνα είναι αγαπημένη ταβέρνα/καφέ στην παραλία του Σταυρού στο Ακρωτήρι των Χανίων. Τα τελευταία 30 χρόνια χιλιάδες άνθρωποι έχουν περάσει το κατώφλι της για να δροσιστούν, να ικανοποιήσουν την πείνα τους και την περιέργεια τους για την κρητική κουζίνα, να προστατευτούν από τον καυτό ήλιο του καλοκαιριού ή απλά για να θαυμάσουν το Όσκαρ του Γουόλτερ Λάσσαλι που κέρδισε για την ταινία Zorba the Greek και το οποίο δώρισε στην Χριστιάνα.Ο οπερατέρ της ταινίας, Γουόλτερ Λάσαλι θεώρησε ότι το όσκαρ ανήκει στον τόπο όπου έγινε η αφορμή να αποκτηθεί. Έτσι ο ίδιος το παραχώρησε στην ταβέρνα «Χριστίνα». Μάλιστα ο ίδιος αφού
συνταξιοδοτήθηκε ήρθε στην Κρήτη και ζει μόνιμα εδώ και δεκατρία χρόνια. Σε πρόσφατη συνέντευξή του δήλωσε: «Αποφάσισα να μείνω στην Κρήτη. Μ’ άρεσε η Κρήτη από την πρώτη στιγμή και μου αρέσει ακόμα. Το Οσκαρ το είχα δώσει σε μια ταβέρνα στον Σταυρό, ακριβώς απέναντι από το σημείο που έγινε το γύρισμα. Είχα σκεφτεί: Γιατί να μείνει σε ένα ράφι στο σπίτι και όχι στο σημείο αυτό του οποίου είναι μέρος;»

Η Χριστιάνα κάηκε ολοσχερώς στις 4 τα ξημερώματα της Πρωτοχρονιάς. Τέσσερις εστίες εντόπισε η Πυροσβεστική και απέδωσε τα αίτια της πυρκαγιάς σε εμπρησμό. Οι κόποι μίας ζωής έγιναν στάχτη και η ειρωνεία είναι ότι η ιδιοκτήτρια διέκοψε την ασφάλεια πυρός μερικούς μήνες νωρίτερα επειδή τα ασφάλιστρα είχαν γίνει πολύ ακριβά. Δεν ξέρω αν πρόκειται για πραγματοποίηση απειλής από κυκλώματα προστασίας τα οποία είναι γνωστό ότι είχαν προσεγγίσει τους επιχειρηματίες της περιοχής και είχαν ζητήσει "μηνιαία συνδρομή" για την ασφάλεια των καταστημάτων, ή αν πρόκειται για κάποιον κακόβουλο με τι σκοπό μόνο ο ίδιος ξέρει. Εύχομαι στην Χριστιάνα και την μητέρα της ολόψυχα να βρουν την δύναμη να ξεπεράσουν την ατυχία που τους βρήκε πρωτοχρονιάτικα και μέσα από τις στάχτες να ξαναδούμε την Χριστιάνα πιο όμορφη να μας δροσίζει τα καλοκαίρια στον Σταυρό.

Καλή χρονιά και άλλα τέτοια μπουρμπούτσαλα

2012-01-01T09:13:00.002+02:00

Εντάξει, άλλαξε ο χρόνος, ε και; (so what) που λέμε κι εμείς οι Αγγλόφωνοι. Λες και έγινε κάτι. Το μόνο που άλλαξε στην πραγματικότητα είναι ότι για τις πρώτες μέρες, εβδομάδες ή και μήνες για μερικούς σλόου-μο αντί να γράφουμε 2012 θα μπερδευόμαστε και θα γράφουμε 2011 (δύσκολα κόβονται οι κακές συνήθειες).

Για τον χωροχρόνο δεν έχει γίνει κάτι συναρπαστικό (που να μπορούμε να το εντοπίσουμε με τα τηλεσκόπια μας τουλάχιστον). Δεν δημιουργεί κύκλους αρχής και τέλους όπως κάνουν τα ανθρώπινα ημερολόγια. Σύμφωνα με το Λεξικό της Οξφόρδης με τον όρο χρόνος εννοείται "η ακαθόριστη κίνηση της ύπαρξης και των γεγονότων στο παρελθόν, το παρόν, και το μέλλον, θεωρούμενη ως σύνολο". Ή όπως έλεγε ο Αϊνστάιν χαριτολογώντας ο χρόνος είναι αυτό ππου εμποδίζει όλα τα γεγονότα της Ιστορίας να συμβούν την ίδια στιγμή.

Ο χρόνος για τον Καστοριάδη είναι αυτοαλλοίωση και αν δεν είναι οντολογική δημιουργία μέσω της οποίας υπάρχει ανάδυση του άλλου, τότε σκεφτόμαστε το χρόνο ως ταυτιστικό και συζητάμε την επανάληψη στην κυκλικότητα, δηλαδή δίνουμε στο χρόνο χαρακτηριστικά του χώρου. Αν ο χρόνος είναι ανάδυση είδους, φιγούρας, μορφής, τότε η κατάργηση τους συνεπάγεται την ανάδυση μιας άλλης φιγούρας, μορφής, είδους. Έτσι ο χρόνος ως ετερότητα-αλλοίωση είναι ανάδυση μορφής και σημασίας (παράστασης) και κατ’ επέκταση φαντασιακής σημασίας-θεσμού. Όπως γράφει ο Καστοριάδης «αυτές οι φιγούρες είναι άλλες όχι μέσω αυτού που οι ίδιες δεν είναι («της θέσης» τους μέσα στο χρόνο) αλλά μέσω αυτού που οι ίδιες είναι». Πρόκειται συνεπώς για το πρόβλημα του καθορισμού του άλλου προς το αυτό, δηλαδή της ετερογένειας ως προς την ομοιογένεια και της μηχανιστικότητας ως προς τη δημιουργία. (Μπορείτε να διαβάστε ολόκληρο το άρθρο Χρόνος και δημιουργία στη σκέψη του Κ.Καστοριάδη)

Τι είναι λοιπόν ο χρόνος; Είναι το μεγαλύτερο μυστήριο; Όχι, το μεγαλύτερο μυστήριο πρέπει να είναι, ότι ο καθένας μας είναι εδώ για ένα σύντομο χρονικό διάστημα, και αυτό που το Σύμπαν μας επιτρέπει στο πλαίσιο της ύπαρξής μας είναι να θέτουμε τέτοιες ερωτήσεις. Και να μεταβιβάζουμε από παιδική ηλικία σε παιδική ηλικία τη χαρά της αναζήτησης, της ερώτησης και της μεταβίβασης της γνώσης για το τι ξέρουμε και τι δεν ξέρουμε.

Contagion

2011-12-29T14:41:00.000+02:00

Μέσα σε λίγες μόνο μέρες μία φονική και ταχύτατα μεταδοτική πανδημία εξαπλώνεται σε όλο τον κόσμο. Παρά τις κοπιώδεις προσπάθειες της επιστημονικής κοινότητας, του CDC (Κέντρο Ελέγχου και Πρόληψης Νοσημάτων) και όλων των αρμόδιων φορέων, δεν υπάρχει θεραπεία, εμβόλιο ή σχέδιο για να αναχαιτιστεί η εξάπλωση του μυστηριώδους ιού. Την ίδια ώρα απουσιάζει δραματικά και ένα "αντίδοτο" απέναντι στον πανικό, ο οποίος έχει κυριεύσει τους πάντες και αποδεικνύεται το ίδιο μεταδοτικός και φονικός με τον ιό, αν όχι περισσότερο. Σε έναν κόσμο που καταρρέει, καθημερινοί άνθρωποι προσπαθούν να επιβιώσουν με οποιοδήποτε τρόπο.

Ο Σόντερμπεργκ με τα πολλά πρόσωπα εδώ επιστρέφει στις παράλληλες ιστορίες αλά Traffic, έχοντας κοινό παρονομαστή μια πανδημία που πλήττει ταυτόχρονα κι επηρεάζει ακαριαία και ανεπανόρθωτα τις ζωές ανθρώπων που δεν σχετίζονται αναγκαστικά μεταξύ τους. Κι ενώ φτιάχνει μια ταινία πολύ συγκεκριμένη, με πλοκή και deadline, υπόγεια σχολιάζει την επιδημία του φόβου με καταλύτη τον μπλόγκερ (για πρώτη φορά ο κακός προέρχεται απ’ αυτό τον χώρο). Ο φόβος είναι ο αόρατος κακός στο Contagion και ο χρόνος επίσης πρωταγωνιστεί ως μια απειλητική διάσταση, ένα σκηνικό μέσα στο γκρίζο μιας κοινωνίας που φαίνεται να στερείται αντανακλαστικών, να μουδιάζει και να εγκλωβίζεται γρηγορότερα απ’ ό,τι θέλει να πιστεύει.

Όποιος δεν διαγνώσει τις δυο βασικές δραματικές παραμέτρους της ταινίας (δηλαδή τον χρόνο και τον φόβο) έχει χάσει πάνω από τη μισή σημασία. Αυτό που μένει δεν είναι αμελητέο: ο τρόπος που οι άνθρωποι αντιδρούν σε μια κατάσταση ανάγκης, το σάστισμα ανάμεσα στην απώλεια και την επιβίωση, το ένστικτο και την αλληλεγγύη είναι μια πλατφόρμα που ο Σόντερμπεργκ χειρίζεται με άνεση και πληρότητα, έχοντας ικανότατους ηθοποιούς στη διάθεσή του, από τον Ματ Ντέιμον, μέχρι το πρώτο διάσημο θύμα της ταινίας, την Γκουίνεθ Πάλτροου σε ρόλο αστραπή, που καταλήγει σ’ ένα headflap μέσα σ’ ένα τέταρτο.

Σε γενικές γραμμές αν σας αρέσουν οι ταινίες μεταξύ θρίλερ και βιολογικής φαντασίας τότε μην το χάσετε.

Τα κορίτσια: Για τις Πάλτρου και Γουίνσλετ δεν έχει να πει κανείς πολλά ή να τις παρουσιάσει, εκπληκτικές στο ρόλο τους όπως και οι άλλοι ηθοποιοί.

Σκορ: 8/10

3 Χρόνια σαν χτες

2011-12-27T14:09:00.001+02:00

Φωτογραφικές Στιγμές: Γατήσια Ζωή!

2011-12-26T10:28:00.001+02:00

Καλά Χριστούγεννα!

2011-12-25T13:58:00.000+02:00

Το Τανγκό των Χριστουγέννων

2011-12-21T22:39:00.000+02:00

Βασισμένη στο ομώνυμο βιβλίο του Γιάννη Ξανθούλη, η ταινία φιλοδοξεί να αφηγηθεί την ιστορία ενός ανέλπιδου έρωτα και μιας παράδοξης αντρικής φιλίας, δημιουργώντας παράλληλα μια τοιχογραφία της δεκαετίας του `70, μέσα από την επαρχιακή στρατιωτική ζωή. Ακολουθώντας σχετικά πιστά το βιβλίο, το κινηματογραφικό “Τανγκό” κάνει ζουμ στη σχέση που δημιουργείται ανάμεσα στον υπολοχαγό Καραμανίδη και τον υφιστάμενό του, Λαζάρου, όταν ο τελευταίος τού μαθαίνει τον αργεντίνικο χορό, για να πλησιάσει επιτέλους ο πρώτος το απαγορευμένο αντικείμενο του πόθου του.

Η κινηματογραφία άψογη, οι εικόνες εκπληκτικές, οι ηθοποιοί σε πολύ καλούς ρόλους πραγματικά τις στιγμές που μένουν ακίνητοι νομίζεις ότι έχουν βγει από κάποιο πίνακα ζωγραφικής.

Παρόλα αυτά δεν έμεινα ευχαριστημένος καθόλου σε όλους τους άλλους τομείς. Η επιλογή του σκηνοθέτη οι ίδιοι οι ηθοποιοί να παίξουν τους εαυτούς τους σε νεώτερη και παλαιότερη έκδοση δεν βγήκε σε καλό. Παρά την προσπάθεια του μέικ-απ είχαν κάτι ψεύτικο πάνω τους. Το ίδιο μουσικό χαλί έδενε σχεδόν ολόκληρη την ταινία με εξαίρεση το τάνγκο νοκτούρνο που χόρεψαν ο υπολοχαγός με το αντικείμενο του πόθου του προς το τέλος της ταινίας.

Και ξαφνικά εκεί που νόμιζες ότι η ταινία θα άρχιζε να μπαίνει στο ζουμί λες και πάτησε το κουμπί ">>" στο τηλεκοντρόλ του βίντεο. Που είναι η ιστορία με τον υπολοχαγό και την Ζωή; Γιατί κράτησε σε τόσο πλατωνικό επίπεδο την ερωτική σχέση του φαντάρου με τον υπολοχαγό; Μου έδωσε πραγματικά την αίσθηση ότι κάποιος από την παραγωγή φώναξε "άντε να τελειώνουμε" και πακετάρισαν το μισό βιβλίο σε 10 μόλις λεπτά.

Το κορίτσι: Η Βίκυ Παπαδοπούλου είναι ένας άγγελος. Μία πραγματικά πολύ όμορφη και γλυκιά γυναίκα με εκπληκτικά μάτια που σε μαγνητίζουν. Τα κοντινά πλάνα στα μάτια της κατά την διάρκεια του χορού είναι μαγευτικά.

Επίλογος: Πολύ ντόρος για το τίποτα είναι η προσωπική μου άποψη. Θα μπορούσε να είχε κάνει ένα αριστούργημα αλλά οι επιλογές του σκηνοθέτη κουτσούρεψαν το τελικό αποτέλεσμα.

Βαθμολογία: 5/10

Ξέσπασα...

2011-12-20T19:53:00.001+02:00

πάνω στο φωτοτυπικό του σχολείου. Αυτό το μηχάνημα έχει δουλέψει σαν σκυλί εδώ και πολλά χρόνια. Αναπαράγει ιδέες, σχέδια, κείμενα, εικόνες, τραγούδια, ασκήσεις, τεστ, επιστολές, ανακοινώσεις, γραφικά, συνταγές, εργασίες μαθητών. Τον τελευταίο καιρό άρχισε να έχει προβλήματα. Ένα τακα-τούκα στην τροφοδοσία χαρτιού έκανε το χαρτί να κολλάει μέσα στο μηχάνημα, να χάνουμε πολύτιμο χρόνο από το μάθημα προσπαθώντας να το ξεμπλοκάρουμε, να μασάει αυτό το χαρτί κι εμείς τα νεύρα μας. Το πήγα για σέρβις αλλά ο τεχνικός δεν φαίνεται να καταλαβαίνει τι του γίνεται, ενώ του είπα ότι έχει θέμα ο τροφοδότης εκείνος είπε ότι φταίει το τόνερ, μου χρέωσε 25€ για να μην κάνει τίποτα και φυσικά με το που γύρισα πίσω και το έβαλα στην πρίζα, άρχισαν πάλι τα τάκα-τούκα.

Σήμερα δεν άντεξα. Τράβηξα μία μπούφλα στον τροφοδότη, έσπασα την ροδέλα που τραβάει το χαρτί, πέταξα το τόνερ στον τοίχο, αυτό άνοιξε, έκανα κώλο τον τοίχο και το γραφείο, μπήκα στο e-shop και παρήγγειλα έναν άλλο πιο σύγχρονο και με μπρος-πισω εκτύπωση και στα μισά χρήματα του παλιού. Ελπίζω μόνο να βγει το ίδιο σκυλί με τον προκάτοχο του. Όσο για τον παλιό θα τον πάω πίσω στο σέρβις να του πω να φτιάξει τον τροφοδότη και αν μου πει οτιδήποτε πάνω από 50€ θα τον ρίξω από ένα ψηλό κτήριο και θα το γράψω σε βίντεο να δείτε την πρόσκρουση. Και σαν να μην μου έφταναν όλα τα άλλα στο τέλος αυτής της γαμο-χρονιάς πρέπει να βρω και €300 για να πάρω το καινούριο.

Α στα' διαααα....

Μία απλή υπενθύμιση ότι έρχονται τα Χριστούγεννα

2011-12-20T19:19:00.000+02:00

Βλέπω ασταμάτητα εφιάλτες εδώ και μία εβδομάδα ακόμα και στις μεσημεριανές σιέστες αν προλάβω να ξαπλώσω καθόλου. Άγχος, ένας μόνιμος κόμπος στο στομάχι, ταχυπαλμίες και τα τελευταία γεγονότα δεν βοηθούν καθόλου την κατάσταση. Δεν ξέρω από που να αρχίσω γι αυτό και μερικές μέρες δεν έχω γράψει τίποτα. Τα Χριστούγεννα έρχονται, και όπως κάθε Χριστούγεννα, Πάσχα και Καλοκαίρι πρέπει να τρέχω να μαζέψω χρήματα, να παίρνω τηλέφωνο πελάτες για τα δίδακτρα, να με παίρνουν άλλοι και να μου ζητάνε χρήματα, βρίσκομαι σε μία κατάσταση μόνιμης διαπραγμάτευσης με τους πάντες.

Τα Χριστούγεννα έρχονται και έχω κουραστεί. οι διακοπές αυτές δεν είναι για τα παιδιά, είναι για τους εκπαιδευτικούς. έχουμε κάψει φλάντζες, διακόπτες και ασφάλειες και πρέπει οπωσδήποτε να ξεκουράσουμε το μυαλό μας.

Τα Χριστούγεννα έρχονται. Δεν θέλω να σκέφτομαι τα δώρα για τα βαφτιστήρια, το ενοίκιο, τα τέλη, την εφορεία, προυπολογισμούς και απολογισμούς. Θέλω να ξεκουραστώ. Το ξέρω κι εσύ το ίδιο σκέφτεσαι μοναδικέ μου αναγνώστη. Έλα να ξεκουράσουμε μαζί τα μάτια μας στην παρακάτω εορταστική εικόνα. Καλές γιορτές

Βζζζζιιιιιιννννννν

2011-12-17T14:31:00.000+02:00

Ο αέρας λυσσομανάει και κάτι τρίζει έξω από το παράθυρο. Στην αρχή νόμιζα ότι ήταν η Τζέιν και κάποιο καινούριο ροχαλητό που έχει αναπτύξει ειδικά για απόψε. Έκλεισα τα μάτια μου για να τα ξανανοίξω λίγα λεπτά αργότερα με ένα κουνούπι που επιδεικτικά πετούσε δίπλα στο αυτί μου. Τι μανία έχουν αυτά τα κουνούπια με τα αυτιά τέλος πάντων; Δεν φτάνει που θέλουν να σου πιούν το αίμα πρέπει να σε ξυπνάνε κιόλας; Κουνούπια Δεκέμβριο μήνα; Με τόσο κρύο έξω; Τι κουνούπι είναι αυτό; Ο Μπρους Λι των εντόμων; Οι φρούδες προσπάθειες να το αρπάξω την ώρα που πέταγε δίπλα στο αυτί μου με έκαναν να χάσω τον ύπνο μου. Σηκώθηκα και κοίταξα την Τζέιν που κοιμόταν τον ύπνο του δικαίου και που είχε την καταπληκτική ιδέα να αφήσει το παράθυρο του υπνοδωματίου μας ανοιχτό όλο το απόγευμα για να φύγει το επίμονο και βαρύ άρωμα από το μεσημεριανό τηγάνισμα και φυσικά την είσοδο σε πάσης φύσης αιμοβόρα έντομα που έχουν κύριο σκοπό να μου κάνουν να παρακολουθήσω την αγρυπνία του Άι από δω γαμοκούνουπο τρεισήμισι το πρωί!

Έκατσα στον καναπέ. Δίπλα μου το χριστουγεννιάτικο δέντρο το οποίο αποφάσισε να κάνει ρέιβ πάρτι με τα φωτάκια σαν αν μην μου έφτανε το κουνούπι και ο αέρας. Στο ΣΚΑΙ κάτι γκνου προσπαθούσαν να περάσουν ένα ποτάμι.

Στιγμές

2011-12-13T14:04:00.001+02:00

φωτογραφία: Τζέιν

Στην μητέρα μου δεν άρεσε σχεδόν τίποτα να κάνει στον ελεύθερο της χρόνο πέρα από το να κοιτάει βιτρίνες. Λυπάμαι τον κακομοίρη τον πατέρα μου που κάθε φορά που ήθελα να πάει για ψάρεμα έπρεπε να περάσει δια πυρός και σιδήρου για να κλέψει έστω και μία ώρα μακριά της. Το ψάρεμα ήταν κάτι που τον ηρεμούσε, όπως οι βόλτες με την μηχανή, το να φτιάχνει και να πετάει αετούς, να ακούει μουσική, να βελτιώνει κινητήρες αυτοκινήτων, να παίζει πιάνο, ντραμς, κιθάρα. Εκείνη μόνο γκρίνια. Στο τέλος σταμάτησε να ασχολείται σχεδόν με όλα γιατί απλά ο τσακωμός διέλυε την όποια ευχαρίστηση θα του έδινε η ασχολία του με κάτι μετά.

Είμαι τυχερός γιατί η Τζέιν δεν είναι έτσι. Από την αρχή αγκάλιασε τα χόμπι μου που δεν είναι και λίγα. Ότι δεν μπορούσαμε ή δεν ήθελε να κάνουμε μαζί με παρότρυνε να το κάνω μόνος μου. Το μόνο της παράπονο ότι έχω σταματήσει να κάνω τόσα πολλά από τότε που είμαστε μαζί. Της άνοιξα τις πόρτες στην μαγεία της Αστρονομίας, κι εκείνη στον χορό. Της κόλλησα τον ιό της φωτογράφισης και την ενθάρρυνα να το πάει και ένα βήμα παρά πέρα. Προσπαθεί να μου κολλήσει να ασχοληθώ με την Ζούμπα αλλά δεν θα της περάσει...

Το θέμα είναι ότι ποτέ δεν την σταμάτησα από κάτι ούτε κι εκείνη εμένα. Έχουμε μία ισορροπία και μία κατανόηση και λατρεύω να κάνουμε πράγματα μαζί. Μωρό μου σου έχω μια έκλειψη! Με το που της είπα για την έκλειψη, καθάρισε μηχανή, πακέταρε τρίποδες και εξοπλισμό και με περίμενε στην πόρτα.

Ανεβήκαμε στο κάστρο της Αρχαίας Απτέρας, αγαπημένος τόπος παρατήρησης με καθαρό ανατολικό ουρανό ιδανικό για την έκλειψη σελήνης που δυστυχώς εξαιτίας της θέσης μας το μέγιστο είχε ήδη ολοκληρωθεί κάτω από τον ορίζοντα. Στήσαμε μηχανές και κιάλια και περιμέναμε υπομονετικά την ανατολή της Σελήνης. Η Τζέιν τραβούσε τοπία κι εγώ σκάναρα τον ορίζοντα. Περίεργο, ο χρόνος επαφής πάνω από τον ορίζοντα είχε περάσει και η Σελήνη πουθενά. Η Τζέιν ήταν με το δάχτυλο στην σκανδάλη και περίμενε για τα πρώτα κλικ. Η Σελήνη είχε χάσει το ραντεβού της...

... ή σύννεφα που δεν μπορούσαμε να δούμε κάλυπταν τον ορίζοντα και ξαφνικά άκουσα ένα ουάου που με ξάφνιασε. Νάτην μου είπε και το ντράιβ της μηχανής τραβούσε ασταμάτητα φωτογραφίες,

φώτο: Τζέιν

Πέντε μοίρες πάνω από τον ορίζοντα είχε ξεπροβάλει η Σελήνη με κάλυψη 80% κοκκινόχρωμη ανάμεσα στα σύννεφα. Είχα κολλήσει τα μάτια μου στα μεγάλα κιάλια. Το θέαμα ήταν απερίγραπτο. Η Σελήνη φώτιζε τα μικρά λεπτά σύννεφα που ήταν μπροστά της με αποτέλεσμα η επιφάνεια της να φαίνεται αλλοιωμένη με γραμμές και θα ορκιζόμουν ότι κοιτούσα τον πλανήτη Δία από κοντά παρά τον δορυφόρο της Γης.Μόλις είχε φτάσει και η Φαίδρα και αυτή με την φωτογραφική της και τραβούσε και αυτή ασταμάτητα.

φώτο: Φαίδρα

Η Σελήνη συνέχισε το ταξίδι της βγαίνοντας από την σκιά της Γης κι εμείς παγωμένοι αλλά ευτυχισμένοι μαζέψαμε τον εξοπλισμό και μπήκαμε στο αυτοκίνητο. Τα μάτια της έλαμπαν στο φεγγαρόφως κι εγώ ένιωθα πολύ τυχερός που μπορούσα να μοιραστώ τέτοιες στιγμές μαζί της.

Είναι κάτι στιγμές,
τρυφερές και λεπτές,
σαν κλωστές τυλιγμένες σ' αδράχτι,
σε γυρνούν απαλά,
σε μεθούν σιωπηρά,
σε γεμίζουν με πείσμα και άχτι...

Για τους κήπους της γης,
για το ροζ της αυγής,
για το κύμα που απόμεινε μόνο,
να χαϊδεύει με αφρούς,
τους πικρούς μας καημούς
και να διώχνει της πίκρας τον πόνο.

Μπλιαχ!

2011-12-12T22:16:00.001+02:00

Σήμερα είναι μία μέρα έντονων συναισθημάτων. Άγχος από το πρωί που ξύπνησα, σήμερα περνούσα από οικονομικό έλεγχο στον σύλλογο που είμαι ταμίας. Δύσκολη δουλειά το ταμείο ιδίως σε ένα σύλλογο που έχει να κάνει με πολλές κινήσεις λογαριασμών και που ένα λογιστικό λάθος μπορεί να σε στείλει στο τρελοκομείο γιατί μπορεί να κοιτάς την απάντηση για ώρες και απλά να μην την βλέπεις. Επί πλέον το γεγονός ότι μένω μόλις 200 μέτρα μακριά με φέρνει στο γραφείο κάθε μέρα να λύνω θέματα λειτουργίας, να παίρνω αποφάσεις, να διαβάσω εισερχόμενα έγγραφα, γενικά να βγάζω το Διοικητικό μου συμβούλιο ασπροπρόσωπο. Είναι μία πολύ μεγάλη θέση ευθύνης με πολύ πίεση και οι έλεγχοι προσθέτουν ακόμα μεγαλύτερο φόρτο εργασίας για να μην εκθέσω το εαυτό μου και συμβούλιο μου.

Σήμερα η ελεγκτική πήγε εξαιρετικά παρά το άγχος μου να είναι όλα τέλεια. Έμειναν όλοι ευχαριστημένοι αλλά εγώ δεν αισθάνθηκα καμία ανακούφιση. Σκέφτομαι την απολογιστική του έτους, τον ισολογισμό, το σχέδιο του προϋπολογισμού, την κωδικοποίηση και συγκέντρωση των στοιχείων για την δημιουργία απλοποιημένων όσο το δυνατόν πινάκων για την κατανόηση αυτών από τα μέλη που πολλές φορές τα κοιτάνε και ξέρεις ότι δεν καταλαβαίνουν τι διαβάζουν.

Εκτός των άλλων παλεύω μπας και εισπράξω κάποια παλιά δίδακτρα μπας και πληρώσω εφορεία (έπαθα εγκεφαλικό όταν είδα τι μου έβαλαν...εγώ αποκλείεται να έχω βγάλει τόσα για να πληρώσω τόσα... με τίποτα!), δόσεις δανείων, και καρτών, ενοίκια, τηλέφωνα (ΔΕΗ πληρώθηκε σήμερα, 25 λεπτά ορθοστασία στην ουρά η οποία έφτανε μέχρι το προαύλιο του κτηρίου), και ένα συνεχές άγχος για το πως θα βγουν οι πληρωμές, πόσα θα εισπράξω, αν θα εισπράξω (στο τσακ πλήρωσα την ασφάλεια του αυτοκινήτου), τρεις έντεκα, τρεις δώδεκα, τρεις δεκαπέντε και έντεκα. Όλη μέρα κρατάω λογαριασμούς, αποφεύγω να μιλάω με εισπρακτικές τραπεζών, πληρώνω όσα έχω, όποτε έχω και κάνω την προσευχή μου να μην χαλάσει τίποτα και να θέλει αντικατάσταση (ευτυχώς μικρή η βλάβη στον εκτυπωτή του σχολείου, μόλις με €25 το λύσαμε το θέμα) πόσο ήρθε το σήμα του αυτοκινήτου; Πόσο;!

Και μετά πρέπει να τα ξεχάσω όλα και να μπω στο σπίτι χαμογελαστός και να προσπαθώ να μην σκέφτομαι τίποτα γιατί μετά δεν μου σηκώνεται και θέλω να κάνω και ένα παιδί γμτ!

Η σημερινή μέρα μόλις άρχισε κι εγώ μπορώ να την περιγράψω με μια μόλις πολύ σύντομη (και δεν γνωρίζω αν την έχει καταχωρήσει ο Φυτράκης στο λεξικό του) λέξη: Μπλιαχ!

Moonlight

2011-12-12T12:17:00.001+02:00

Η δουλειά μου με βγάζει στον βόρειο οδικό άξονα της Κρήτης κάθε μέρα εδώ και 17 χρόνια. Κάνω τα ίδια 35 χιλιόμετρα για να φτάσω εκεί και άλλα 35 να γυρίσω. Παρόλα αυτά η διαδρομή αυτή δεν με έχει κουράσει καθόλου. Κάθε μέρα είναι διαφορετική στον δρόμο αυτό όπου το τσιμέντο δίνει την θέση του στην θάλασσα, στα βουνά, στα πεύκα, τα πλατάνια και τα ποτάμια. Ακόμα και η άσφαλτος μεταβάλλεται μέρα με την μέρα και πλέον ξέρω την κάθε λακκούβα πάνω της, γερνάει και αυτή σαν κι εμένα αλλά με τα κατάλληλα κονδύλια αυτή θα ξανανιώσει, ενώ εγώ...

Την Παρασκευή το βράδυ η σχεδόν ολόγιομη σελήνη ήταν ψηλά και φώτιζε τον ουρανό και τα λευκά όρη. Τα χιόνια ασήμιζαν και και έκαναν την μεγάλη οροσειρά να λάμπει με καμάρι. Μαγευτικό τοπίο σαν και αυτά που βλέπεις στους πίνακες του Bob Ross, ναι αυτού του απίστευτου ζωγράφου με το μαλλί αφάνα που βλέπαμε στην ΕΡΤ 3. Έκοψα ταχύτητα για να απολαύσω το τοπίο. Η Τζέιν δίπλα μου μουρμούριζε κάτι που είχε να κάνει με την φωτογραφική της μηχανή που την ξεχνάει στο σπίτι και δεν την έχει για τέτοιες στιγμές.

Eko iphone, pezo poker, den eko keri dose euro

2011-12-07T15:04:00.000+02:00

Το θέμα με την επαιτεία στα φανάρια αρχίζει να παίρνει εκνευριστικές διαστάσεις. Κάθε καρυδιάς καρύδι και εθνικότητας αντί να πάμε κουτσοί στραβοί στον Άγιο Παντελεήμονα (μεγάλη η χάρη του) έχουν ξεχυθεί σε φανάρια, διασταυρώσεις, κόμβους και ΣΤΟΠ και ζητάνε να τους δώσουμε από αυτά που δεν υποτίθεται ότι μας περισσεύουν γιατί υποτίθεται ότι πεινάνε με αποτέλεσμα να δημιουργείται, επειδή το προκαλούν οι ίδιοι, ένα κυκλοφοριακό χάος.

Σου έρχονται στο φανάρι κατα προτίμηση στην μέση της λωρίδας για να ζητάνε χρήματα και από τις δύο πλευρές του δρόμου, σου αποσπούν την προσοχή, μειώνουν την ορατότητα και όταν το φανάρι πιάσει πράσινο προσπαθούν να διασχίσουν τον δρόμο για να βρεθούν στο πεζοδρόμιο κουτσαίνοντας, με πατερίτσες, βοηθητικά ροδάκια και δεν συμμαζεύεται καθυστερώντας την ροή των αυτοκινήτων και παίζοντας με τα νεύρα μας.

Το τραγικό είναι πως προσπαθούν να πιάσουν και διάλογο μαζί σου, γιατί δεν τους δίνεις κάτι και φυσικά μαζεύεις κατάρες και βρισίδι συνήθως στην γλώσσα τους που τους αγνοείς και δεν δίνεις από αυτά που χρωστάς στην εφορεία, στο σήμα του αυτοκινήτου, στο χαράτσι, στο ρεύμα κ.λ.π.

Τι λες ρε φιλαράκι, Ινδέ, Πακιστανέ, Σύριε, Μογκολέζε και λοιπών εθνικοτήτων επαίτη, που δεν χρωστάς 1€, εισπράττεις μαύρο χρήμα και έχεις τη απαίτηση να με βρίζεις επειδή δεν σε αφήνω να μου καθαρίσεις το παμπριζ με την βρόμικη βούρτσα σου. Έφυγες από την χώρα σου πληρώνοντας εκατοντάδες δολάρια τους δουλέμπορους για να σε φέρουν στην Ελλάδα να ζητιανεύεις και με κίνδυνο να σε χτυπήσω με το αυτοκίνητο και να πάω και φυλακή. Δεν τους μαζεύει η αστυνομία αλλά θα μαζέψουν εμένα αν πατήσω κανέναν.

Σταματάω για ένα καφέ στην γέφυρα στα Χανιά. Ο ίδιος μονόχειρας ζητιάνος τον οποίο αγνόησα στο φανάρι μπαίνει μέσα και συνδέει ένα Iphone στον φορτιστή στον τοίχο. Κάθετε σε ένα πισι μπροστά και παίζει ηλεκτρονικό πόκερ. Όταν του τελειώσουν τα λεφτά σηκώνεται και βγαίνει στο φανάρι για κανά 10λεπτο. Μετά ξαναμπαίνει μέσα κοιτάει αν έχει κανά μήνυμα στο κινητό και βάζει λεφτά στο μηχανάκι για να παίξει άλλο ένα γύρο. Εν τω μεταξύ οι συνάδελφοι του που ζητιανεύουν στο αντίθετο φανάρι μπαίνουν μέσα και παραγγέλνουν δύο μπύρες.

για να γελάσει και λίγο το χειλάκι μας

Το ελαφάκι και ο Άγιος Βασίλης - ΧΧΧ

2011-12-06T19:42:00.000+02:00

εναλλακτικός τίτλος: Όταν οι μαθητές μου δεν έχουν τι άλλο να κάνουν με το ντεκόρ των Χριστουγέννων ή Δημιουργικές γιορτινές στιγμές

κάθε χρόνο μία από τα ίδια. Όποια ώρα και στιγμή να βγω από την τάξη ο Άγιος Βασίλης και το ελαφάκι είναι σε στάσεις απείρου κάλους. Όχι μόνο αυτό αλλά κάνουν και διαγωνισμούς πιο πρωτότυπης στάσης και φυσικά τα τραβάνε φωτογραφίες. Φέτος που ανακοινώσανε ότι θα γυρίσουν και βίντεο. Ήδη γράφουν το σενάριο.

Οι μαθητές μου σας εύχονται Καλές Γιορτές

Καταραμένο Trienta y Tres!

2011-12-06T19:16:00.000+02:00

Και πάνω που λες το' χουμε, έρχονται τα πάνω κάτω. Δεν φτάνει που άλλαξε η μέρα της Ρουέδα και από Τρίτη πήγε Δευτέρα, έπρεπε να μπουν και νέα μέλη στην ομάδα και φτου και από την αρχή να μάθουν τις κινήσεις.

Ρουέδα ντε Καζίνο
Ο χορός αυτός πρωτοεμφανίστηκε στα τέλη της δεκαετίας του 40 αρχές 50 στην Αβάνα της Κούβας. Η salsa rueda έχει τα ίδια βήματα με τη salsa μόνο που τα ζευγάρια χορεύουν σε κύκλο,ο αρχηγός της rueda υποδεικνύει τις φιγούρες.Ένα από τα μοναδικά χαρακτηριστικά της είναι ότι τα ζευγάρια εκτελούν συγχρονισμένα τις φιγούρες και συχνά αλλάζουν καβαλιέρους ανάλογα με την εντολή που θα δώσει ο αρχηγός. Κατά τη διάρκεια του χορού οι συμμετέχοντες μπορούν να κινηθούν μέσα ή έξω από τον κύκλο αλλά πάντα σε συνάρτηση με αυτόν.

Είναι ο αγαπημένος μου ομαδικός χορός, είναι γρήγορος, έχει ένταση, γέλιο, θέλει γρήγορη σκέψη, καλά αντανακλαστικά και μνήμη γιατί υπάρχουν τόσες μα τόσες πολλές φιγούρες που χρειάζεται χρόνος και προπόνηση για να τις μάθει κανείς.

Το Τριέντα ι Τρες (τριάντα τρία στα Ισπανικά) είναι φιγούρα που θέλει καλό συγχρονισμό από τους χορευτές όπου κινούνται κυκλικά σε ζιγκ-ζαγκ οι άντρες σύμφωνα με τους δείκτες του ρολογιού και οι γυναίκες αντίστροφα. Δεν είναι δύσκολη φιγούρα αλλά θέλει σωστή κίνηση και να ξέρεις που πατάς.

Δείτε αυτό το βιντεάκι για να πάρετε μια γεύση από μία παραλλαγή της φιγούρας

Στο προηγούμενο μάθημα η φιγούρα βγήκε σχεδόν αμέσως, είμαστε άλλωστε μια σχετικά καλοδουλεμένη ομάδα. Αυτή την Δευτέρα οι καινούριες ντάμες έπαιζαν συγκρουόμενα. Σαράντα λεπτά αργότερα ακόμα δεν ήμουν σίγουρος ότι το είχαν κατανοήσει το θέμα.

Υπομονή Τάρζαν! Αν δω καινούρια μέλη στην ομάδα την άλλη Δευτέρα θα αρχίσω τις ταρζανικές κραυγές! αααααααααααααααΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑαααααααααααΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑαααααααααα!

Επιτέλους Φθινόπωρο !

2011-12-06T18:06:00.000+02:00

Το φετινό Φθινόπωρο ήταν ανώμαλο και ανελέητο. Καθ' όλη την διάρκεια του είχαμε πολύ χαμηλές για την εποχή θερμοκρασίες που φτάνανε τους 4 και 5 βαθμούς Κελσίου. Χιόνισε σε όλα τα βουνά της Κρήτης, έβρεξε καρέκλες, τραπέζια και καρεκλάκια μπαμπού, πλημμύρισε τους δρόμους, σάπισε τα φύλλα των δέντρων πριν καλά καλά προλάβουν να πέσουν στο έδαφος.Σαν αν μην έφτανε αυτό μας ανάγκασε να ανάψουμε καλοριφέρ την στιγμή που το πετρέλαιο θέρμανσης έφτασε το €1 το λίτρο, λες και δεν μας έφτανε η κυβέρνηση και τρόικα.

Χτες και σήμερα έχουμε Φθινόπωρο, αυτό που βλέπουμε στις ταινίες, αυτή την γλυκιά εποχή που έχω αγαπήσει από μικρό παιδί. Γλυκός καιρός, 15-18 βαθμούς, ελαφρύ αεράκι, ψιλόβροχο για λίγο, ένας γαλήνια συννεφιασμένος ουρανός. Μου έλειψε το πορτοκαλί που χαρακτηρίζει αυτή τη εποχή, τις βόλτες στην πόλη με το ποδήλατο, καφέ κάτω από τα μεγάλα πλατάνια στην Σπλάντζια, τον φθινοπωρινό ήλιο που χτυπάει τα μάρμαρα στην πλατεία της Αγοράς.

- Χαλάει από αύριο ο καιρός, με πληροφόρησε η Τζέιν βλέποντας με να χαζεύω τα σύννεφα από το παράθυρο της κουζίας.
- Καταραμένη τρόικα!

μικρές ρουτίνες, μικρές εκπλήξεις

2011-12-03T10:08:00.001+02:00

Κάθε Σάββατο πριν φύγω για δουλειά και η Τζέιν δεν έρχεται μαζί μου για κάποιο δικό της μάθημα της αφήνω ένα κρουασάν και μία εφημερίδα στο τραπέζι να τα βρει όταν ξυπνήσει. Μα κάθε φορά μου στέλνει μήνυμα, "ω τι ευχάριστη έκπληξη", μπορεί τελικά ακόμα και σε μικρές πράξεις ρουτίνας/αγάπης να υπάρχει έκπληξη;

Κολυμπάμε σε μία θάλασσα υποχρεώσεων, σκέψεων, υπολογισμών, άγχους, ανασφάλειας που οτιδήποτε κάνεις με τον αγαπημένο σου μισό να είναι ένα σωσίβιο στην μέση του πουθενά. Τα Κυριακάτικα πρωινά στο κρεβάτι με full choco espresso και τυρόπιτα από τον Γρηγόρη με την τηλεόραση να παίζει Sportacus και τον τύπο να κάνει απίστευτες κολοτούμπες τις οποίες δεν προσέχεις επειδή ξεφυλλίζεις την Κυριακάτικη εφημερίδα.

Μικρές στιγμές σαν ψίχουλα στο μεσημεριανό τραπέζι που τα μαζεύουμε με το vetex και τα πετάμε στα σκουπίδια του μυαλού μας, και αν θα πρέπει αν γίνω ρακοσυλλέκτης για να τα μαζέψω ας όψεται γιατί τελικά γι αυτά ζούμε, τα μικρά, τα καθημερινά, αυτά που αποτυπώνονται στην μνήμη μας μαζί με τα πολύ μεγάλα, αυτά που θα πάρουμε μαζί μας, που θα περάσουν από το μυαλό μας πριν φύγουμε γιατί το μυαλό πάντα ανατρέχει σε αυτά τα λίγα, τα όμορφα, τα καθημερινά για να νιώσει ασφάλεια και σιγουριά μπροστά στο άγνωστο και το αβέβαιο.

Είναι μία μικρή έκπληξη κάθε φορά που μου ακουμπάς το χέρι το βράδυ καθώς γυρνάμε πίσω από την δουλειά, και κάθε φορά σου χαμογελάω και κάθε φορά που με ρωτάς αν σ' αγαπώ και περιμένεις να ακούσεις ότι σε λατρεύω. Δεν ξέρω αν μπορώ να ζήσω χωρίς αυτά, χωρίς εσένα.

Mr. Pencil, pencil!

2011-12-02T19:38:00.001+02:00

Ο Στέλιος με βάφτισε D.J. Christo στην ανακοίνωση που έστειλε στην εφημερίδα για ο πρώτο λάτιν πάρτι στο μαγαζί του. Στο σχολείο όμως με φωνάζουν ο κύριος Μολύβι. Πρώτον επειδή επιμένω να γράφουν όλοι με μολύβι στα βιβλία τους και όχι με στυλό. Όταν μαθαίνουμε κάνουμε λάθη και στυλό = μουτζούρες = μπλάνκο = περίμενε να στεγνώσει για να ξανγράψει από πάνω = όσο περιμένει ζωγραφίζει και ένα ΠΑΟ-ΟΛΕ πάνω στο τραπέζι, τέλος πάντων περίπλοκο το θέμα οπότε μόνο μολύβι. Η πιο διαδεδομένη φράση στην αρχή της ώρας είναι να μου ζητάνε μολύβι γιατί φυσικά κανείς δεν τα χρησιμοποιεί σστο σχολείο το οποίο επιμένει σε στυλό, οπότε ακούω πάντα:

-Κύριε, μολύβι και φυσικά τους απαντώ ότι δεν με λένε μολύβι. Φυσικά με φωνάζουν και κύριε γόμα!, κύριε νερό!, κύριε τουαλέτα! αλλά αυτό το όνομα που δεν μου αρέσει καθόλου είναι το κύριε δεν διάβασα σήμερα.

Πραγματικός διάλογος στην 4η Μεγάλη

-Κύριε, μολύβι!

-ask me in English

-Mr,Pencil!

-My name is not Mr. Pencil

-Mr. Pencil, pencil!

kids!

Όταν ο χορός κοστίζει πολύ ακριβά

2011-12-02T19:20:00.002+02:00

Το 7ο Salsa Congress της Κύπρου γίνεται φέτος στην Αγία Νάπα της Κύπρου με δεκάδες καλλιτέχνες από ολόκληρο τον κόσμο, με μαθήματα, χορευτικά σόου, χάπενινκς, είναι πραγματικά μια εκπληκτική εμπειρία για όσους χορεύουν λάτιν χορούς να παρευρεθούν με διάσημα αστέρια, να μάθουν νέες τεχνικές, φιγούρες και να χορέψουν με μουσικά ακούσματα από πάρα πολλούς και διάσημους ντι-ντζέι.

Το καλοκαίρι η Νίκη, παλιά δασκάλα μας στο χορό μας προσκάλεσε στην Κύπρο για το συνέδριο και φυσικά δεχτήκαμε με ενθουσιασμό. Προχτές λοιπόν οργάνωσα το πρόγραμμα, να βρω πτήσεις που να βολεύουν με το πρόγραμμα του σχολείου, να επαναπρογραμματίσω τα μαθήματα που είναι να χαθούν, να υπολογίσω ώρες αναχώρησης και άφιξης. Και μετά ξεκίνησα τα οικονομικά... που να μην τα ξεκίναγα.

Αεροπορικά εισιτήρια από Ηράκλειο: €550

Βενζίνες - Πάρκινγκ αεροδρομίου, Ταξί: €110

Είσοδος στο συνέδριο: €270

Ξενοδοχείο - Φαγητό: €400

Σύνολο: 1330

για 3 ημέρες... πάνω από 400 την ημέρα... χμμμμ

δεν νομίζω Τάκη!

Καλό μήνα;

2011-12-01T18:49:00.001+02:00

Τόσο ανάμεικτα συναισθήματα για τον Δεκέμβριο είχα να νιώσω πολλά μα πολλά χρόνια. Από την μία χαίρομαι που μπαίνουμε στις γιορτές, θα αρχίσουμε τα τραγουδάκια και τους στολισμούς στο σχολείο... για τα παιδιά το κάνουμε αλλά κι εμείς οι μεγάλοι το έχουμε τόσο μα τόσο πολύ ανάγκη να βάλουμε λίγο χρώμα σε αυτούς τους μουντούς γκρίζους μήνες που περνάμε. αναζητώ την βεβαιότητα αυτής της γιορτής για να πολεμήσω την αβεβαιότητα του μέλλοντος.

Ξέρω π.χ. ότι θα στολίσω δύο χριστουγεννιάτικα δέντρα, θα βάλω δύο αστέρια στην κορυφή, θα ανέβω δύο φορές σε καρέκλες για να βάλω τα αστέρια και να πω και του χρόνου καλύτερα και με υγεία. Θα φουσκώσω τον άγιο Βασίλη και τον τάρανδο τους οποίους θα δω σε διάφορες στάσεις κατά την διάρκεια των γιορτών από κάποιους πονηρούς μαθητές μου.Ξέρω ότι θα ακούσω το last christmas τουλάχιστον 50 φορές, θα δω για άλλη μια φορά κλασσικές χριστουγεννιάτικες ταινίες. Θα λάβω ηλεκτρονικά μηνύματα με γυμνά μοντέλα που θα φοράνε μόνο ένα αγιοβασιλίτικο σκουφάκι, θα τα στείλω κι εγώ και θα σκεφτώ πόσο μου λείπουν ο πατέρας μου και η αδερφή μου στις γιορτές.

Δεν ξέρω αν θα μπορέσω να πληρώσω την ασφάλεια του αυτοκινήτου, το ρεύμα, τους φόρους, τις δόσεις των δανείων μου, αν θα μπορέσω να κάνω το πάρτι για τους φίλους μου την παραμονή της πρωτοχρονιάς, αν θα έχω τα νεύρα μου, αν θα πάθω κατάθλιψη, αν θα μπορέσω να κάνω ένα παιδί, αν κάνω σέρβις στο αυτοκίνητο, αν, αν, αν...

απλά ελπίζω ότι τα βέβαια θα υπερνικήσουν των αβέβαιων για να μου μείνει μια θετική γεύση από αυτές τις γιορτές. Είμαι αισιόδοξος. Τα θετικά παίζουν στην έδρα τους αυτή τη φορά.

Ιτς κρίστμας τάιμ!

Απολογίες

2011-11-30T19:55:00.000+02:00

Σήμερα πέρασα την μέρα μου να απολογούμαι. Γιατί δεν έχω κάνει αυτό. Γιατί δεν έχω πληρώσει εκείνο, γιατί είπα το άλλο, γιατί σκέφτηκα έτσι, γιατί έπραξα αλλιώς, γιατί έχασα τούτο, γιατί δεν έχασα αυτά. Απολογίες γραπτές, προφορικές, με μορφασμούς, με χειρονομίες, με σκέψεις.

Μερικά από αυτά δεν είναι στο χέρι μου, μερικά άλλα είναι. πράγματα που δεν θέλω να σκέφτομαι, που αναβάλω, που είναι πάνω από τις δυνάμεις μου. Γιατί θα πρέπει να απολογούμαι; Γιατί θα πρέπει να τσαλακώνομαι; Γιατί θα πρέπει να με ενοχλεί ακόμα και αυτό. Μερικές φορές θα ήθελα να πάρω μια βαθειά εισπνοή και κατά την εκπνοή να μην υπάρχει τίποτα. Ούτε φως, ούτε σκοτάδι, ούτε ήχος ούτε σιωπή.

Ένα ξέρω, φίλε αναγνώστη, σε εσένα δεν θα απολογηθώ.

Redbull, Monster, ηλεκτρονικά τσιγαρα, κανονικά τσιγάρα, οινόπνευμα και παιδιά

2011-11-29T18:24:00.001+02:00

Έχω εκνευριστεί αφάνταστα με την ασυδοσία της κοινωνίας μας αλλά τι να περιμένει κανείς από μία χώρα σε οικονομική κρίση, να προστατέψει τα ίδια της τα παιδιά;

Σχολικά πάρτι. Πόσες φορές έχω πάει καλεσμένος από τα παιδιά του σχολείου σε τέτοια παρτάκια για την οικονομική ενίσχυση των εκδρομών τους. Το οινόπνευμα να ρέει άφθονο, μπύρες, τσικουδιές, βότκες με ρέντμπουλ (ακόμα χειρότερο) και μετά να τα βλέπω να ξερνάνε δεξιά και αριστερά, να μην τα βάζει ο τόπος από το μεθύσι, να πέφτουν από σκάλες, να τραυματίζονται πέφτοντας από τραπέζια και καρέκλες. Αρκετές φορές μου ζητήθηκε να επιστρέψω μεθυσμένα κοπέλια σπίτια τους για να μην το μάθουν οι γονείς τους και μπλέξουν. Στο τέλος σταμάτησα να πηγαίνω στα πάρτι για να μην εκνευρίζομαι. Δεν γνωρίζουν οι ιδιοκτήτες καταστημάτων υγειονομικού ενδιαφέροντος ότι απαγορεύεται να σερβίρουν αλκοόλ σε ανηλίκους; Φυσικά! Η αστυνομία δεν γνωρίζει τι γίνεται; Φυσικά! Τα συμπεράσματα δικά σας.

Αυτά τα ποτά που έχουν βγει στην μόδα, τα Monster, Redbull κλπ περιέχουν απίστευτα μεγάλα ποσά καφεΐνης και άλλων βλαβερών για τα παιδιά ουσιών. Τα καταπίνουν το ένα μετά το άλλο γιατί είναι κουλ να πίνεις Μάνστερ. Η περιεκτικότητα τους σε καφεΐνη είναι πάρα πολύ υψηλή και οι οδηγίες λέει ότι δεν πρέπει να καταναλώνονται από παιδιά. Οι περιπτερούχοι και οι ψηλικατζίδες τα πουλάνε χωρίς δεύτερη σκέψη.

Το ηλεκτρονικό τσιγάρο είναι στην μόδα και η απάντηση της εταιρείας εμπορίας ηλεκτρονικών τσιγάρων στην αναδημοσίευση άρθρου που έγραψε ο πνευμονολόγος κος Μαρκάτος δεν με πείθει. Πολλά παιδιά από β γυμνασίου μέχρι την γ λυκείου καπνίζουν πλέον ηλεκτρονικό τσιγάρο επειδή είναι στην μόδα και παρουσιάζεται όχι μόνο ως άκακο αλλά ότι έχει και ευεργετικές ιδιότητες. Ποιοι τα πουλάνε αυτά; Οι πάντες γιατί έχουν μεγάλο ποσοστό κέρδος. Έχουν πρόβλημα να το πουλάνε σε παιδιά; Όχι βέβαια.

Πρόσφατα έπεσε από την τσάντα ενός μαθητή μου ένα πακέτο τσιγάρα. Το ξέρω ότι καπνίζει, μου το έχουν πει και άλλα παιδιά και έχει αυτό το ελαφρύ άρωμα τσιγαρίλας όταν μπαίνει στην τάξη. Πάει 1η γυμνασίου. Το πακέτο είναι τύπου slim, γυναικεία, τα οποία υποτίθεται ότι αγόραζει για την μητέρα του. Θα έπρεπε ο περιπτεράς να του τα πουλάει; Όχι βέβαια. το νοιάζει ποιος θα τα καπνίσει; Καθόλου!

Οι παραπάνω περιπτώσεις χρίζουν προσοχής της Γενικής Γραμματείας Καταναλωτή και όχι μόνο. Ο νόμος είναι σαφής για τα ποτά και τα τσιγάρα και κανονικά θα πρέπει να αφαιρεθούν άδειες λειτουργίας, αλλά ποιος νοιάζεται; Αυτοί; Ένα μεροκάματο πάνε να βγάλουν οι άνθρωποι, αλλά εις βάρος των παιδιών μας.

Sleepless in Seatle

2011-11-28T20:27:00.001+02:00

- Θα πάμε Νυχτερίδα;

Περίμενα ότι κάποια στιγμή θα έπρεπε να απαντήσω σε αυτή την ερώτηση. Το μόνο που μου είχε καρφωθεί στο μυαλό ήταν το μαξιλάρι μου. Η κούραση μου έκανε τα πόδια μου πολύ βαριά για χορό και ο τραυματισμένος μου τένοντας εν είχε ακόμα αναρρώσει από τον βιασμό της Τρίτης.

-Είμαι πολύ κουρασμένος, να θες πήγαινε μόνη σου, της είπα μπας και την κρατήσω στο σπίτι μαζί μου αλλά το έβλεπα στα μάτια της ότι ήταν αποφασισμένη να πάει για χορό ακόμα και χωρίς εμένα. Δύο sms και 30 λεπτά αργότερα εγώ ήμουν στο κρεβάτι μου κι εκείνη στο αυτοκίνητο μιας φίλης.

Ξάπλωσα στο κρεβάτι και άφησα την κούραση να με κυριεύσει και να παραδοθώ σε ένα βαθύ ύπνο. Σε 10 λεπτά ήμουν καθισμένος στον καναπέ, με ένα τοστ στο χέρι και έβλεπα ειδήσεις στο Σκάι. Άργησε να με πάρει ο ύπνος. Τελικά δεν μπορώ να ηρεμήσω το βράδυ αν δεν την έχω δίπλα μου. Μου έχει γίνει ναρκωτικό. Την ώρα που εγώ άλλαζα κανάλι, εκείνη άλλαζε παρτενέρ στην Ρουέδα.

Ντάμε!

Όταν ήμουν μικρός δεν είχα iphone...

2011-11-25T09:54:00.000+02:00

Όταν ήμουν μικρός δεν είχα iphone, ούτε laptop ούτε PSP. Έπαιζα όλη μέρα κρυφτό, σχοινάκι, ποδήλατο. Πήγαινα σπίτι όταν νύχτωνε. Η μαμά μου δεν με έπαιρνε τηλέφωνο, απλά μου φώναζε από το σπίτι. Αντί για facebook είχα μόνο τους φίλους της γειτονιάς μου. Δεν ενημέρωνα τι σκέφτομαι ηλεκτρονικά , αλλά το έγραφα στα λευκώματα που κυκλοφορούσαμε. Δεν είχαμε dettol αλλά παίζαμε στη λάσπη. Κάθε μέρα βλέπαμε tom&jerry και όχι τα ξέκ*λα και τους μλκς των πρωινών εκπομπών. Χαρούμενη παιδική ηλικία.! Ανέβασε το κι εσύ στο προφίλ σου, εάν έχεις πιει νερό απο λάστιχο και πάλι επιβίωσες...:D

Αυτό κυκλοφορεί σήμερα στο Facebook από όλους τους κομπλεξικούς τριαντάρηδες που νιώθουν περήφανοι που δεν είχαν λαπτοπ και πι-ες-πι όταν ήταν μικροί. Άσε που θυμίζει τον πατέρα μου που μου έλεγε ότι ήμουν αχάριστος και ότι όταν ήταν μικρός δεν είχε ποδήλατο ούτε τηλεόραση, που είμαι σίγουρος που του θυμίζει τον παππού μου που του έλεγε ότι όταν ήταν μικρός δεν είχε τετράδιο και μπικ στυλό και έπεζε με σφεντόνες κλπ... τα ίδια παντελάκι μου.

Το κείμενο είναι πέρα για πέρα ψευδές ούτος ή άλλως και βγάζει αυτή την αίσθηση της αχαριστίας της σημερινής νεολαίας ενώ το θέμα είναι κυρίως τεχνολογικό.

Ναι, δεν είχαμε iphone αλλά το κείμενο δεν λέει ότι δεν είχαμε καμία άλλη μάρκα κινητού τηλεφώνου αφού θα έπρεπε να περάσουν ακόμα 10 χρόνια για τις πρώτες γκουμούτσες της Έρικσον και της Μοτορόλα να έρθουν στην Ελλάδα. Τα λαπτοπ κοστίζανε χιλιάδες ευρώ σε σημερινά χρήματα και τα είχαν μόνο οι επιχειρηματίες και ο στρατός. Δεν είχαμε πι-ες-πι αλλά είχαμε δεκάδες άλλες φορητές παιχνιδομηχανές και τα αγόρια τουλάχιστον τα φέρναμε και στο σχολείο και παίζαμε κρυφά στο διάλειμμα, η ξαχνάτε οι λίγο μικρότεροι τα φορητά τέτρις που κυκλοφορούσαν στα μέσα του 90.

Αυτό το έπαιζα όλη μέρα ποδήλατο, κρυφτό κλπ φυσικά ήταν μόνο για τα Σαββατοκύριακα. Τις καθημερινές είχαμε σχολείο, οι πιο παλιοί είχαμε μάθημα και το Σάββατο και το πρόγραμμα ήταν δύσκολο και έπρεπε να διαβάζουμε πολύ περισσότερο. Θυμάστε που είχαμε εξισώσεις 2ου και 3ου βαθμού στην 6η Δημοτικού; Α! και αυτό το πήγαινα σπίτι όταν νύχτωνε ήταν στις καλοκαιρινές διακοπές. Νομίζω το ίδιο ισχύει και για τα σημερινά παιδιά και δεν ήταν προνόμιο μόνο της γενιάς μας.

Νομίζετε ότι αν υπήρχε το facebook τότε θα γράφαμε σε λευκώματα και σε τοίχους; Όχι ότι δεν το θέλαμε αλλά ότι δεν υπήρχε. Δεν είχαμε dettol αλλά είχαμε οινόπνευμα και έκανε την ίδια δουλειά και οι μανάδες μας το χρησιμοποιούσαν εξίσου. Α! και στην λάσπη παίζουν τα γουρούνια, όχι τα παιδιά, εκτός και αν μιλάτε για την θάλασσα και την άμμο το καλοκαίρι. Άκου παίζαμε με την λάσπη... τσκ τσκ τσκ.

Τομ και Τζέρι δεν βλέπαμε κάθε μέρα, βλέπαμε 1 φορά την εβδομάδα στην ΕΡΤ και αργότερα και την Κυριακή. Επίσης βλέπαμε και διαστημόπλοιο αργώ, μάγια η μέλισσα, κάντι-κάντι κλπ απλά σήμερα τα παιδιά βλέπουν μπεν-τεν, τρανσφόρμερς και ουράνιο τόξο. Δεν άλλαξε κάτι. Επίσης τα ξέκωλα που γράφετε και δεν τολμάτε να το γράψετε ολόκληρο, τα ταμπού σαν μαράνανε γαμώτο, τα βλέπετε εσείς και όχι τα παιδιά σας. Δεν έχω ακούσει κανέναν μαθητή μου 20 χρόνια που διδάσκω να μου σχολιάσει Μενεγάκη και ΣΙΑ γιατί απλά δεν τα παρακολουθούν τόσο συστηματικά όσο εσείς.

Τα παιδιά διαβάζουν, πάνε φροντιστήρια, μαθαίνουν γλώσσες, πιάνο, κολύμβηση και φταίμε εμείς οι μεγάλοι που δεν βγαίνουν έξω να παίξουν με τους φίλους τους γιατί έχουμε κάνει την ζωή τους δύσκολη, την γειτονιά τους ανασφαλή και επικίνδυνη και προσπαθούμε να κάνουμε τα δικά μας όνειρα δικά τους καταπιέζοντας στα στο όνομα μιας καλύτερης ζωής. Λογικό είναι να αναζητήσουν τους φίλους τους στο φέισμπουκ και όχι στην παιδική χαρά. Ποια παιδική χαρά δηλαδή που φοβόμαστε ότι θα τα παρακολουθεί κανα παιδεραστής ή θα τα κλέψει κανα πρεζάκι.

Αντί λοιπόν να είμαστε περήφανοι που δεν είχαμε iphone ας προσπαθήσουμε να κάνουμε τον κόσμο τους καλύτερο, ασφαλέστερο και πιο χαρούμενο.

Γειά σου πρόεδρε!

2011-11-24T20:00:00.000+02:00

Την Κυριακή ο Σύλλογος Φίλων Αστρονομίας Κρήτης έχει Γενική συνέλευση και εκλογές. Είμαι από τα ιδρυτικά μέλη και πρόεδρος από την ίδρυση του συλλόγου το 2007. Στα τέσσερα αυτά χρόνια έχουμε κάνει δεκάδες εκδηλώσεις, παρουσιάσεις, αστροπαρατηρήσεις, ταξίδια για εκπαιδευτικά σεμινάρια, έχουμε συμμετάσχει σε συνέδρια σε όλη την Ελλάδα και πρόσφατα οργανώσαμε το 7ο Πανελλήνιο Συνέδριο Ερασιτεχνικής Αστρονομίας.

Την Κυριακή δεν θα είμαι πλέον πρόεδρος και είμαι πολύ ευτυχισμένος γι αυτό. Τα νεύρα και το άγχος πριν από τις εκδηλώσεις και τις παρουσιάσεις είναι απερίγραπτο όχι μόνο για μένα αλλά και για την Τζέιν που συμμετέχει μαζί μου σε όλα αυτά. Έτσι, για τα επόμενα δύο χρόνια θέλω να απέχω από τα διοικητικά, να ηρεμήσει λίγο το κεφάλι μου, να τα βρω με την γυναίκα μου, να κάνω και ένα παιδάκι. Να το μεγαλώσω και λίγο και μετά αν με θέλουν ξανά στο διοικητικό του συλλόγου ευχαρίστως να προσφέρω τις υπηρεσίες μου για όσο χρειαστεί.

Μέχρι στιγμής δεν έχω ούτε μία υποψηφιότητα για τις εκλογές της Κυριακής και φοβάμαι ότι αν δεν θελήσει κανείς να συμμετέχει θα πάμε για διάλυση και έχω δουλέψει πάρα πολύ για να κάνω την ερασιτεχνική αστρονομία αποδεκτή και γνωστή στην τοπική κοινωνία. Αλλά προτιμώ να το κλείσουμε το μαγαζί παρά να έχω άλλα δύο χρόνια άγχους. Δεν είναι η θέση του προέδρου κακή, απλά το δικό μας Δ.Σ. αντί για 5 μέλη είχε μείνει με 3 και είχα πολύ μεγάλο φόρτο γιατί έκανα την δουλειά για 4. Ελπίζω η νέα σύνθεση, αν υπάρξει αυτή, να είναι πιο ευέλικτη.

Χτυπάει το τηλέφωνο και ακούω ένα δυνατό "Γειά σου πρόεδρε!" από κάποιο μέλος και η απάντηση πλέον είναι αυτόματη και χωρίς σκέψη: Δεν σφάξανε!

Η σάλσα είναι ένα επικίνδυνο αιματοβαμμένο σπορ!

2011-11-24T19:38:00.000+02:00

όχι ακριβώς αλλά δεν μπορώ να σας πω το πως ένοιωσα στον πρώτο μου τραυματισμό εξαιτίας του χορού. Είχα χαλαρώσει καλά καλά στον καναπέ της σχολής και παρακολουθούσα τις κοπέλες που έκαναν οριεντάλ και σχολιάζαμε με τους άλλους για τους τουρλοτούς κώλους των μελλοντικών οριενταλετζούδων. Όταν ήρθε η σειρά μας για σάλσα ρουέδα, ξεκινήσαμε κανονικά να κάνουμε ένα ζέσταμα αλλά πάνω στον ενθουσιασμό μου τραβήχτηκα απότομα προς τα πίσω σε μία φιγούρα και άκουσα/ένιωσα ένα "τακ" πίσω από το γόνατο... και αυτό ήταν. Έμεινα από φλάτζα να κοιτάζω τους άλλους να χορεύουν. Δεν με πονούσε πολύ και μόνο όταν τραβούσα τα δάχτυλα του ποδιού μου προς τα πάνω. Ο γιατρός της ομάδας ψηλάφησε το σημείο και μου είπε να περάσω το πρωί να μου κάνει ένα τεστ-παπ... εγώ φταίω που εμπιστεύθηκα γυναικολόγο να με εξετάσει; Μία φίλη που είναι στην ομάδα και σπουδάζει φυσικοθεραπεία μου είπε ότι σίγουρα είναι διάστρεμμα και θα με ταλαιπωρήσει για τουλάχιστον ένα μήνα. Πήρα ένα μεσουλίντ, η Τζέιν μου έβαλε λίγη βολταρεν και σήμερα είμαι πολύ καλύτερα. Ο πόνος έχει υποχωρήσει κατά 70% και πιστεύω ότι η φίλη μου δεν είναι καλή μαθήτρια... άκου διάστρεμμα.

Αλήθειες και ψέμματα για το ηλεκτρονικό τσιγάρο

2011-11-24T18:52:00.000+02:00

Η αλήθεια είναι ότι το ηλεκτρονικό τσιγάρο έχει γίνει πολύ της μόδας τελευταία και γι αυτό επειδή ο Έλληνας έχει την ψευδαίσθηση ότι είναι λιγότερο βλαβερό από το κανονικό όπως επίσης ότι να το καπνίζει όπου βρει επειδή ο καπνός του δεν είναι βλαβερός. Ακόμα και μαθήτριες μου δεν έχουν κανέναν πρόβλημα να καπνίζουν το ηλεκτρονικό φουγάρο γιατί "δεν είναι βλαβερό". Όπως και όλα τα τσαρλατανίστικα πράγματα που κυκλοφορούν στην Ελλάδα όπως οι μηχανές οζονοθεραπείας δεν έχουν περάσει κανένα ουσιαστικό έλεγχο και διατίθενται στην ελληνική αγορά χωρίς κανένα έλεγχο από τις υπηρεσίας φαντάσματα του Υπουργείου Υγείας που εξαιτίας της οικονομικής κρίσης παραπαίουν μεταξύ φθοράς και αφθαρσίας. Ένα άρθρο στα Χανιώτικα Νέα σήμερα ενός διακεκριμένου πνευμονολόγου έρχεται να βάλει τα πράγματα στην θέση τους. Παρακαλώ διαβάστε το και σκεφτείτε σοβαρά τις συνέπειες του καπνίσματος στην υγεία σας.

Το ηλεκτρονικό τσιγάρο
Δημοσιεύθηκε στις: 24-11-2011
Γράφει ο ΜΙΛΤΙΑΔΗΣ ΜΑΡΚΑΤΟΣ*

Το ηλεκτρονικό τσιγάρο έκανε την εμφάνισή του πριν από κάποια χρόνια και από πέρυσι εμφανίστηκε ξανά στην Ελλάδα, αλλά και στον υπόλοιπο κόσμο. Ως πνευμονολόγοι ερχόμαστε καθημερινά σε επαφή με ανθρώπους που το χρησιμοποιούν ή ανθρώπους που μας ρωτούν για τη χρησιμότητα και ασφάλειά του. Σε όλους αυτούς τους ανθρώπους οφείλουμε να δώσουμε όποια πληροφορία έχουμε, να τους προφυλάξουμε από ενδεχόμενους κινδύνους και να τους πληροφορήσουμε για τις δυνατότητες που έχουν σε σχέση με τη διακοπή του καπνίσματος.

Αλλά τι είναι το ηλεκτρονικό τσιγάρο; Είναι μια συσκευή που λειτουργεί με μπαταρία και περιέχει θάλαμο στον οποίο υπάρχει ένα φυσίγγιο με νικοτίνη σε υγρή μορφή, αρωματικές ουσίες και άλλα χημικά. Η συσκευή μετατρέπει τη νικοτίνη, η οποία είναι ιδιαίτερα εθιστική και άλλες χημικές ουσίες, σε ατμό τον οποίο εισπνέει ο χρήστης της. Οι χρήστες το καπνίζουν χωρίς να το ανάβουν, γεγονός που έχει οδηγήσει πολλούς στο να το χρησιμοποιούν για να αποφεύγουν την απαγόρευση του καπνίσματος στους δημόσιους χώρους.

Τα προϊόντα αυτά διατίθενται στο εμπόριο και πωλούνται ιδιαίτερα σε νέους ανθρώπους. Το εμπορικό κέρδος που αφήνουν είναι τόσο μεγάλο ώστε να μπορεί να βρει κανείς το προϊόν σε mini market, περίπτερα, ακόμη και σε βενζινάδικα! Στη συσκευασία τους δεν περιέχουν προειδοποιήσεις για την υγεία, όπως συμβαίνει με τα εγκεκριμένα προϊόντα υποκατάστασης νικοτίνης ή τα συνηθισμένα τσιγάρα. Διατίθενται και σε διάφορες γεύσεις, όπως σοκολάτα και μέντα, που μπορεί να προσελκύσουν τους νέους.

Οι ειδικοί σε θέματα Δημοσίας Υγείας, συμπεριλαμβανομένων του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας (Π.Ο.Υ.), των Κέντρων Ελέγχου και Προλήψεως των Ασθενειών (CDC) και της Αμερικανικής Εταιρείας Καρκίνου (ACS) προειδοποιούν να μην γίνεται χρήση ηλεκτρονικών τσιγάρων, σημειώνοντας ότι δεν υπάρχει καμία απολύτως επιστημονική απόδειξη που να επιβεβαιώνει ότι είναι ασφαλή ούτε συνιστούν μια αποτελεσματική συσκευή για το κόψιμο του καπνίσματος. Προειδοποιούν ακόμα πως αυτά τα προϊόντα μπορεί αντίθετα να ενθαρρύνουν το κάπνισμα, να αυξάνουν τον εθισμό στη νικοτίνη, ειδικά των νεαρών ανθρώπων και τελικά να οδηγούν τους χρήστες τους στα συμβατικά τσιγάρα. Ηδη Αυστραλία, Καναδάς, Βραζιλία, Παναμάς, Τουρκία, Σιγκαπούρη, Ταϊλάνδη έχουν απαγορεύσει την εισαγωγή και χρήση τέτοιων προϊόντων.

Τα ηλεκτρονικά τσιγάρα διαφημίζονται ως ένας τρόπος μείωσης των βλαβερών προϊόντων καπνού που εισπνέονται από έναν καπνιστή. Ομως αν δει κανείς σε βάθος χρόνου θα διαπιστώσει ότι απλά αποτελούν έναν ύπουλο τρόπο να αγκιστρώνονται οι άνθρωποι στην εξάρτηση της νικοτίνης. Δεν υπάρχει καμία απόδειξη ότι οι άνθρωποι μετακινούνται από τα κανονικά τσιγάρα στα ηλεκτρονικά ή σε άλλα προϊόντα χωρίς καπνό. Στην ουσία συνήθως αυξάνει η ολική έκθεση στη νικοτίνη και δεν μειώνεται το κάπνισμα.

Οι κατασκευαστές ηλεκτρονικών τσιγάρων διατείνονται ότι παράγουν ένα απόλυτα ασφαλές προϊόν. Είναι όμως έτσι; Στις Ηνωμένες Πολιτείες ο Οργανισμός Φαρμάκου (FDA) υπέβαλε σε προκαταρκτική ανάλυση μερικά δείγματα ηλεκτρονικών τσιγάρων από δύο κορυφαίες μάρκες. Αυτά τα δείγματα περιείχαν 18 φυσίγγια με νικοτίνη διαφόρων γεύσεων και φυσίγγια χωρίς νικοτίνη. Οι αναλύσεις έδειξαν ότι κάποια προϊόντα περιείχαν ανιχνεύσιμα επίπεδα γνωστών καρκινογόνων ουσιών και τοξικών χημικών. Επίσης ο FDA υπογραμμίζει ότι οι έλεγχοι ποιότητας κατά την κατασκευή αυτών των προϊόντων δεν ήταν πάντα ικανοποιητικοί και σε μερικά έλειπαν τελείως.

Ειδικότερα, οι αναλύσεις από τα φυσίγγια των δύο ανωτέρω εταιρειών έδειξαν τα ακόλουθα:
Σε ένα φυσίγγιο βρέθηκε διαιθυλενογλυκόλη περίπου 1%. Η διαιθυλενογλυκόλη αποτελεί ένα συστατικό που χρησιμοποιείται ως αντιψυκτικό και είναι τοξική στους ανθρώπους.

Στα μισά από τα δείγματα που μελετήθηκαν βρέθηκαν νιτροζαμίνες, ουσίες που είναι καρκινογόνες.
Στην πλειονότητα των δειγμάτων ανακαλύφθηκαν διάφορες προσμίξεις, επικίνδυνες για τους ανθρώπους, όπως: αναβασίνη, μυοσμίνη και β-νικοτυρίνη.

Τα φυσίγγια των ηλεκτρονικών τσιγάρων που διαφημίζονταν ως μη περιέχοντα νικοτίνη, είχαν χαμηλά επίπεδα νικοτίνης, εκτός από ένα.

Αναλύθηκαν τρία διαφορετικά φυσίγγια ηλεκτρονικών τσιγάρων με την ίδια αναγραφόμενη περιεκτικότητα και βρέθηκε ότι απέδιδαν εξαιρετικά διαφορετικές ποσότητες νικοτίνης ανά εισπνοή: από 26,8 έως 43,2 μg/100ml.

Ενα φυσίγγιο υψηλής περιεκτικότητας σε νικοτίνη απέδιδε διπλάσια νικοτίνη στους χρήστες όταν εισέπνεαν τον καπνό του ηλεκτρονικού τσιγάρου από ότι η νικοτίνη που εισπνέουν από προϊόντα υποκατάστασης νικοτίνης που υπάρχουν στην αγορά και κυκλοφορούν ως βοηθήματα διακοπής καπνίσματος.

Επειδή δεν έχουν ακόμη ολοκληρωθεί οι κλινικές μελέτες για την ασφάλεια και αποτελεσματικότητα αυτών των προϊόντων από τους διεθνείς οργανισμούς υγείας, οι καταναλωτές προς το παρόν δεν έχουν κανέναν τρόπο να γνωρίζουν:

Αν τα ηλεκτρονικά τσιγάρα είναι ασφαλή για την προβλεπόμενη χρήση τους.
Τι είδους ή τι περιεκτικότητες από δυνητικά επικίνδυνες για την υγεία χημικές ουσίες βρίσκονται σε αυτά τα προϊόντα.
Πόση νικοτίνη εισπνέουν όταν χρησιμοποιούν αυτά τα προϊόντα.

Εν τέλει, το να δημιουργείς ένα προϊόν που βοηθά τον κόσμο να συνεχίσει να καπνίζει είναι τουλάχιστον κυνικό. Η διακοπή του καπνίσματος είναι ο μονόδρομος. Ας πούμε, λοιπόν, λίγα λόγια για τη διακοπή του καπνίσματος. Το κάπνισμα αποτελεί νόσο, άρα ο καπνιστής χρειάζεται τη βοήθεια του ειδικού για την απεξάρτησή του. Και ο ειδικός είναι ο πνευμονολόγος του, ο μόνος επιστήμονας που μπορεί πραγματικά να τον βοηθήσει σε αυτή του την απόφαση. Σε όλη την Κρήτη υπάρχουν ιατρεία διακοπής καπνίσματος, σε Νοσοκομεία και στα ιδιωτικά ιατρεία των πνευμονολόγων. Εκεί ο καπνιστής θα βρει όλη τη βοήθεια που χρειάζεται από κάποιον εξειδικευμένο για τη διακοπή του καπνίσματος. Γιατί ποιος πραγματικά πιστεύει ότι θα βοηθηθεί ουσιαστικά από το mini market της γειτονιάς ή το βενζινάδικο, απ’ όπου θα αγοράσει το ηλεκτρονικό τσιγάρο;

Εμείς, οι ελεύθεροι επαγγελματίες πνευμονολόγοι της Κρήτης δίνουμε ιδιαίτερο βάρος στη διακοπή του καπνίσματος. Αναζητήστε το ειδικό φυλλάδιο που έχουμε ετοιμάσει για εσάς που καπνίζετε. Θα το βρείτε σε όλα τα ιατρεία μας και άλλα σημεία όπως φαρμακεία κ.λπ. Επίσης πληροφορηθείτε από το site μας που μπορείτε να βρείτε βοήθεια. Είναι καιρός να μιλήσουμε ανοιχτά για το πρόβλημα και να βρούμε μαζί τη λύση που θα σας λυτρώσει.

*πνευμονολόγος - πρόεδρος της Ενωσης
Ελευθεροεπαγγελματιών Πνευμονολόγων Κρήτης
www.pneumon-crete.gr

Όταν η ψηφιακή μηχανή καταστρέφει τις αναμνήσεις

2011-11-21T01:01:00.000+02:00

Υπήρχαν εποχές που τραβούσαμε φωτογραφίες, 12, 24 ή 36 το πολύ, παίρναμε το καρουλάκι, το πηγαίναμε στο φωτογραφείο, μας έδιναν ένα χαρτάκι παραλαβής και συνήθως επιστρέφαμε μία εβδομάδα αργότερα με το χαρτάκι για να παραλάβουμε τον πολυπόθητο φάκελο με τις φωτογραφίες μας. Είχαμε ένα άγχος αν είχαν βγει καλά, αν είχε καεί το φιλμ, αν ήταν υπερφωτισμένες, κουνημένες, ανεστίαστες, αν τελικά είχαμε πιάσει την στιγμή που θέλαμε ή αν τελικά είχαμε πετάξει 1200 δραχμές σε άχρηστες πόζες. Βγάζαμε με βιασύνη το πακετάκι από το φάκελο για την πρώτη ματιά. στο σπίτι με επιμέλεια τις κοιτούσαμε ξανά και ξανά, άλλες τυπωμένες σε ματ χαρτί, οι περισσότερες σε γυαλιστερό έτσι για να είναι τα χρώματα πιο έντονα και τις τοποθετούσαμε σε άλμπουμ, σε εκείνα τα μικρά που μας έδιναν τα φωτογραφεία ή στα μεγάλα οικογενειακά που έπαιρναν πολλές, με την προστατευτική ζελατίνα για να μην ξεθωριάσουν τα χρώματα. Και φιλούσαμε τα άλμπουμ σε περίοπτη θέση και τα βγάζαμε όταν είχαμε επισκέπτες να τους δείξουμε τις διακοπές στην Ρόδο, ή οικογενειακές φωτογραφίες στο χωριό, ή την πεντατήμερη στην Κρήτη. Και άμα θέλαμε αντίγραφο φωτογραφίες ψάχναμε τα αρνητικά ένα-ένα στο φως να δούμε ποιο είναι ποιο γιατί αν δεν τα είχαμε η κάθε φωτογραφία κόστιζε πολύ για να την ξανατυπώσουμε από την αρχική.

Ήμασταν περήφανοι με τις φωτογραφίες μας. Ήταν οι αναμνήσεις μας. Οι μνήμες των ανθρώπων μας. Ο παππούς και η γιαγιά στο μπαλκόνι στην Φιλαδέλφεια. Ο νονός μου αγκαλιά με τον πατέρα μου στο σπίτι τα Χριστούγεννα. Η αδερφή μου πάνω στο καινούριο της ποδηλατάκι. Εγώ, μωρό ακόμα τυλιγμένος με ένα κουβερτάκι πάνω στο μεγάλο κρεβάτι των γωνιών μου.

Τώρα στην ψηφιακή εποχή και στην ευκολία της αυτοματοποίησης τίποτα από τα παραπάνω δεν ζούμε. Ούτε το άγχος, ούτε την χαρά ούτε την ανάμνηση. Τραβάμε εκατοντάδες φωτογραφίες τις οποίες τις βλέπουμε στις μικρές οθονούλες, σαν σύγχρονες Πόλαροϊντ της εποχής, θυμάστε, εκείνες που εμφανίζονταν αμέσως μόλις πατούσες το κουμπί σε ειδικό χαρτί που έβγαινε κάτω από την μηχανή, και αφού βλέπουμε την φωτογραφία, την ξεχνάμε και πάμε για την επόμενη. Μόλις γεμίσει η μνήμη της μηχανής τις αδειάζουμε σε ένα φάκελο στον υπολογιστή, σβήνουμε την μνήμη, και τις αναμνήσεις μας, και την γεμίζουμε με καινούριες και ούτο καθ εξής. Φτάνουμε να έχουμε εκατοντάδες και χιλιάδες φωτογραφίες στον υπολογιστή μας και επειδή οι περισσότερες που τραβάμε είναι ανούσιες, και βιαστικές και χωρίς λόγο βαριόμαστε να τις δούμε, και τις ξεχνάνε καταδικασμένες να ζούνε σε ψηφιακή μορφή, σε 0 και 1 μέχρι να μας χαλάσει ο υπολογιστής, να καεί ο σκληρός δίσκος, να τις σβήσουμε κατά λάθος ή επίτηδες και να καταδικάσουμε όμορφες στιγμές της ζωής μας να χαθούν για πάντα στην λήθη.

Και συνεχίζουν τα φλας να αναβοσβήνουν, ανούσια, και να παγώνουν μικρές καθημερινές στιγμές προσφέροντας μόνο μία βραχεία χαρά που κρατά τόσο όσο η εμφάνιση της φωτογραφίας στην μικρή οθόνη της μηχανής και που δεν θα περάσει σχεδόν ποτέ στην μνήμη μας, σαν τα διαφημιστικά μηνύματα στην τηλεόραση, μια ανούσια παρέλαση εικόνας που γίνεται ένα με την μουντή άχρωμη καθημερινότητα μας.

Ναι ρε ομαδάρα!

2011-11-21T00:21:00.000+02:00

Η ΑΕΛ ήταν η μεγάλη νικήτρια του ντέρμπι της 4ης αγωνιστικής της Football League, με αντίπαλο την Βέροια. Η ομάδα της Λάρισας πέρασε εύκολα από την Ημαθία επικρατώντας με 3-0 και πέτυχε έτσι την πρώτη της νίκη στο πρωτάθλημα.

10 πράγματα που μάλλον δεν θα κάνω ποτέ στην ζωή μου

2011-11-20T13:21:00.000+02:00

1. Να χορέψω Σάλσα σε κάποιο δρόμο της Αβάνα

Η Κούβα αρχίζει να γίνεται ένα άπιαστο όνειρο πλέον. Πριν μερικά χρόνια ήταν πιο εύκολο να πάω παρά να το λέω, τώρα ούτε να το σκέφτομαι δεν μπορώ. Το έχω πει πολλές φορές. Ας μπορέσω να πάω έστω και μία φορά και ας μην ξαναπάω ούτε στην Γεωργιούπολη για μπάνιο. Από την άλλη ήδη έχουν αρχίσει να καταφτάνουν τα νέα της απελευθέρωσης της αγοράς και ότι η Κούβα μέσα στα επόμενα 20 χρόνια θα αρχίσει να χάνει το χρώμα της, τον ρυθμό της και την ψυχή της και θα γίνει άλλο ένα παραθεριστικό κέντρο για τα αμερικανάκια που εκφυλίζουν ότι βρουν μπροστά τους, σαν τους ιούς ένα πράγμα. Κόστος 3.000-4.000€ για μία εβδομάδα για δύο άτομα.

2. Να περπατήσω στα μονοπάτια που οδηγούν στο Μάτσου Πίτσου

ανατριχιάζω μόνο που το σκέφτομαι και κάθε φορά που βλέπω ένα ντοκιμαντέρ στην τηλεόραση για τους Ίνκα και το μονοπάτι που οδηγεί στην παραθεριστική (όπως λένε οι επιστήμονες) πόλη του Μάτσου Πίτσου. Είναι ένα από τα ταξίδια που το αναζητά η ψυχή μου, όπως ο μωαμεθανός θέλει να βρεθεί έστω και μία φορά στην Μέκκα.

3. Μπάντζι Τζάμπινκ από την Αράδαινα

γιατί πολύ απλά χέζομαι πάνω μου μόνο που σκέφτομαι το ύψος. Μία Κυριακή πήγαμε εκδρομή μέχρι το πανέμορφο φαράγγι και διασχίσαμε πεζοί την γέφυρα. Κάποια στιγμή κοιτάζω κάτω ανάμεσα σε δύο σανίδες της γέφυρας και απλά κοκάλωσα. Η Τζέιν και η Κάρρυ ήρθαν και με μάζεψαν αγκαζέ ενώ με έλουζε κρύος ιδρώτας. Λένε ότι αν θες να ξεπεράσεις ένα φόβο σου πρέπει να τον αντιμετωπίσεις αλλά δεν είμαι σίγουρος για δύο πράγματα. Πρώτον, αν θα το αντέξει η καρδιά μου και δεύτερον, αν με καλύπτει το συμβόλαιο ζωής μου.

4. Να ακούσω την Toccata und fuge σε Ρε ελάσσονα στην Όπερα του Σίδνεϊ

Η όπερα του Σίδνεϊ (Sydney Opera House) βρίσκεται στο Σίδνεϋ, στη Νότια Νέα Ουαλία της Αυστραλίας. Είναι ένα από τα πιο διάσημα κτήρια του 20ού αιώνα, και ένας από τους διασημότερους τόπους άσκησης τεχνών στον κόσμο. Τοποθετημένο στο σημείο Bennelong στο λιμάνι του Σίδνεϊ και κοντά στην εξίσου διάσημη γέφυρα του Σίδνεϊ, το κτήριο και τα περίχωρα του διαμορφώνουν μια εικονική αυστραλιανή εικόνα. <-- από την Βικιπαίδεια. Η Toccata του Μπαχ είναι ένα συγκλονιστικό έργο, το πρώτο μου κλασσικό άκουσμα και το ερέθισμα να ανακαλύψω τον κόσμο της κλασσικής αλλά και της σύγχρονης συμφωνικής μουσικής. Η όπερα του Σίδνεϊ περιέχει το μεγαλύτερο μηχανικό όργανο στον κόσμο με πάνω από 10.000 σωλήνες κάνοντας την εκτέλεση του συγκεκριμένου έργου μοναδικό.

5. Να οδηγήσω μία Ferrari 458 Italia

ε! οκ, είναι το γουετ ντριμ των περισσοτέρων αντρών. Το να κρατάς το τιμόνι ενός οχήματος με κινητήρα 4,5L και με 562 άλογα να μουγκρίζουν κάθε φορά που πατάς το γκάζι που κάτω από άλλες συνθήκες θα μπορούσε να σε στείλει στο διάστημα δεν είναι δα και κάτι που μπορείς να κάνεις κάθε μέρα. Πιστέψτε με. Βάλε την ομορφότερη γυναίκα του πλανήτη δίπλα σε μία Ferrari και ο άντρας δεν θα διστάσει ούτε για δευτερόλεπτο. Θα την πετάξει στο κάθισμα του συνοδηγού και δεν θα τον ξαναδείς ποτέ.

6. Να τζαμάρω με την Suzanne Vega

όταν μιλάω για γυναίκα μουσικό και τραγουδίστρια είναι η πρώτη και τελευταία μου σκέψη. Η Καλιφορνέζα φολκ/ποπ τραγουδίστρια ταρακούνησε τον εφηβικό μου κόσμο όταν βρέθηκα εντελώς τυχαία και μετά από αφόρητη πίεση από τον τότε κολλητό μου στην πρώτη εκ των δύο συναυλιών που έχει δώσει στην Ελλάδα. Η μουσική και οι στοίχοι της ήταν σε πλήρη αρμονία με τον εσωτερικό μου κόσμο, κάτι που το κάνει και 25 χρόνια αργότερα. Γεγονός: Είμαι ίσως ο μοναδικός Towie στην Ελλάδα (στο πολύ κλειστό κύκλο των φαν). Επίσης έχω ονειρευθεί ότι τρώγαμε γαμήλια τούρτα μαζί... χμμ δεν της το έχω πει για να μην με περάσει για ψυχάκια.

7. Να δω την Λάρισα να κερδίζει ΞΑΝΑ πρωτάθλημα

Αυτή η ομάδα σου δίνει περισσότερες λύπες και νεύρα παρά χαρές, αλλά έτσι είναι η ζωή. Οι οπαδοί της δεν έρχονται τη δευτέρα στην δουλειά χαμογελαστοί όπως αυτοί του Ολυμπιακού. συνήθως είναι κατσούφηδες και δεν μιλιούνται. αν βρεθείς στην Λάρισα Δευτέρα πρωί και την Κυριακή που πέρασε η ομάδα έχασε τον αγώνα είναι σαν να έχει πέσει πένθος στην πόλη η οποία κυριολεκτικά ζει το ελληνικό πρωτάθλημα όσες λίγες σε αυτή την χώρα. Το ίδιο είμαι κι εγώ. Από την Κυριακή το βράδυ χαλάει η διάθεση μου, και σαν να μην μου φτάνει αυτό έχω και τους μαθητές μου να μου την λένε. Και για όσους δεν το ξέρουν η ΑΕΛ είναι η μοναδική επαρχιακή ομάδα που έχει κερδίσει το ελληνικό πρωτάθλημα στην Ελλάδα το 1988

8. Να πιλοτάρω ένα μαχητικό αεροσκάφος

Ο πατέρας μου έγινε πιλότος επειδή όταν ήταν μικρός βρήκε τυχαία μία φωτογραφία του παππού μου πάνω σε ένα Σπιτφάιερ κατά την διάρκεια του πολέμου. Εγώ ήθελα να γίνω πιλότος γιατί απλά γεννήθηκα και μεγάλωσα μέσα σε στρατιωτικά αεροδρόμια, ήμουνα κάθε μέρα στα κέντρα επιχειρήσεων, στους πύργους ελέγχου, στα τολλ, έκανα τα πρώτα μου μαθήματα οδήγησης στους βοηθητικούς διαδρόμους προσγείωσης, ήξερα στα 5 μου αεροπορική ορολογία, μανούβρες διαφυγής, τεχνικές βομβαρδισμού και διαδικασίες εγκατάλειψης. Παρόλα αυτά να τσακώνομαι με τον πατέρα μου καθημερινά ότι δεν ήθελε να γίνω πιλότος, μέχρι που η κληρονομική μυωπία από την μητέρα μου μου σκότωσε τα όνειρα και έλυσε το πρόβλημα για τον πατέρα μου μία και καλή. Εγώ; Συμβιβάζομαι με εξομοιωτές πτήσης στο κομπιούτερ.

9. Να κερδίσω επιτέλους το μπουρδέλο το λαχείο

Ο πατέρας μου έλεγε να κρατάω ένα παράθυρο ανοιχτό στην τύχη, αλλά αυτή ποτέ δεν ήθελε να μπει μέσα. Τι λαχεία, τι λοττο, τζοκερ, πρότο, προπο, Αυτή η βλακεία 2 στους 3 κερδίζουν; Γιατί εγώ πρέπει να είμαι πάντα αυτός που δεν κερδίζει; Δεν μιλάω για 1 και 2 ευρώ. Έχω δώσει τόσα που μόνο κέρδος δεν μπρορούν να θεωρηθούν τέτοια ποσά. Ακόμα παίζω που και που, η οικονομική κατάσταση δεν επιτρέπει προϋπολογισμό για τζόγο. Δεν θα πρέπει να μου κάτσει κι εμένα; Το βλέπω πιο πιθανόν να μου κάτσει η Shakira παρά το καταραμένο ελληνικό λαϊκό λαχείο!

10. Να βρω το κέντρο μου

Η Γη είναι ένα τεράστιο διαστημόπλοιο το οποίο ταξιδεύει γύρω από το μητρικό άστρο με ταχύτητα περίπου 30χμ/δευτερόλεπτο το οποίο περιστρέφεται γύρω από το κέντρο του γαλαξία με ταχύτητα 220 χμ/δευτερόλεπτο, ο οποίος γαλαξίας ταξιδεύει στο σύμπαν με ταχύτητα περίπου 600χμ/δευτερόλεπτο. Είμαστε όλοι ταξιδιώτες λοιπόν, αναγκαστικά, θέλοντας και μη. Γινόμαστε ταξιδιώτες για να γνωρίσουμε τον κόσμο, για να επιτελέσουμε ένα έργο. Το πιο δύσκολο ταξίδι είναι αυτό του εσωτερικού κόσμου. Χρόνια τώρα αναζητώ το κέντρο ισορροπίας μου, αυτό που ο δάσκαλος του τάι-τσι ονομάζει τατιέν. Είτε μέσω του διαλογισμού, είτε μέσω του τάι-τσι απλά το θεωρώ ίσως το πιο δύσκολο πράγμα του κόσμου. Γιατί; Μάλλον επειδή δεν μου δίνω τον χρόνο, την συγκέντρωση, την θέληση, την πειθαρχία και την πραγματική επιθυμία για να το βρω. Καταπιάνομαι με δεκάδες άλλα πράγματα και αφήνω τον εαυτό μου τελευταίο, βάζω όλους και όλα πάνω από εμένα και στο τέλος δεν ξέρω με τι θα μείνω. Θα μου αναγνωρίσει ποτέ κάποιος αυτή την προσπάθεια που κάνω για τους άλλους; δεν ξέρω και στην πραγματικότητα δεν με απασχολεί. Η αναζήτηση όμως της προσωπικής μου ισορροπίας είναι κάτι που το αναζητάω κάθε μέρα και περισσότερο. Όμως για να αλλάξει αυτή η κατάσταση θα πρέπει να αλλάξω ριζικά εγώ. Δύσκολο, όχι ακατόρθωτο αλλά πολύ δύσκολο. Γνωρίζω ότι αν δεν κάνω κάτι γι αυτό σύντομα το ταξίδι της αναζήτησης θα γίνει ακόμα πιο ανέφικτο.

Είμαι περήφανος που στον παραπάνω 10λογο, τώρα που τον ξαναδιαβάζω πριν τον δημοσιεύσω, δεν έχω βάλει την απόκτηση ούτε ενός υλικού αγαθού. Να χορέψω, να περπατήσω, να πηδήξω, να ακούσω, να οδηγήσω, να τζαμάρω, να δω, να πετάξω, να κερδίσω, να βρω. Αναζήτηση εμπειριών που ίσως να μην γευθώ ποτέ όσο ζω, που όμως μπορώ να σκέφτομαι για να με ηρεμώ και να με παίρνει ευκολότερα ο ύπνος τα βράδια, που μπορώ να ονειρεύομαι και, που ποτέ δεν ξέρει κανείς, ίσως κάποτε πραγματοποιήσω. Και, αν υπάρχουν 10 πράγματα που μάλλον δεν θα κάνω ποτέ, υπάρχουν εκατοντάδες άλλα που έχω κάνει και πράγματα που κάνω και με γεμίζουν κάθε μέρα.

Χαιρετίσματα λοιπόν στον πιγκουίνο

2011-11-19T22:15:00.001+02:00

Το σπίτι στο οποίο ζούμε τα τελευταία τρία χρόνια με την Τζέιν, και άλλο ένα που έμενα μόνος μου είναι ένα διώροφο νεοκλασικό στα όρια της πόλης των Χανίων με τα Παχιανά που κάποτε ήταν ένα χωριουδάκι στα περίχωρα αλλά καθώς η πόλη μεγάλωνε τα κατάπιε και τα έκανε μέρος της. Ήσυχος δρόμος με όμορφα κτήρια, αρκετό πράσινο, κήποι με τριαντάφυλλα, με δέντρα, με τροχόσπιτα, με ένα ΣΤΟΠ σε διασταύρωση όπου που και που ακούς φρεναρίσματα μέσα στην νύχτα τα οποία ακολουθούνται από ήχους λαμαρίνας που συνθλίβονται μεταξύ τους ακολουθούμενα από δυνατές φωνές τα οποία συνήθως ξεστομίζουν φράσεις "ρε μαλάκα δεν είδες το στοπ;"

Είναι ένα όμορφο ευρύχωρο φωτεινό σπίτι με ενιαίους χώρους, μεγάλα παράθυρα και ξύλινα παντζούρια που πριν 30 χρόνια ίσως να κλείνανε ερμητικά, με πόρτες που ο αέρας ίσως να μην περνούσε από κάτω ενώ κάποιες πιο νεοτεριστικές καινοτομίες στην κουζίνα επιτρέπουν όχι μόνο στον αέρα αλλά και την βροχή να μπαίνουν από τα παράθυρα της κουζίνας.

Η ταράτσα είναι κατάλληλη για αστροπαρατήρηση γιατί έχει εύκολη πρόσβαση μέσω μεταλλικής σκάλας. Εύκολη πρόσβαση έχουν και όλα τα στοιχεία της φύσης μιας που δεν έχει καμία απολύτως μόνωση με αποτέλεσμα κάποια στιγμή να φύγει ένα μεγάλο κομμάτι σοβά στην τραπεζαρία ευτυχώς όταν λείπαμε. Βομβαρδισμένο Σεράγεβο βρήκαμε στην επιστροφή αλλά δεν πειράζει όλα φτιάχνουν σε αυτή την ζωή.

Αναμενόμενο η καύση πετρελαίου να πηγαίνει στράφι προσπαθώντας να ζεστάνεις ένα σπίτι 100 τετραγωνικών το οποίο "αναπνέει" όπως μας λέει η κόρη της ιδιοκτήτριας που είναι και μηχανικός παρακαλώ. Έτσι την πρώτη χρονιά, έχοντας κάψει πάνω από 800€ σε πετρέλαιο για να κρυώνουμε αποφασίσαμε να αλλάξουμε τακτική και αγοράσαμε κάτι σούπερ-ντούπερ κλιματιστικά ινβέρτερ τα οποία μας έκαναν 50% οικονομία οπότε θα τα αποσβέσουμε σε μόλις δύο χρόνια.

Βάλαμε ένα 16άρι στο μεγάλο ενιαίο χώρο και ένα μικρό 9αράκι στο υπνοδωμάτιο. Για να είναι το σπίτι λίγο πιο ζεστό έκλεισα το δωμάτιο-γραφείο-βιβλιοθήκη-γραφείο συλλόγου αστρονομίας-αποθήκη καλοκαιρινών ειδών-γκεστ ρουμ, το οποίο όμως έχει και τις ντουλάπες μου. Όποτε πάω να πάρω κάτι από το δωμάτιο και ανοίγω την πόρτα ένα ρεύμα παγωμένου αέρα με τυλίγει και ακούω την Τζέιν από μέσα να φωνάζει:

Χαιρετίσματα στον πιγκουίνο!

Άλλο Zumba άλλο tsonta

2011-11-16T19:29:00.002+02:00

Μετά από ένα χρόνο αποχής από τα μαθήματα χορού, επιστρέψαμε. Για το τάνγκο σας έγραψα σε προηγούμενη καταχώρηση. Επιπλέον η Τζέιν κάνει οριεντάλ και μαζί κάνουμε Ρουέδα ντι Καζίνο, όπου είναι σάλσα σε κύκλο, ομαδικός χορός όπου κάποιος δίνει παραγγέλματα και οι υπόλοιποι εκτελούν συγχρονισμένα... υποτίθεται... έχει να κάνει με το επίπεδο της ομάδας. Τέλος πάντων... αυτά τα παπουτσάκια μου έστειλε με λινκ, αυτά θα της κάνω δώρο σε 10 μέρες που θα έρθουν από Αγγλία, μόλις 28€ με μεταφορικά.

/// ω, τι ευχάριστη έκπληξη, την ώρα που γράφω αυτές τις γραμμές μπάινει μέσα η Τζέιν και καθώς πλησιάζει τον υπολογιστή, χαμηλώνω το καπάκι για να μην δει τι γράφω και χαλάσει την έκπληξη. Η αντίδραση της: Γιατί δεν θέλεις να δω την οθόνη; Τσόντες βλέπεις;
...
Μάλιστα, η γυναίκα μου υποθέτει ότι στον ελεύθερο χρόνο μου, ή όποτε κάθομαι μπροστά στον υπολογιστή βλέπω τσόντες.... μα της έχω δώσει εγώ τέτοια ιδέα; Βρε κορίτσια αναγνώστες πραγματικά πιστεύεται ότι τα αγόρια σας δεν κάνουν άλλη δουλειά μπροστά σε ένα κομπιούτερ;///

τι έλεγα; α, ναι τα παπούτσια.... έτσι μου 'ρχετε να ακυρώσω την παραγγελία... άκου τσόντες! τι έλεγα; α, ναι, τα παπούτσια. Που λέτε το θέμα της Zumba έχει και συνέχεια. Γυρίζουμε το βράδυ σπίτι από τον χορό. Πως σου φάνηκε η χορογραφία της Zumba που κάναμε στην σχολή, με ρωτάει.
- ά σε τα σάπια, της λέω, εγώ στο τριπάκι δεν μπαίνω.... είδατε που τα έλεγα ότι θα προσπαθήσει να με πείσει; Χα! Δεν σφάξανε! Άμε να χοροπηδάς μόνη σου.

Τελευταίο update: Πριν λίγο δημοσίευσε ένα σύνδεσμο στο φέισμπουκ με τα παπούτσια που φοράει ένας γυμναστής και χορογράφος Zumba και της είπα μόλις βρει και την μάρκα του σόβρακου του να μου το γράψει!

Άκου τσόντες!
..
..
..
Πάω στο redtube να δω καμιά τσόντα να μου περάσουν τα νεύρα

Χιόνια δεν ήθελες; Ε, πάρε να χεις!

2011-11-16T10:50:00.000+02:00

Τα πρώτα χιόνια έφτασαν και στα Χανιά! Η φωτογραφία είναι από το Creta Weather. Προσπάθησα να τραβήξω με το κινητό μου κι εγώ αλλά δεν φαίνονται εύκολα. Ορίστε λοιπόν, Τζέιν. Όλο άντε να χιονίσει, άντε να δούμε χιόνια, άντε να κάνουμε λευκά Χριστούγεννα.

Μου την δίνουν τα χιόνια!

Δεν μπορώ να καταλάβω τι σας αρέσει με αυτό το λευκό πάγο που κάνει την ατμόσφαιρα παγωμένη, να ξυλιάζουν τα πόδια σου, να δουλεύουν σόμπες, κλιματιστικά, καλοριφέρ που σημαίνει μεγαλύτερη κατανάλωση εν μέσω οικονομικής κρίσης. Μόνο η κυβέρνηση εύχεται να χιονίζει μπας και εισπράξει φόρους από τα καύσιμα. Να είναι οι δρόμοι χάλια, ν αμην μπορείς να οδηγήσεις, η ορατότηα να είναι περιορισμένη κι εσείς το μόνο που να σκέφτεστε είναι πότε ο καλός σας θα σας πάει βόλτα στο βουνό ή στο χιονοδρομικό ή σε κανα καταφύγιο ανεξάρτητα από το αν θα κολλήσει το αυτοκίνητο στον πάγο, η να φύγεις από καμιά στροφή και να βρεθείς σε κανα γκρεμό στην μέση του πουθενά και φυσικά το γεγονός ότι ΟΛΑ ΤΑ ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΤΖΙΠ 4χ4. Και μετά αρχίζει η γκρίνια, και γιατί αυτοί μπορούν να ανέβουν κι εμείς όχι, γιατί δεν έχουμε τζιπ; γιατί δεν έχουμε σαλέ στην Ελβετία;

Και ας πούμε ότι καταφέρνεις και φτάνεις στα χιόνια. Μετά δεν μπορείς να κάτσεις στην ζεστασιά του αυτοκινήτου σου. Όχι, όχι, η κυρία απαιτεί να βγεις έξω ώστε να σου ρίξει μερικές χιονόμπαλες στην μάπα για να σκάσει στα γέλια, να σε ρωτήσει γιατί είσαι κατσούφης και γιατί χαλάς μια τόσο ωραία εκδρομή στα χιόνια την ώρα που έχεις αρχίσει να χάνεις την επικοινωνία με τα δάχτυλα των ποδιών σου.

Και σκέφτεσαι ότι με τα χιονοπαίχνιδα αύριο θα κρυώσει, και θα έχει πυρετό, και δεν θα είναι καλά, και θα πρέπει να τρέχεις σε φαρμακεία, και θα βήχει, και θα θέλει φροντίδα, και δεν θα μπορείς να της πεις "είδες που στα έλεγα, τι τα ήθελες τα χιόνια" γιατί θα κινδυνεύεις να φας το μπολ με την σούπα στα μούτρα.

Σας είπα ότι μου την δίνουν τα χιόνια;

Α να και μια φωτογραφία για να σας πείσω

Το λιμάνι των Χανίων είναι εθιστικό

2011-11-16T10:25:00.000+02:00

Σήμερα τελειώνει η έκθεση αστρονομικής φωτογραφίας του αστεροσκοπείου του Σκίνακα. Μετά από 15 μέρες πάνω από 3000 επισκέπτες θαύμασαν την απεραντοσύνη του σύμπαντος στο υπέροχο Γιαλί Τζαμί. Ξεναγήσαμε 18 σχολεία και συμπληρώσαμε 120 ώρες παρουσίας στον εκθεσιακό χώρο.

Κάθε μέρα επί 15 μέρες κοιτάζω αυτό το καταπληκτικό λιμάνι να αλλάζει χρώματα, διαθέσεις, ήχους, μυρωδιές. Η αίσθηση που σου δημιουργεί το να βρίσκεσαι σε ένα τέτοιο περιβάλλον είναι καταπληκτική. Ο κόσμος που τραβάει φωτογραφίες, οι γλάροι που ακολουθούν τις ψαρόβαρκες, οι σερβιτόροι που ελίσσονται ανάμεσα στους θαμώνες των καφέ, οι ρόδες των ποδηλάτων που χτυπάνε στον πετρόχτιστο δρόμο, ο θόρυβος της θάλασσας, το μπλε, γαλάζιο, τιρκουάζ, πράσινο, γκρι, μοβ, πορτοκαλί και οι άπειρες άλλες αποχρώσεις που ζωγραφίζει ο ήλιος καθώς περνάει από πάνω και βυθίζεται πέρα από τα Θοδωρού.

Αύριο θα κατέβω για μία τελευταία φορά με το πρόσχημα να βοηθήσω στην αποκαθήλωση των εκθεμάτων, αλλά μετά; Θα συνεχίσω να κατεβαίνω στο λιμάνι για να βλέπω τους γλάρους να παίζουν με τα κύματα ή κάτι άλλο θα συμπληρώσει την καθημερινότητα μου και απλά ο γλάρος Ιωννάθαν με τους φίλους του θα γίνουν μία σκονισμένη ανάμνηση στο μυαλό μου σαν το βιβλίο στην βιβλιοθήκη μου;

Ormie The Pig! ή αλλώς: δεν θα το φας, δεν θα το φας!

2011-11-15T20:29:00.000+02:00

το είδα δέκα φορές, γέλαγα και τις δέκα φορές. Πόσο , μα πόσο μου θυμίζει τον εαυτό μου μερικές φορές.

Τζέιν = Zumba

2011-11-15T20:02:00.000+02:00

- Ζούμπα!
- Τι να ζουμπίξω ρε μωρό την ρώτησα αλλά απάντηση δεν ήθελα καθώς τα μάτια μου έπεσαν ευθέως πάνω στο στήθος της.
- Εεε! δες, δες μου είπε και πλητρολόγισε κάτι στο pc. Μια ντουζίνα εκστασιασμένοι χοροπηδούσαν αερόβια σε ρυθμούς σάλσα και μερένγκε.
- Να την χαίρεσαι είπα και συνέχισα να ξεφυλλίζω το τελευταίο τεύχος του Astronomy.

Όσο περνάει ο καιρός το ενδιαφέρον της μεγαλώνει. Έχει δημοσιεύσει δεκάδες βίντεο στο φέισμπουκ, κάθετε με τις ώρες και παρακολουθεί ρουτίνες και χορογραφίες και ψάχνει να βρει σχολή που να κάνει ζούμπα στα Χανιά. Δεν μου αρέσει καθόλου, το σώμα μου αρνείται πεισματικά στην ιδέα να πρέπει να φοράω πολύχρωμα ρούχα και να χοροπηδάω πάνω κάτω. Ελπίζω να μην ελπίζει ότι θα με βάλει στο τριπάκι. Εδώ καλά καλά δεν μπορώ να με πείσω να ξεκινήσω απλό περπάτημα πόσο μάλλον αερόβια.

Τι είναι το Zumba?

Η δεκαετία του ’80 ήταν η εποχή της αεροβικής γυμναστικής. Η Τζέιν Φόντα είχε την τιμητική της. Μετά ήρθε η μόδα του step, του kick boxing, του πιλάτες, του τάι-τσι… Και φυσικά του λάτιν που παίζει πάντα, ασχέτως εποχής. Απλώς δεν καθιερώθηκε ποτέ στο γυμναστήριο. Και τώρα μαθαίνουμε ότι στην Αμερική τουλάχιστον, απ’ όπου κληρονομούμε πολλές φορές, για καλή μας τύχη, τις τάσεις στην ευεξία, σχηματίζονται ουρές από ενδιαφερόμενες και ενδιαφερόμενους για μαθήματα σάμπα. Με μια νέα πλοκή στην ιστορία. Και ονομασία.

Αρκεί να ρίξει κανείς μια ματιά στην επίσημη ιστοσελίδα του www.zumba.com για να διαπιστώσει ότι η συγκεκριμένη μανία των ανθρώπων που γυμνάζονται, έχει ξεκινήσει πριν από πέντε χρόνια και αντί να φθίνει, αποκτά όλο και περισσότερους οπαδούς. Σήμερα μπορείς να παρακολουθήσεις μάθημα ζούμπα σε γυμναστήρια και στούντιο χορού αλλά και σε σχολεία, κέντρα προστασίας ηλικιωμένων, όχι μόνο στη Νέα Υόρκη, σιγά σιγά και εκτός αμερικανικών συνόρων.

Η μουσική ακούγεται δυνατά. Οι μαθητές επιβάλλεται να φωνάζουν, να χειροκροτούν, να σηκώνουν τα χέρια, να υπερβάλουν. Τίποτα δεν είναι τυχαίο. Ούτε ότι έχουν πουληθεί μέχρι σήμερα περισσότερα από 3.5 εκατομμύρια dvd για όσους θέλουν να χορεύουν και στο σπίτι, ενώ υπάρχουν και 20.000 επαγγελματίες δάσκαλοι ζούμπα σε 40 χώρες που διδάσκουν τα βήματα. Οι 15.000 είναι στην Αμερική.

Και ποιος είναι ο κύριος που χαμογελά αυτή τη στιγμή γιατί ξεκίνησε όλη τη νέα τρέλα; Ο 37χρονος Αλμπέρτο Περέζ, δάσκαλος αερόμπικ, ο οποίος, μια μέρα συνειδητοποίησε ότι ξέχασε τις κασέτες με τη μουσική, πήρε τη δική του μουσική από το αυτοκίνητο (σάλσα και μερένγκε) και αυτοσχεδίασε στην τάξη. Από εκείνη τη μέρα οι μαθητές του δεν ήθελαν να επιστρέψουν στο παλιό… σάουντρακ. Είναι ένα κράμα μάμπο, τσατσά, χιπ-χοπ, χορού της κοιλιάς… Χορός με αεροβική σε ένα. Απλά πράγματα. Εύκολες κινήσεις, χωρίς πολλά λόγια και δυσνόητες χορογραφίες. Και μπορείς εύκολα να γίνεις και δάσκαλος. Αρκεί να παρακολουθήσεις οχτώ ώρες διδασκαλίας (!) Το καλύτερο όλων; Λένε ότι χάνεις μέχρι και 800 θερμίδες σε ένα μόνο μάθημα. Ιδρώνεις, ξεχνάς τις σκοτούρες σου, χορεύεις, ξεδίνεις. Και αδυνατίζεις.

Πηγή: "Αεροβική γυμναστική σε λάτιν ρυθμό", Της Σαντυς Τσαντακη / sandytsantaki@kathimerini.gr

Οι ξεθωριασμένες γραμμές της ζωής... εεε του ΒΟΑΚ ήθελα να πω

2011-11-15T17:24:00.000+02:00

Σκοτάδι, σαν αυτό που επικρατεί συνήθως στον Βόρειο Οδικό Άξονα Κρήτης. Η βροχή να πέφτει ακατάπαυστα και με δύναμη πάνω στο παρ-πριζ του αυτοκινήτου και οι πρόσφατα αλλαγμένοι αλλά και κατά πολύ μικρότεροι εξαιτίας έλλειψης υαλοκαθαριστήρες να παλεύουν μία άνιση μάχη με τα στοιχεία της φύσης. Από την μία ήταν αστείο να βλέπεις τα μικρά σε μέγεθος λαστιχάκια να πηγαίνουν πέρα δώθε, από την άλλη η βροχή σαν επαγγελματίας μποξέρ αυτά τα έχει για πρωινό.

Οι διαχωριστικές φωσφορίζουσες (;) γραμμές στην εθνική ξεθωριασμένες σαν την μνήμη των παιδικών μας χρόνων. Που και που διέκρινες ένα κομματάκι αλλά το σκοτάδι να έχει καταπιεί τις περισσότερες παίζοντας με τα νεύρα των οδηγών. Μάντεψε ποιος ή μάλλον μάντεψε που ήταν το παιχνίδι που παίζαμε. Είμαι κοντά στην άκρη του δρόμου; κοντά στην μέση; που πάω; τι έχω κάνει στην ζωή μου; γιατί με πιάσανε τα υπαρξιακά μου βραδιάτικο; γιατί μιλάω στον εαυτό μου μεγαλόφωνα και γιατί νομίζω ότι είμαι μόνος μου στο αυτοκίνητο; Η Τζέιν με κοιτούσε σιωπηλή.

Colombiana

2011-11-14T11:12:00.001+02:00

Χτες είδαμε το Colombiana όπου η Cataleya ένα κοριτσάκι εννέα ετών από τη Bogota της Κολομβίας είδε μπροστά στα μάτια του τη δολοφονία των γονιών του. Σήμερα είναι μία ικανότατη επαγγελματίας δολοφόνος που δουλεύει για λογαριασμό του θείου της, Emilio. Δεν έχει πάψει ποτέ όμως να αναζητά ανάμεσα σε διαβόητους φονιάδες, ελπίζοντας να βρει εκείνον που αποτελεί τον υπ' αριθμόν ένα στόχο της: τον gangster που ευθύνεται για τα ανεξίτηλα παιδικά της τραύματα.

Μία κλασσική ιστορία εκδίκησης που υπογράφει ο αγαπημένος μου Luc Besson και ο Robert Mark Kamen. Και αν σας φανούν γνώριμες κάποιες σκηνές, δεν κάνετε λάθος. Μαζί έχουν συνυπογράψει τα «Taken» (2008), «Bandidas» (2006), «The Fifth Element» (1997) καθώς και τα 3 «Transporter», όπου κατά το τελευταίο συνεργάστηκαν για πρώτη φορά με το σκηνοθέτη του «Colombiana», Olivier Megaton.

Το κορίτσι: Η ταινία σηματοδοτεί τον έως τώρα σημαντικότερο ρόλο στην ανερχόμενη πορεία της Zoe Saldana, η οποία έχει ήδη πρωταγωνιστήσει στα «Avatar» και «Star Trek». Όμορφη, αθλητική με πολύ καλές αναλογίες σου τραβάει το μάτι, μία ακόμα femme fatale έρχεται να προστεθεί στην ολοένα αυξανόμενη λίστα ηρωίδων που έχουν καθηλώσει το κοινό και σε πολλές περιπτώσεις (βλ. «Kill Bill») έχουν βάλει τα γυαλιά στους άρρενες συναδέλφους τους.

Όσο αφορα την ταινία, τίποτε λιγότερο, τίποτε περισσότερο από αυτά που περιμένει να δει κανείς από τους Luc Besson και ο Robert Mark Kamen. Ωραία χρώματα και φωτογραφία. Δράση που δεν σε αφήνει να χαλαρώσεις, χωρίς κοιλία, πολύ αγωνία και με σχετικά καλή ηθοποιία πουλάει σαν μια καλή ταινία δράσης που τουλάχιστον κάνει το μυαλό σου να ξεχάσει για λίγο την καθημερινότητα.

Η βαθμολογία μου: 6,5/10

Το τρέιλερ της ταινίας Το κορίτσι της ταινίας Το λουλούδι Cataleya

Η ζωή μας ένα τάνγκο

2011-11-14T10:40:00.001+02:00

Εγώ και το τάνγκο έχουμε μια σχέση αγάπης-μίσους-πάθους. Πάντα με γοήτευε η δυναμική της μουσικής του αργεντίνικου τάνγκο. Είναι πιο βρώμικη, πιο ερωτική πιο παθιασμένη από την αντίστοιχη του Ευρωπαϊκού, η οποία είναι πιο ευγενική και καθώς πρέπει. Ακόμα και ο χορός είναι τόσο μα τόσο διαφορετικός.

Η αναζήτηση των μουσικών μου ανησυχιών με οδήγησαν στις μελωδίες των De Caro, Donato, Canaro, Di Sarli, Piazzolla μέχρι πιο fusion ήχους των Gotan και Bajofondo. Τον χορό δεν τον είχα σκεφτεί ποτέ μέχρι τότε, οι εικόνες του 1920 και 30 είχαν να κάνουν με την εποχή του παππού μου και όχι με την δικιά μου. Έπρεπε να έρθει η Τζέιν για να μου ανοίξει την πόρτα του σύγχρονου τάνγκο όπου το γυαλιστερό σκαρπίνι έχει αντικατασταθεί από παπούτσι αθλητικό, το κουστούμι από κολεγιακή μπλούζα, η βραδινή τουαλέτα από παντελόνι με σκίσιμο στα πλάγια αλλά με το ίδιο πάθος και την αγάπη που υπήρχε από τότε.

Η πρώτη μου επαφή με τον χορό ήταν τραυματική. Προσπάθησα να μπω στον χορό χωρίς να έχω κατανοήσει την ιστορία του, την κινησιολογία του, τον συμβολισμό και το πάθος γύρω από αυτόν. Βρέθηκα σε μία αίθουσα χορού να κάνω βήματα μπρος στα και πίσω στο παμ-παμ-παμ που έδινε το ακορντεόν μαζί με δεκάδες άλλους, να πηγαίνουμε μπρος πίσω να βρούμε τον ρυθμό στο βήμα, ή το βήμα στον ρυθμό σε ένα άσκοπο πέρα δώθε μιμητισμού των κινήσεων του δασκάλου. Πιάστηκα με την Τζέιν σε στάση χορού, μπήκα σε μία γραμμή χορού και άρχισα να περπατάω με το παμ-παμ-παμ. δεν κατάλαβα πολλά πράγματα. Στο επόμενο μάθημα, πάλι τι ίδιο αλλά με περισσότερο άγχος μιας που τώρα τα ζευγάρια είχαν ξεθαρρέψει και έκοβαν βόλτες μέσα έξω στην γραμμή χορού. Αυτό το άγχος μην μου πατήσουν την ντάμα θύμιζε τα συγκρουόμενα αυτοκινητάκια στο λούνα παρκ. Μετά από μερικά τέτοια μαθήματα απλά έχασα το ενδιαφέρον μου. Μέχρι πριν ένα μήνα.

Και ναι, ξαναβρέθηκα στην ίδια αίθουσα χορού, να ξανακάνω τα ίδια βήματα, το ίδιο παμ-παμ-παμ, το ίδιο πάνω κάτω, την ίδια γραμμή χορού, τα ίδια συγκρουόμενα. Και μετά σου λένε ότι η ιστορία δεν επαναλαμβάνεται.

Ταρζάν και Τζέιν, ένας χρόνος μετά

2011-11-13T10:08:00.001+02:00

Ε, ναι ρε άνθρωποι, δεν χάθηκα, εδώ είμαι... μετά από ένα χρόνο αποχής από την μπλογκόσφαιρα. Σταμάτησα να γράφω, να διαβάζω, να ενδιαφέρομαι. Φταίνε οι ρυθμοί της ζωής, φταίει η Τζέιν που με έχει απορροφήσει στον δικό της κόσμο, σαν ένας γαλαξίας που τραβάει έναν άλλον. Ίσως να φταίει ότι δουλεύω περισσότερο, έχω μεγαλώσει περισσότερο, κουράζομαι περισσότερο. Νιώθω εξαρτημένος από υποχρεώσεις που μερικές φορές δεν θα ήθελα να είχα. Έχω χάσει την ισορροπία μου και ένα χρόνο τώρα ψάχνω να την βρω.

Δεν ξέρω τελικά αν θα συνεχίσω να γράφω, αν αυτή είναι η αρχή ή η αρχή του τέλους, αν είναι μια σπασμωδική κίνηση να βρω αυτήν την ισορροπία που τόσο ψάχνω, σαν την φύση που δημιουργεί ακραία φαινόμενα για να τα βρει με τον εαυτό της.

Νιώθω την βαρύτητα να με τραβάει με πολύ δύναμη προς τα κάτω. Το νιώθει ο δεξής μου ώμος και το αριστερό μου γόνατο που διαμαρτύρονται σχεδόν καθημερινά για το γεγονός ότι πρέπει να χάσω βάρος.

Είμαι σε μια ηλικία που θα έπρεπε να είμαι σε μια από τις καλύτερες φάσεις της ζωής μου. Καταξιωμένος στον επαγγελματικό μου χώρο, αναγνωρισμένος όχι μόνο ως δάσκαλος αλλά και ως άνθρωπος με σοβαρή γνώμη και άποψη, με μία επιστημονική κατάρτιση όσο αφορά το επάγγελμά μου αλλά και το αγαπημένο μου χόμπι, την αστρονομία. Δεν το νιώθω όμως, δεν μπορώ να απορροφήσω αυτά τα συναισθήματα, τα προϊόντα αυτής της πολύ κοπιαστικής πολυετούς προσπάθειας να ξεπεράσω τον εαυτό μου και να γίνω καλύτερος από εμένα (ή όπως λέει ο φροϋδικός ξάδερφος μου, καλύτερος από το ν πατέρα μου), σαν να παίρνω βιταμίνη και να την αποβάλει ο οργανισμός μου.

Δεν θέλω να μπω σε κατάσταση αυτοψυχανάλυσης
Μα αυτό ακριβώς κάνεις τώρα
σατ-απ, τώρα μιλάω με τους φίλους μου
ναι... καλά
...

Πάω να ανοίξω την έκθεση στο Γιαλί Τζαμί. Τα λέμε αργότερα

Και μιας που μιλάω

2010-11-17T10:21:00.000+02:00

Έρχεται η σοσιαλιστική κυβέρνηση και βάζει πλαφόν στα δίδακτρα με αυξήσεις στα 3%. Οκ, το δέχομαι, και όχι μόνο το δέχομαι, αλλά κάνω και μείωση διδάκτρων μέχρι και 20% για να βοηθήσω την κατάσταση, και όχι μόνο εγώ αλλά οι ποιο πολλοί από εμάς επειδή καταλαβαίνουμε την πραγματικότητα. Σήμερα ανακοινώνεται αύξηση της τιμής των εισιτηρίων αστικών λεωφορείων κατά 50%

Και μιας που μιλάω για μεταφορές, τι θα γίνει με την βενζίνη; Πότε θα βάλετε ένα στοπ στην ασυδοσία των διυλιστηρίων πετρελαίου που σας κρατάνε από τα αχαμνά; Πότε θα μπει ένα ενιαίο σύστημα ελέγχου εισροής-εκροής καυσίμων από τα διυλιστήρια όπως έχει κάνει η Τουρκία εδώ και χρόνια;

Και μιας που μιλάω για την γείτονα χώρα, πότε θα σταματήσετε την κοροϊδία των διοδίων όταν έχουμε τη χείριστο οδικό δίκτυο με τα ακριβότερα διόδια στην Ευρώπη;

Και μιας και μιλάω για οδικό δίκτυο, προχτές το βράδυ έχασα τον Μάνο, έναν καλό μου φίλο που σκοτώθηκε στους σκατόδρομους που αρνείστε να φτιάξετε εδώ και χρόνια στην Κρήτη και άφησε ορφανό το αγέννητο παιδί του.

Και μιας που μιλάω για Κρήτη, ως πότε θα ρουφάτε το αίμα των Κρητικών για να καλύψετε τις τρύπες του προϋπολογισμού σας χωρίς να προσφέρετε τίποτα σε αυτό το νησί;

Και μιας που μιλάω για προσφορά, κατά τα άλλα σήμερα, ημέρα του Πολυτεχνείου, ημέρα μνήμης, ημέρα σύμβολο στον ξεσηκωμό ενός ολόκληρου λαού μέσω του φοιτητικού κινήματος, σήμερα βρήκατε ρε αθεόφοβοι να γεμίσετε τα τηλεοπτικά κανάλια με διαφήμιση για την ημέρα των ενόπλων δυνάμεων στις 21 Νοεμβρίου; Σήμερα;

Να φύγετε! Να πάτε αλλού!

Άντε ΚΑΙ ΜΕ ΤΟ ΝΟΙΚΙ!

2010-11-10T12:49:00.000+02:00

Πλέον ο Έλληνας αντί να εύχεται "Με την νίκη" εύχεται απλά να έχει τα χρήματα να μπορεί να πληρώσει το νοίκι του. Τα πράγματα έχουν γίνει πολύ δύσκολα τελευταία.

Ξαφνικά υπάρχει ζήτηση για φθηνότερα ενοίκια και πολλοί προσπαθούν να μετακομίσουν. Αυτά έχει αυξήσει την ζήτηση ενοικίων το οποίο ανεβάζει τις τιμές οπότε η διαφορά ενοικίου είναι μικρότερη του αναμενόμενου.

Αρκετοί πάλι συζητάνε και πετυχαίνουν μείωση ενοικίου, μία επαναδιαπραγμάτευση για κάποιο χρονικό διάστημα, τουλάχιστον ενός έτους.

Όλα αυτά με το να έχεις τους λογαριασμούς να τρέχουν και με τις ΔΕΚΟ στον κόσμο τους να χρεώνουν εξωπραγματικές τιμές για ρεύμα, νερό και τηλέφωνο.

Έχω φτάσει σε σημείο να πληρώνω το ενοίκιο μου σε δόσεις, που να βρω μαζεμένα χρήματα, και από το να μην δίνω τίποτα καλύτερα λίγα λίγα.

Καλά να την ρίξετε την ψήφο, βοήθεια σας!

2012 Όσα περσσότερα εφέ έχει μια ταινία, τόσο χάλια είναι

2009-11-13T18:48:00.000+02:00

Οκ, δεν περίμενα να δω κανέναν αριστούργημα αλλά νομίζω ότι πλέον έχουμε χτυπήσει πάτο. Ακόμα και η έννοια μπλοκ-μπάστερ έχει χάσει το νόημα της πλέον.

Η ταινία βασίζεται στο γεγονός και όχι σε προφητεία των Μάγια ότι το ημερολόγιο τους τελειώνει το 2012 οπότε όλοι οι καταστροφολόγοι περιμένουν ένα κατακλυσμικό γεγονός που θα φέρει το τέλος του κόσμου. Βέβαια καμία σχέση με την πραγματικότητα, μιας που η Μάγια προέβλεπαν ένα έτος επιφώτησης, ένα θαύμα και όχι μια καταστροφή. Τέλος πάντων ο Ήλιος θα κάνει τα απίστευτα αμυδρά, άπιαστα νετρίνο να επηρεάζουν τον πυρήνα της Γης, κάνοντας τον να ανεβάσει θερμοκρασίας σε σημείο την μετακίνηση των τεκτονικών πλακών. Από επιστήμη και το Star Wars είχε πιο πολύ νόημα...

Τα εφφέ είναι καταπληκτικά, πραγματικά σε αφήνουν με ανοιχτό το στόμα. Μέχρι εκεί. Οι ερμηνείες είναι άθλιες, προσπαθεί να ανακατέψει βίαιες σκηνές καταστροφής με μελό, προσπαθεί να σου εκβιάσει το συναίσθημα και περιμένεις πως και πως να σταματήσουν να μυξοκλαίνε όλοι για να δεις κανα κτήριο να πέφτει.

Κρίμα γιατί αυτή η ταινία χαλάει τις ερμηνείες πολύ καλών ηθοποιών. Ο Κιούζακ στον χειρότερο ρόλο όλων των εποχών, λες και διαβάζουν τις ατάκες από κάρτες.

Ο μόνος πραγματικά που σώζει λίγο την κατάσταση με την ερμηνεία του είναι ο Woody Harrelson στον ρόλο ενός μανιακού με τις συνομωσίες ραδιοφωνικού παραγωγού του Charlie Frost. Έχει φτιάξει και ένα βιντεάκι που δείχνει και στην ταινία για να εξηγήσει το τέλος του κόσμου. Είναι απολαυστικό. Δείτε το:

Πολύ καλή παρουσία και της πανέμορφης Beatrice Rosen ως Ρωσσίδας γκόμενας.

Ο Glover μας έχει συνηθίσει στις πατάτες οπότε δεν μου έκανε έκπληξη ο χαζό ρόλος του ως πρόεδρος των ΗΠΑ.

Αξίζει να την δω;
Μόνο για τα εφέ, διαφορετικά δείτε κάτι άλλο

Όταν το ταλέντο φτάνει και περισσεύει

2009-10-31T10:55:00.000+02:00

Δεν ήμουν καλός ποτέ σε τίποτα.... μάλλον ήμουν πολύ καλός στο να είμαι μέτριος σε όλα. Ο πατέρας μου γκρίνιαζε ότι με ενθουσίαζαν πάρα πολλά πράγματα μαζί και μετά τα παρατούσα. Τις άπειρες συλλογές γραμματοσήμων, νομισμάτων, κομιξ, άδειων πακέτων τσιγάρων, σπιρτόκουτων, τα αμέτρητα χόμπι, μουσική, σκάκι, ορειβασία, μοντελισμό... η λίστα είναι ανεξάντλητη.

Δεν είναι απαραίτητα κακό αυτό. Έχω αποκτήσει λίγες γνώσεις για πάρα πολλά πράγματα, αρκετές για να έχω άποψη και κατανόηση για πολλά από αυτά που συμβαίνουν γύρω μου.

Όταν συναντάς παιδιά όπως αυτό που θα δείτε στο βίντεο μένεις με το στόμα ανοιχτό. Μπορεί να μην είναι καλός σε οτιδήποτε άλλο αλλά τελικά μήπως η εξειδίκευση και το ταλέντο σε κάτι συγκεκριμένο είναι καλύτερο από το "λίγο απ' όλα"; Αυτόν θα τον θυμούνται για το εξαιρετικό παίξιμο του, εμένα για ποιο λόγο;

Απολαύστε λοιπόν ένα εκπληκτικό ταλέντο. Προσωπικά δεν πίστευα ποτέ ότι ένα ακορντεόν έχει τόσες πολλές δυνατότητες!

Ο παππούς

2009-10-30T20:11:00.000+02:00

Τους λείπει πολύ, το βλέπω στα μάτια τους κάθε φορά που πάμε να επισκεφτούμε τον τάφο του στο χωριό. Γεμίζουν μελαγχολία και συναισθήματα που μόνο ένας γιος που έχει χάσει τον πατέρα του μπορεί να κατανοήσει. Ο ένας, ο μικρότερος, σίγουρα νιώθει ότι θα μπορούσε να τον ζήσει λίγο περισσότερο. "Αμάν, ρε παιδάκι μου πάρε κανα τηλέφωνο να σε ακούσουμε", θα του γκρίνιαζε στο τηλέφωνο. Και είχε δίκιο. Ο μικρός ακολούθησε τις διαταγές της πατρίδας και πήγαινε όπου εκείνη τον ήθελε. Από αεροδρόμιο σε αεροδρόμιο, όλη την Ελλάδα γύρισε. Ο μεγάλος ήταν πιο κοντά του, όλες του οι μεταθέσεις ως αστυνομικός ήταν μέσα στην πόλη. Εκείνον έπαιρναν τηλέφωνο ότι και να είχαν, τον Δημήτρη. Ο Αντρέας βρισκόταν συνήθως στον αέρα σε κάποια αποστολή αναχαίτισης των τούρκων στο Αιγαίο, η φωτογράφισης ή άσκησης βομβαρδισμού.

Και οι δύο όμως τον αγαπούσαν εξίσου παρόλο που τους έβγαζε την ψυχή. ο Αντρέας ήταν και λίγο ρέμπελος, και είχε φάει πολύ ξύλο μικρός. Κοπάνα από το σχολείο για να πάει με το ποδήλατο από την Φιλαδέλφεια στο Τατόι, να δει τα αεροπλάνα που απογειώνοντας. Μια μέρα τον πέτυχε στο δρόμο να γυρίζει από το Τατόι. Μπροστά ο Αντρέας με το ποδήλατο, πίσω εκείνος με το υπηρεσιακό τζιπ του Υπουργείου Γεωργίας. Ο Αντρέας δεν τολμούσε να κοιτάξει πίσω του και να τον δει αλλά ήξερε ότι ήταν αυτός που τον ακολουθούσε αργά, βασανιστικά, όλο τον δρόμο μέχρι το σπίτι. Έφαγε πολύ ξύλο εκείνη την ημέρα. Ο Δημήτρης ήταν πιο τακτικός, δεν προκαλούσε τόσα προβλήματα. Μεγαλύτερος κατά 18 μήνες ήταν πολύ πιο ψηλός και δυνατός, μπήκε στα ΛΟΚ και όταν αποστρατεύτηκε τον πήραν στην Αστυνομία. Από αστυφύλακας σκίστηκε στο διάβασμα για να ανέβει και έφτασε να αποστρατευτεί αστυνομικός διευθυντής.

Και οι δύο του οφείλουν πολλά γιατί είναι τίμιοι, εργατικοί, καλοί οικογενειάρχες, και παρόλο που μεγάλωσαν μέσα στις στερήσεις την δύσκολη εποχή του μεταπολέμου, κι είχαν όλες τις δικαιολογίες να γίνουν αλήτες και κολόπαιδα τον είχαν πάντα από πάνω τους να τους δείχνει τον σωστό δρόμο.

"Το βλέπεις αυτό το δάσος", με ρώτησε ο θείος μου καθώς διασχίζαμε την ορεινή Αρκαδία για να φτάσουμε στις Καλτεζές. "Είναι το δάσος του παππού σου, ήξερε τόσο κόσμο που κατάφερε να φέρει ένα πρόγραμμα αναδάσωσης στην περιοχή. Έφαγε, πολύ κόσμος ψωμάκι χάρη του, όλα τα γύρω χωριά δούλεψαν στην αναδάσωση για πάνω από 3 χρόνια", άκουγα την μία ιστορία πίσω από την άλλη καθώς ανεβαίναμε το βουνό, tο πως έγινε δήμαρχος στ 18 του επειδή ήταν ανύπαντρος και δεν είχε οικογένεια να θρέψει, μιας που οι δήμαρχοι πλήρωναν το μένος των γερμανών, πως οι κουμουνιστές διέταξαν την εκτέλεση του, αλλά ο εκτελεστής του ήταν χωριανός του και τον γλύτωσε χτυπώντας τον με το πλατύ μέρος του γκασμά και όχι με την μύτη, πως έπεισε τον έναν και τον άλλον να κάνουν έργα, πως βοηθούσε όποιον μπορούσε, πόσο αγαπούσε τα δάση, και την φύση.

Η αδερφή του μας περίμενε στην πόρτα. Στα 97 της αγέραστη, χαμογελαστή, το πρόσωπο της πιο βαθιά γερασμένο από την προηγούμενη αντάμωση μας πριν 2 χρόνια. Μοιάζει τόσο μα τόσο πολύ στον παππού. "Παιδάκι μου να μου φέρεις να δω την νύφη γιατί είμαι 97 και δεν ξέρω πόσο θα ζω ακόμα", μου είπε μια μέρα στο τηλέφωνο. H μυρωδιά της υγρασίας στο μικρό δωμάτιο που ήταν κουζίνα, αποθήκη και καθιστικό τους καλοκαιρινούς μήνες, τα ξύλινα δοκάρια που στήριζαν το πάτωμα του σπιτιού από πάνω. Το τηλέφωνο είχε την δικιά του καρέκλα, ήταν το πιο σημαντικό αντικείμενο για την γιαγιά. Δίπλα με μεγάλα γράμματα σε ένα μπλοκ ΔΗΜΗΤΡΗΣ και το τηλέφωνο του θείου. "Α, ρε Αντρέα, γιατί δεν με παίρνεις πιο συχνά τηλέφωνο" τραβούσε το αυτί του πατέρα μου.

Μπήκαμε στο αυτοκίνητο. Η ανηφόρα για το νεκροταφείο μας οδηγούσε μέσα από καστανιές, και ακακίες. Η γιαγιά είχε μελαγχολήσει. "Αδερφέ μου, αδερφέ μου", ξεψίλληζε και τα μάτια της ήταν βυθισμένα στις αναμνήσεις της.

Άναψε το καντήλι και έβαλε μερικά λουλούδια στο ανθοδοχείο. Η Ευγενία με κρατούσε σφιχτά το χέρι. Του αρέσει εδώ του παππού. Μέσα στα δέντρα και το δάσος που τόσο πολύ αγάπησε. Ο θείος τράβηξε πιστόλι. "Πατέρα, σου φέραμε την νύφη", ψιθύρισε. Τρεις δυνατοί κρότοι ξύπνησαν την γαλήνια φύση γύρω μας. Με τον ίδιο τρόπο θα υποδεχόταν και αυτός την νύφη στο χωριό και θα την πήγαινε από σπίτι σε σπίτι για να την δείξει με υπερηφάνεια στους χωριανούς και τους συγγενείς. Ήταν περήφανος άνθρωπος ο παππούς.

Χαρά, λύπη, απώλεια, γέλιο, δάκρυ, οι εναλλαγές των συναισθημάτων είναι τόσο γρήγορες που δεν ξέρεις πώς να νιώσεις. Αφήναμε πίσω μας τις Καλτεζές παίρναμε όμως την εικόνα της γιαγιάς που ίσως να μην ξαναδώ ζωντανή. “Θα τα πούμε στο πανηγύρι τον Μάιο” της υποσχέθηκα… τα μάτια μας συναντήθηκαν. Κράτα γερά γιαγιά.

ένας κρότος, μία σκέψη, μία κατάσταση

2009-10-03T12:56:00.000+03:00

Σήμερα ξεκίνησα να διαβάζω και να απαντώ σε ένα τεράστιο αριθμό ηλεκτρονικών μηνυμάτων μεγέθους αστρικού σμήνους. Από τότε που γυρίσαμε από το Συνέδριο στην Αλεξανδρούπολη μέχρι σήμερα νιώθω τρομερά αποδυναμωμένος με πιθανό αυτουργό και εκτελεστή μία γρίπη στομάχου η οποία στην αρχή με έστελνε τουαλέτα κάθε δύο ώρες.

Το μυαλό μου δεν είναι καθαρό, έχω ένα σωρό φόβους για το αύριο, για την δουλειά, για ένα παιδί που θα έρθει στο μέλλον. Προσπαθώ να ισορροπήσω εσωτερικά και εξωτερικά αλλά δεν τα καταφέρνω. Χτες στο δρόμο για το σπίτι με το ζόρι κρατούσα το τιμόνι σταθερό.

Όταν βγήκα από το ντουζ η γυναίκα μου είχε τα νεύρα της.. μάλλον μαζί μου για κάποιο λόγο αλλά ήμουν πολύ κουρασμένος για να το αναλύσω.

Ξύπνησα στις 5 από ένα δυνατό κρότο. Τρακάρισμα.. πάλι... Βγήκα στο μπαλκόνι. Μια νεαρή με λευκό φόρεμα μπροστά από ένα χτυπημένο αυτοκίνητο. Μια οικογένεια στο άλλο. Όλοι καλά, στέκονταν στην μέση του δρόμου και συζητούσαν για το τι έγινε. Η κοπέλα είχε παραβιάσει το στοπ γιατί ενώ έκοψε ταχύτητα δεν σταμάτησε επειδή δεν είδε τα φώτα του διερχόμενου αυτοκινήτου. Σε λίγα λεπτά ήρθε και το περιπολικό.

Ξάπλωσα αλλά δεν μπορούσα να κοιμηθώ. Σκεφτόμουν τα δικά μου τρακαρίσματα από μικρός στο αυτοκίνητο του πατέρα μου μέχρι το πιο τελευταίο πριν μερικά χρόνια. Η Ευγενία ξύπνησε και πήγε τουαλέτα. Ήξερε ότι δεν κοιμόμουν, δεν είπε κουβέντα. Σε λίγο γύρισε και σύντομα είχε χαθεί στον ύπνο της.

Σηκώθηκα και πήγα στον υπολογιστή να βάλω μπροστά το βίντεοκλιπ από την ποδηλατοπορεία... να κάνω κάτι τέλος πάντων να ξεφύγει το μυαλό μου.

Τι παιδιά και αυτοί οι Ποδηλάτρεις... 5 χρόνια φωνές για ποδηλατόδρομους και τίποτα ακόμα, ενώ στο Ρέθυμνο ο Δήμαρχος τους έκανε κι ας μην τους είχε διεκδικήσει κανείς.

Θυμήθηκα ένα μήνυμα που μου έστειλε ο Γιώργος:

ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΙΣΑΙ Η ΑΛΛΑΓΗ ΠΟΥ ΕΥΧΕΣΑΙ ΝΑ ΔΕΙΣ ΣΤΟΝ ΚΟΣΜΟ.

( Μαχάτμα Γκάντι)

Μια ιδιαίτερη επέτειος

2009-09-22T20:21:00.000+03:00

Ω ναι! Θα ήταν υπέροχο, αυτοκίνητα και μόνο αυτοκίνητα! Ούτε πεζοί, ούτε φανάρια για πεζούς, ούτε διαβάσεις, ούτε ποδηλάτες. Δεν θα είχαμε πεζοδρόμια αλλά αυτοκινητοδρόμια όπου θα παρκάρανε όλα τα αυτοκίνητα χωρίς να γκρινιάζει κανένας. Ακόμα και το τεστ οδήγησης θα ήταν πιο εύκολο και δεν θα είχε χαζές ερωτήσεις που θα άρχιζαν με την φράση: "Ένας πεζός διασχίζει τον δρόμο..." Δεν θα χρειαζόταν όριο 40χμ μέσα στην πόλη. Δεν θα υπήρχαν πινακίδες με εκείνο το μαύρο ανθρωπάκι να περνάει τον δρόμο. Άλλωστε ποτέ δεν έχω δει μαύρα ανθρωπάκια να διασχίζουν τον δρόμο. Ποιος θέλει να περπατήσει εφόσον υπάρχει αυτοκίνητο; Και αυτές τις διαβάσεις; Τι τις βάζουνε; Έτσι κι αλλιώς αόρατες είναι, απλά γραμμές στον δρόμο.

Ω ναι! Να είχαμε ταβέρνες που θα τρώγαμε δίπλα στο αυτοκίνητο μας ή και μέσα σε αυτό, γιατί το ξέρουμε όλοι, αν ο Έλληνας δεν έχει οπτική επαφή με το αυτοκίνητο του δεν μπορεί να φάει. Κι επίσης να μην υπήρχαν μηχανάκια γατί πιάνουν χώρο στο πεζοδρόμιο και δεν μπορώ να παρκάρω. Και δεν θα υπάρχει λόγος να χάνουμε την υπομονή μας που θα πρέπει να σταματήσουμε για τους πεζούς... ποιος θέλει τους πεζούς;

Ω ναι! Είναι ωραίο να είχαμε μόνο αυτοκίνητα. Και ας τσαντιζόμαστε που όλοι κατέβηκαν με το αυτοκίνητο τους στην πόλη την ίδια ώρα με μένα, και θα σκεφτόμουν "μα καλά, όλοι τα αυτοκίνητα τους πήρανε; αλλά δεν με πολύ νοιάζει γιατί είμαι με το αυτοκίνητο μου. Και δεν θα με ένοιαζε που θα είχε νέφος η πόλη μου γιατί θα είχα ειδικά φίλτρα στο αυτοκίνητο και δεν θα άνοιγα ποτέ τα τζάμια του σπιτιού μου, και δεν θα χρειαζόταν να βάψω το σπίτι μου, όλα γκρι θα ήταν έτσι κι αλλιώς.

Ω ναι! και δεν θα είχαμε πάρκα... τι να τα κάνεις τα πάρκα αφού δεν υπάρχουν πεζοί; Απλά κόβουν χώρο από τους δρόμους, γιατί να οδηγήσω γύρω από το πάρκο και να μην πάω ευθεία; Τα δάση έτσι κι αλλιώς θα έχουν πεθάνει γιατί δεν θα μπορούν να μετατρέψουν τόσο διοξείδιο του άνθρακα σε οξυγόνο, οπότε καλύτερα... περισσότεροι δρόμοι για τα αυτοκίνητα.

Ω ναι! Και αν δεν υπάρχουν πεζοί, δεν θα υπάρχουν και λεωφορεία να πιάνουν χώρο, άρα θα μπορούσα να οδηγώ περισσότερο γιατί δεν θα υπήρχαν λεωφορειό-δρομοι. Αχ γιατί να μην υπάρχουν πλέον σινεμά να πας με το αυτοκίνητο; Και ποιος χρειάζεται τα κλαμπς; Έτσι κι αλλιώς βάζω την μουσική στην διαπασών στο αυτοκίνητο και το κάνω κλαμπ, και μπορώ και να καπνίζω σε κλειστό χώρο γιατί είναι ο δικός μου κλειστός χώρος, αλλά δεν μπορώ να πίνω γιατί με το αλκοτέστ μπορούν να μου πάρουν το πολύ αγαπημένο μου αυτοκίνητο και μετά τι θα είμαι; .... πεζός;

Ω ναι! Και κάποια στιγμή στο μέλλον θα υπάρχουν τόσα πολλά αυτοκίνητα που όλοι θα ακινητοποιηθούμε στο δρόμο και δεν θα μπορούμε να πάμε πουθενά και θα μένουμε στα αυτοκίνητα μας μέσα, και θα μιλάμε με αυτούς που θα ζουν στα διπλανά αυτοκίνητα. Αλλά αυτά είναι επιστημονική φαντασία γιατί άκουσα ότι απλά θα φτιάξουν αεροδρόμους σε πολλά επίπεδα και θα οδηγούμε και πάνω από τον κανονικό δρόμο, οπότε ποιο το πρόβλημα;

Και μια μέρα κάθε χρόνο, στις 22 Σεπτέμβρη, για να θυμόμαστε ότι κάποτε ήμασταν πεζοί και περπατούσαμε στα πεζοδρόμια, στους πεζόδρομους και τα πάρκα, οι Δήμοι θα κάνουν εκδηλώσεις για τους πεζούς κάπου έξω από τις πόλεις, μην τους πατήσει και κανά αυτοκίνητο, θα κάνανε δώρο ποδήλατα, ξέρετε αυτά που διακοσμούν τα μπαλκόνια μας γιατί δεν ξέρουμε τι να τα κάνουμε, θα χειροκροτούμε και θα χαμογελάμε και θα τραβάμε φωτογραφίες και μετά θα μπαίναμε στο αυτοκίνητο μας να γυρίσουμε σπίτι μας.

Και την ημέρα αυτή θα την ονομάζουμε Ημέρα χωρίς Αυτοκίνητο

Όταν τα φρούτα βγαίνουν στα κανάλια

2009-09-22T17:23:00.000+03:00

Σταματάτε στον μανάβη να αγοράσετε φρούτα. Ακολουθεί πολιτικός διάλογος:

-Καλημέρα Μανάβη, τι φρούτα έχεις σήμερα;
- Έχω μήλα, αχλάδια, μπανάνες, φράουλες, πορτοκάλια
- Τι να πάρω;
- Πάρε μήλα η αχλάδια, μήλα ή αχλάδια, μήλα ή αχλάδια
- Δεν μπορώ να πάρω μπανάνες;
- Φυσικά και μπορείς αλλά πάρε μήλα η αχλάδια, μήλα ή αχλάδια, μήλα ή αχλάδια

Φυσικά και υπάρχει πολιτική πίσω από την προώθηση των μήλων και των αχλαδιών. Χτες στο πρώτο "ντιμπέιτ" πανάθεμα την Ελληνική γλώσσα, μας παρουσίασαν όλα τα φρούτα. Και αποφασίζουν ένα δεύτερο "ντιμπέιτ" όπου μόνο δύο φρούτα θα μονοπωλήσουν τον δεκαπλάσιο χρόνο από όλα τα υπόλοιπα φρούτα.

Και αυτό το λέμε Δημοκρατία!

Προσωπικά αν ήμουν κάποιο φρούτο... εεε πολιτικός αρχηγός μικρότερου κόμματος ήθελα να πω, δεν θα δεχόμουν "ντιμπέιτ" με τέτοιους όρους που βλάπτουν την ισότητα των κομμάτων. Αντιθέτως θα πήγαινα στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο και θα έκανα πολύ φασαρία.

Γιατί θα πρέπει να δεχτώ ότι δεν θα κυβερνήσει ποτέ τρίτο κόμμα στην Ελλάδα εκτός των Πράσινων και των μπλε; Γιατί θα πρέπει να το δεχτούμε όλοι, ακόμα και οι αρχηγοί των υπολοίπων κομμάτων;Τι παραπάνω έχουν να μας πουν οι δύο μεγάλοι που δεν μπορούν να το πουν παρουσία όλων;

Ο πιο επικίνδυνος εχθρός είναι αυτός που δεν έχει τίποτα να φοβηθεί

2009-09-18T21:06:00.000+03:00

"Ο πιο επικίνδυνος εχθρός είναι αυτός που δεν έχει τίποτα να φοβηθεί", απόφθεγμα από το βιβλίο "Η τέχνη του πολέμου"

Ο πρωθυπουργός μπήκε σε αυτή την εκλογική κούρσα ξέροντας ότι δεν έχει τίποτα να χάσει. Μέχρι εκείνη την στιγμή αυτός όριζε αν θα γίνουν εκλογές, το πότε, και κάτω από ποιες συνθήκες.

Δεν μπορώ να πιστέψω στην δικαιολογία που έχει να κάνει με την εκλογή του Προέδρου της Δημοκρατίας και την "παρατεταμένη εκλογική περίοδο". Ο Πρόεδρος είναι ένα ιδιαίτερα αγαπητό και δημοφιλές πρόσωπο και αν η Ν.Δ. επέμενε στο πρόσωπο του όπως άλλωστε και οι περισσότεροι Έλληνες θα έφερνε το ΠΑΣΟΚ σε δύσκολη θέση και θα φαινόταν κακοπροαίρετο.

Η δεδομένη στιγμή, λίγο μετά από την καταστρεπτική πυρκαγιά που άφησε την Αττική σχεδόν γυμνή από δάσος μόνο καλό θα έκανε στους Οικολόγους Πράσινους.

Η απόφαση του λοιπόν για εκλογές στις 4 Οκτώβρη σημαίνει ότι ή έχει φτάσει σε σημείο που ως Πρωθυπουργός δεν μπορεί να κάνει τίποτα και καταρρέει υπό το βάρος των σκανδάλων και της οικονομικής κρίσης ή πραγματικά έχει σκοπό να ανατρέψει την πολιτική σκακιέρα εκπλήσσοντας τους πάντες.

Περίμενα το δεύτερο. Είχα στο μυαλό μου την μεγάλη ανατροπή. Να εξοστρακίσει και να τιμωρήσει όλους αυτούς που έφεραν την χώρα στην κατάσταση που είναι. Να εκδιώξει όλους εκείνους που πάτησαν πάνω στις πλάτες μας για να πλουτίσουν. Περίμενα την κάθαρση.

Και μετά είδα το ψηφοδέλτιο.

Και μετά απογοητεύτηκα. Αφού δεν έχεις τίποτα να χάσεις γιατί να ποντάρεις στα ίδια ονόματα; Γιατί να ξαναφέρεις την κυβέρνηση τους ίδιους που σε έφεραν σε αυτό ακριβώς το σημείο. Αυτό δεν είναι στάση ηγέτη. Είναι στάση κάποιου που φοβάται, ότι είναι αυτό ου έχει να φοβηθεί. Και από επικίνδυνος εχθρός έγινε απλά ο εύκολος στόχος. Και ξέρουμε πολύ καλά που θα οδηγήσει αυτό παρόλο που ο ίδιος έχει δηλώσει ότι θα παραμείνει αρχηγός. Μετά την ήττα, στο επόμενο συνέδριο της Ν.Δ. θα αναδυθεί για να αναλάβει τα ηνία ένας άλλος Μητσοτάκης, θηλυκός αυτή την φορά και ας έχει διαφορετικό επώνυμο.

Γιατί σε αυτή την χώρα έχουμε συνηθίσει να μας κυβερνάνε, Καραμανλήδες, Μητσοτάκηδες και Παπανδρέου

Να φύγετε! Πάνε με τα μέσα μαζικής μεταφοράς!

2009-09-16T18:24:00.000+03:00

Λατρεύω τους Θεσσαλονικιούς! Δεν σταματάνε να σε εκπλήσσουν. Όχι μόνο επειδή έχουν κάνει μπουγάτσα τα πάντα.... μέχρι και μπουγάτσα με χοιρινό γύρο είδα αλλά επειδή είναι πάντα φιλικοί, μιλάς σε αγνώστους και είναι σαν να τους ξέρεις χρόνια. Σαφώς πιο καθαρή από την Αθήνα και ας έχει τόσα αυτοκίνητα όσο και η πρωτεύουσα. Βέβαια το Επαγγελματικό Επιμελητήριο βρήκε ένα ωραίο τρόπο να προβάλει τα μέσα μαζικής μεταφοράς με αυτό το έξυπνο πανό. Περισσότερο βέβαια μου αρέσει η χρήση της τοπικής διαλέκτου στην όλη αντίληψη (όχι, όχι δεν θα χρησιμοποιήσω την λέξη κόνσεπτ - ξέρετε ότι ξέρω αγγλικά).

Μπράβο για την πρωτότυπη ιδέα!

Πίστα Αγώνων Λεωφορείων ο Β.Ο.Α.Κ.

2009-09-15T19:11:00.000+03:00

Οποιοσδήποτε έχει βγει έστω και μια φορά στην Εθνική να πάει μέχρι το Ρέθυμνο ανακαλύπτει βρίσκεται σε αγώνα αυτοκινήτων. Πρόσφατα με ρώτησε μια Αγγλίδα, μόνιμη κάτοικος Βάμου, ποια σχολή οδηγών σε μαθαίνεις να έχεις μαντικές ικανότητες γιατί μόνο μάγος μπορεί να είσαι όταν κάνεις τυφλή προσπέραση πάνω σε στροφή χωρίς να ξέρεις τι έρχεται από την άλλη πλευρά.

Όταν το όχημα που κάνει την προσπέραση είναι και λεωφορείο του ΚΤΕΛ τότε πραγματικά αφήνεις το τιμόνι και κάνεις τον σταυρό σου.

Σήμερα με προσπέρασε ένα λεωφορείο του ΚΤΕΛ Ηρακλείου με πινακίδα ΗΚΖ - 57__ με 120 χμ./ω. Δεν είναι απλά η ταχύτητα αλλά και ο όγκος ενός τόσο μεγάλου οχήματος που γεμίζει ξαφνικά τον καθρέφτη σου. Πάτησα φρένο καθώς με προσπερνούσε ώστε να προλάβει να ξαναμπεί στο ρεύμα κυκλοφορίας μας μιας που από την άλλη ερχόταν ενοικιαζόμενο τζιπάκι. Το εκπληκτικό με αυτόν τον οδηγό ήταν ότι πηγαινε το λεωφορείο με 100-120 στις ευθείες και γύρω στα 80-90 στις στροφές προσπερνώντας και οδηγώντας επικίνδυνα.

Συμπέρασμα: Ή έχει πειραγμένο ταχογράφο και δεν τον νοιάζει πόσο πάει, ή ξέρει όποιον ξέρει τέλος πάντων και τους γράφει όλους εκεί που δεν πιάνει μελάνι... μέχρι την στιγμή που θα αρχίσει να γράφει με αίμα πάνω στην άσφαλτο.

Φυσικά δεν κατηγορώ την διοίκηση του ΚΤΕΛ που δεν κάνει ελέγχους στους ταχογράφους ή στους οδηγούς του, ή που δεν τους κάνει κανένα ξαφνικό αλκοτέστ πριν πάρουν το τιμόνι, ή που δεν επιβάλει την χρήση συσκευών ανοιχτής ακρόασης για να μην μιλάνε στο τηλέφωνο την ώρα που οδηγούν ή που δεν έχουν εκείνο το πολύ ωραίο "Οδηγώ Υπεύθυνα 210-______" που έχουν οι νταλίκες και οι μπετονιέρες που να μπορεί ο πολίτης να πα΄ρει ένα τηλέφωνο και να καταγγείλει την ανάρμοστη συμπεριφορά μερικών στο δρόμο.

Πως να κατηγορήσω την διοίκηση του ΚΤΕΛ που θα μου απαντήσουν με την ίδια μασημένη τσίχλα: Μεμονωμένο περιστατικό, οι λίγοι που χαλάνε το επάγγελμα κ.λ.π. γιατί στην Ελλάδα έχουμε μάθει πάντα να φταίνε οι άλλοι.

ΝΑ ΦΥΓΕΤΕ! ΝΑ ΠΑΤΕ ΑΛΛΟΥ! ΕΙΠΕ Ο ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΣ

2009-09-15T12:33:00.001+03:00

Ακολουθώντας το στίγμα του ιστολογίου μου ο πρωθυπουργός έδειξε την έξοδο στους Π. Δούκα, Αρ. Παυλίδη και Σάββα Τσιτουρίδη. "Να φύγετε κύριοι, να πάτε αλλού" εικάζεται να τους είπε καθώς έγλειφε ένα πύραυλο μάγκνουμ.

Αλλά το θέμα είναι ότι αν δει κανείς το ψηφοδέλτιο της Νέας Δημοκρατίας θα καταλάβει ότι λίγα πράγματα έχει σκοπό να αλλάξει ο πρωθυπουργός.

Η παραμονή στο ψηφοδέλτιο συγκεκριμένου βουλευτή της Κρήτης και υφυπουργού μόνο σάλο μπορεί να προκαλέσει στις τάξεις της Ν.Δ. στο νησί. Ο άνθρωπος που υποδέχτηκε τους Κρητικούς στην Αθήνα με τιμές (δακρυγόνα, ΜΑΤ κλπ. κλπ) που εμπλέκεται σε ένα κάρο σκάνδαλα, μικρά και μη, μόνο και μόνο το όνομα του αδικοχαμένου Μανώλη Χορευτάκη θα πρέπει να είναι αρκετό για να αναλογιστεί κανείς και να φωνάξει: Να φύγετε κύριε, να πάτε αλλού!

Και μήπως τελικά έχει δίκιο ο κύριος Τ. που οργισμένος κατά την έξοδο του από την Ρηγίλλης μίλησε για «τους εκλεκτούς της διαπλοκής που κάνουν κουμάντο σε Ρηγίλλης και Μαξίμου»;

Νομίζω ότι θα φτιάξω ένα μπλουζάκι το οποίο θα φοράω μέχρι τις εκλογές:

ΣΩΣΤΕ ΤΟΝ ΠΛΑΝΗΤΗ - ΣΤΕΙΛΤΕ ΤΟΥΣ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥΣ ΠΙΣΩ ΣΤΟΝ ΔΙΚΟ ΤΟΥΣ

Το αντιρατσιστικό φεστιβάλ έχει χάσει τον δρόμο του και την φωνή του

2009-09-14T19:26:00.000+03:00

«Ο ρατσισμός γεννάει το φόβο, η αλληλεγγύη την ελπίδα», ήταν το μήνυμα του 4ου αντρατσιστικού φεστιβάλ που θα έγινε στις 12 και 13 Σεπτεμβρίου στο Πάρκο Ειρήνης και φιλίας των Λαών στα Χανιά.

Το φεστιβάλ οργάνωσε το Κοινωνικό Στέκι - Στέκι Μεταναστών, το οποίο επισημαίνει: "Στις 12 και 13 Σεπτέμβρη, πιστοί στο ετήσιο ραντεβού, ξανασμίγουμε για να κουβεντιάσουμε, να συμπαρασταθούμε, να τραγουδήσουμε, να πολεμήσουμε την απάθεια μπροστά στον ανθρώπινο πόνο και την άρνηση του διαφορετικού". - πηγή www.enet.gr

- Γιορτή
- Για ποιους;
- Μα για τους μετανάστες;
- Μα που είναι;
- Εεεε. δεν ξέρω, δύσκολα μπορώ να διακρίνω λίγους ανάμεσα στα δεκάδες περίπτερα και δρώμενα που δεν έχουν να κάνουν με μετανάστες και ρατσισμό. Τι σχέση έχουν οι αδιόριστοι εκπαιδευτικοί, η κίνηση πολιτών για το φαράγγι της Καντάνου,για την προστασία του αετού κλπ κλπ δεν μπορώ να καταλάβω. Πως είναι δυνατόν να γίνεται ανοιχτός διάλογος με τους πολίτες και να μην υπάρχει μετανάστης να μιλήσει παρά εκφραστές διάφορων χώρων, ούτε αυτό το καταλαβαίνω.

Ίσως γι αυτό δεν συμμετείχε το φόρουμ μεταναστών Κρήτης στην εκδήλωση (κλικ εδώ για την ανακοίνωση)

Κόσμος να περπατάει ανάμεσα στα περίπτερα και να μην σταματάει πουθενά για να ενημερωθεί και να μάθει. Λες και πάει σε πανηγύρι στο χωριό. Κόσμος που αντί να εστιάσει στα προβλήματα των μεταναστών, γεμίζει τα χέρια του χαρτούρα, φυλλάδια, ανακοινώσεις, προκηρύξεις και διακηρύξεις από τον αριστερό και αναρχικό χώρο που καμία θέση δεν παίρνουν για τους μετανάστες παρά μιλάνε γενικά και αόριστα για ανισότητες.

Ψάχνεις με τον μεγεθυντικό φακό να βρεις μερικά περίπτερα που να ασχολούνται με τους μετανάστες, ανάμεσα τους οι Γιατροί Χωρίς Σύνορα, η Διεθνή Αμνηστία, οι άνθρωποι που μαθαίνουν ελληνικά στους μετανάστες ώστε αυτοί να μπορούν να έχουν μια καλύτερη τύχη.

Ευχάριστη νότα η ΚΙΝΟΧ που με τις ταινίες μικρού μήκους που επέλεξε ήταν στο πνεύμα του ρατσισμού και της μετανάστευσης. Ευχάριστες και οι μουσικές των γειτονικών λαών που τόσο μοιάζουν με τις δικές μας τις παραδοσιακές και σε κάνουν να σκέφτεσαι ότι όλοι από την ίδια "γειτονιά" είμαστε. Ευχάριστα τα παιχνίδια για τα παιδιά όπου παίζοντας όλα μαζί μαθαίνουν ότι τα παιδιά άλλων λαών είναι σαν και αυτά και ας έχουν άλλο χρώμα ή μιλούν άλλη γλώσσα.

Πρόταση μου προς τους οργανωτές του φεστιβάλ: Θα πρέπει να είναι πιο επιλεκτικοί με τα περίπτερα, ας καλύπτει μικρότερη έκταση, αλλά ας μεγεθύνει στο πρόβλημα του ρατσισμού. Ας γίνει ένα άλλο φεστιβάλ κοινωνικής αλληλεγγύης όπου όλες οι άλλες ομάδες θα μπορούν να προβάλουν το πολύ σημαντικό έργο τους και όχι σε βάρος των μεταναστών.

Πέθανε ο «πατέρας» της «Πράσινης Επανάστασης»

2009-09-14T12:24:00.001+03:00

Ο αμερικανός αγροτικός επιστήμονας Νόρμαν Μπορλάουγκ, θεωρούμενος ο «πατέρας» της «Πράσινης Επανάστασης» στην παγκόσμια γεωργία, στον οποίο απονεμήθηκε το 1970 το βραβείο Νόμπελ για τη ζωτική συνεισφορά του στην καταπολέμηση της πείνας στον κόσμο, πέθανε από καρκίνο, στο Τέξας, σε ηλικία 95 ετών.

Ο Μπορλάουγκ είχε συνεισφέρει καθοριστικά στη δημιουργία γεωργικών καλλιεργειών υψηλής απόδοσης και σε άλλες αγροτικές καινοτομίες, πολύ σημαντικές ιδίως για τις αναπτυσσόμενες χώρες. Πολλοί ειδικοί τον θεωρούν ουσιαστικά τον άνθρωπο που θεμελίωσε την λεγόμενη "πράσινη" επανάσταση στην παγκόσμια γεωργία, αποτρέποντας την παγκόσμια πείνα στο δεύτερο μισό του 20ού αιώνα και σώζοντας πιθανώς 1 δισ. ζωές. Χάρη στην "πράσινη επανάσταση", η παγκόσμια παραγωγή τροφίμων υπερδιπλασιάστηκε μεταξύ 1960 - 1990.

"Ο Νόρμαν Μπορλάουγκ έσωσε περισσότερες ζωές από κάθε άλλο άνθρωπο στην ανθρώπινη ιστορία", δήλωσε η Τζοσέτ Σίραν, επικεφαλής του Παγκόσμιου Προγράμματος Διατροφής του ΟΗΕ, σύμφωνα με τα ξένα πρακτορεία.

Ένα βιβλίο, που εκδόθηκε το 2006 για τη ζωή του, είχε τον χαρακτηριστικό τίτλο "Ο άνθρωπος που έθρεψε τον κόσμο", αν και παραμένει σχεδόν άγνωστος στη διεθνή κοινή γνώμη. Εν μέρει επιστήμονας και εν μέρει ανθρωπιστής, που νοιαζόταν αληθινά για τις ζωές των άλλων, ο γεννημένος το 1914 στην αγροτική Αϊόβα Μπορλάουγκ συνειδητοποίησε έγκαιρα ότι ο κόσμος χρειάζεται βελτιωμένες αγροτικές ποικιλίες, φιλικές προς τον αγρότη κρατικές οικονομικές πολιτικές και βελτιωμένες υποδομές και θεσμούς, ώστε τα αγροτικά προϊόντα να βρίσκουν εύκολη πρόσβαση στις αγορές.

Ο Μπορλάουγκ, που υπήρξε καθηγητής αρχικά στο πανεπιστήμιο Κορνέλ και στην συνέχεια στο πανεπιστήμιο Α & Μ του Τέξας, αμέσως μετά το Β' Παγκόσμιο πόλεμο άρχισε να πειραματίζεται στο Μεξικό με τις διασταυρώσεις ποικιλιών για την παραγωγή σιταριού ανθεκτικού στις ασθένειες και πιο αποδοτικού ανά στρέμμα. Κάτι ανάλογο έκανε για το ρύζι και το καλαμπόκι στην Ασία, την Μέση Ανατολή, την Αφρική και τη Ν.Αμερική. Έγινε γνωστός -και αγαπητός- καθώς εργαζόταν ο ίδιος σκληρά στα χωράφια και δεν περιοριζόταν στην τυπική ζωή του επιστήμονα μέσα σε ένα εργαστήριο.

Οι βελτιώσεις τις οποίες πέτυχε, επέτρεψαν την σημαντική αύξηση της γεωργικής παραγωγής διεθνώς, σε μια συγκυρία που χρειαζόταν επειγόντως κάτι τέτοιο, καθώς η βελτίωση των συνθηκών υγείας σε πολλές χώρες, είχε οδηγήσει σε εκρηκτική αύξηση του πληθυσμού, με αποτέλεσμα να προβάλλει πλέον το φάσμα της πείνας. Η γεωργική επιτυχία του Μπορλάουγκ στη δεκαετία του ΄60 συνέπεσε με την έκδοση του μπεστ-σέλερ "Η βόμβα του πληθυσμού", που προειδοποιούσε για την απειλή του υπερπληθυσμού.

Παρέμεινε ενεργός μέχρι σχεδόν το τέλος της δεκαετίας του ΄90 και υπήρξε ένθερμος υποστηρικτής της βιοτεχνολογίας ως απαραίτητης μεθόδου για την καταπολέμηση της πείνας και ως συνέχισης της "πράσινης επανάστασης" για την αύξηση της αγροτικής παραγωγικότητας διεθνώς.

***
πηγή: www.enet.gr

Τριάντα πέντε χρόνων έγιναν τα Playmobil

2009-04-17T23:48:00.001+03:00

Μαζί τους μεγάλωσαν και συνεχίζουν να μεγαλώνουν εκατομμύρια παιδιά σε όλο τον κόσμο. Για πολλούς -όχι μόνο μικρούς, αλλά και μεγάλους- αποτελούν το καλύτερο δώρο.

Ο λόγος για τα διάσημα και αγαπημένα Playmobil, που φέτος έκλεισαν τα 35 τους χρόνια, καθιστώντας την κατασκευάστρια εταιρεία στην τρίτη πιο σημαντική εταιρεία παιχνιδιών στον κόσμο.

Τι κρύβει όμως η ιστορία των Playmobil; Με αφορμή τα φετινά «γενέθλια» η Deutsche Welle αποκαλύπτει:

Όλα ξεκίνησαν όταν η γερμανική εταιρεία κατασκευής πλαστικών παιχνιδιών Geobra Brandsttter, που μαστιζόταν από την οικονομική κρίση της δεκαετίας του '70, κατέφυγε σε μια λύση ανάγκης ώστε να επιβιώσει.

Εφευρέτης των μικροσκοπικών φιγούρων ήταν ο Χανς Μπε, ο οποίος πέθανε τον περασμένο Ιανουάριο σε ηλικία 79 ετών.

«Μεγάλωσα με την Playmobil. Ήταν τα πρώτα μου παιχνίδια και τα κράτησα για πολύ καιρό. Παλιότερα οι φιγούρες ήταν πιο απλές. Τα χρώματα ήταν πιο απλά. Πράσινα, μπλε, κόκκινα, κίτρινα. Από έναν αστυνόμο μπορούσαμε να φτιάξουμε έναν ινδιάνο και από κάθε ινδιάνο κάτι άλλο» είπε ένας Γερμανός, ενήλικος σήμερα, που εξακολουθεί να αγαπά τις μικροσκοπικές φιγούρες.

Σήμερα, βέβαια, ο μηχανισμός των παιχνιδιών είναι πιο πολύπλοκος και πιο λεπτομερής, όταν κουνάνε τα χέρια ή τα πόδια. Εκτός αυτού έχουν πλέον και στολές. Μπορεί να ντύνονται σκιέρ ή και νύφες. Η ηλικιακή ομάδα στην οποία απευθύνεται η εταιρεία είναι παιδιά ηλικίας 3 έως 10 ετών. Πολλοί, όμως, από αυτούς που μεγάλωσαν και σήμερα είναι ενήλικοι δεν κατάφεραν να εγκαταλείψουν τις μικρές τους φιγούρες.

Σωτήρας το ακριβό πετρέλαιο

Η Geobra Brandsttter αντιμετώπισε μεγάλη οικονομική στενότητα τη δεκαετία του '70, εξαιτίας της πετρελαϊκής κρίσης. Αυτό διότι το πετρέλαιο είχε γίνει πολύ ακριβό και τα παράγωγά του, που χρησιμοποιούνταν για την κατασκευή μεγάλων πλαστικών παιχνιδιών, είχαν καταστεί πανάκριβα.

Έτσι, δημιουργήθηκαν οι μικρές πλαστικές φιγούρες που κόστιζαν αισθητά λιγότερο. Ο τότε διευθυντής της εταιρείας Όσβαλντ Μπάγιερ, θυμάται: «Οι μικρές φιγούρες ήταν τόσο συμπαθητικές και τα παιδιά γρήγορα ήθελαν να κάνουν συλλογές. Το 1974 είχαμε μόλις 19 φιγούρες να παρουσιάσουμε. Μπορούσαν, όμως, να φτιάξουν έναν κόσμο. Το πάθος της συλλογής των μικρών παιχνιδιών μεγάλωνε κι έτσι καταφέραμε να φτιάξουμε την Playmobil αυτό που είναι σήμερα».

Επιτέλους, τα παιδιά είχαν έναν τρόπο να μιμηθούν και να φτιάξουν με λεπτομέρειες τον κόσμο των μεγάλων. Οι φιγούρες κινούνταν, περπατούσαν, κάθονταν στο αυτοκίνητο. Παρόλα αυτά, ουδείς φανταζόταν τότε τη μεγάλη επιτυχία. Σήμερα, 35 χρόνια μετά την πρώτη τους εμφάνιση στην αγορά, έχουν πουληθεί περισσότερες από 2 δισ. φιγούρες.

Δεν υπάρχουν πολεμικά σενάρια

Τα παιδιά δηλώνουν ευχαριστημένα και γράφουν στην εταιρεία τι θα ήθελαν ακόμα να έχουν. Στο τμήμα σχεδιασμού εξετάζουν τις προτάσεις τους κι αν είναι δυνατόν τις πραγματοποιούν. Βέβαια, για τη διευθύντρια, Αντρέα Σάουερ, υπάρχουν και σαφείς περιορισμοί. Δηλαδή, πράγματα που δεν επιτρέπονται.

«Έχουμε πολλές φιγούρες που είναι σημαντικές για τα παιδιά. Όμως, φιγούρες που έχουν να κάνουν με τη βία ή με τις διακρίσεις εναντίον μειονοτήτων δεν έχουμε. Δεν θέλουμε πολεμικά σενάρια», ανέφερε χαρακτηριστικά η κυρία Σάουερ.

Για το λόγο αυτό δεν υπάρχουν τανκ. Υπάρχουν, όμως, καουμπόηδες και πειρατές. Βέβαια, το παιχνίδι «το καλό εναντίον του κακού» επιτρέπεται. Πάντως, είναι αλήθεια πως η χαμογελαστή φατσούλα της φιγούρας δεν αφήνει στα παιδιά και μεγάλα περιθώρια να αναπτύξουν επιθετικές συμπεριφορές.

Newsroom ΔΟΛ, με πληροφορίες από ΑΠΕ-ΜΠΕ

Ηλεκτρονικές αλάνες και ψηφιακά γήπεδα για τα παιδιά μας

2009-04-13T13:28:00.003+03:00

Κλειστοί χώροι, με χαμηλό φωτισμό, δυνατή μουσική και δεκάδες -αναμμένες ακόμα και επί 24ώρου βάσεως- οθόνες ηλεκτρονικών υπολογιστών, αποτελούν τις νέες αλάνες των παιδιών. Αλλά και μια «πιθανή παγίδα για την αθωότητά τους», σύμφωνα με ειδικούς.

Αγόρια και κορίτσια πληρώνουν από 1 έως 3 ευρώ την ώρα στα Ιντερνετ καφέ για να? τρέξουν σε ψηφιακά γήπεδα ποδοσφαίρου, για να «σκοτώσουν» τον εχθρό υποδυόμενα ένα διαδικτυακό ήρωα, ακόμα και για να σερφάρουν σε ιστοσελίδες με ακατάλληλο περιεχόμενο. Περίπου 3.000 καταστήματα εκτιμάται ότι λειτουργούν σήμερα σε όλη τη χώρα, ενώ κάθε Ιντερνετ καφέ διαθέτει -κατά μέσο όρο- 40 ηλεκτρονικούς υπολογιστές. Παιδιά 14-17 ετών, συχνότερα παρέες αγοριών, αλλά και 25άρηδες είναι το «προφίλ» των θαμώνων των περισσότερων ελληνικών Ιντερνετ καφέ, όπως περιγράφουν ιδιοκτήτες. «Οι πιτσιρικάδες έρχονται συνήθως σε ομάδες δύο-τριών ατόμων για να παίξουν ηλεκτρονικά παιχνίδια και να χαζέψουν στο Ιντερνετ».
-Ελεύθερος Τύπος

Με τη συναίνεση όλων των εμπλεκομένων, έληξε η 1η σύσκεψη που διοργάνωσε ο Συνήγορος του Παιδιού, σχετικά με την προστασία των ανηλίκων χρηστών των «Ίντερνετ καφέ».

Το σημαντικότερο, όμως, είναι ότι συμφώνησαν όλοι και ιδιαίτερα οι ιδιοκτήτες των «Ίντερνετ καφέ», στην «πιστοποίηση καταστημάτων φιλικών στα παιδιά», δηλαδή να διαθέτουν κατάλληλο πλαίσιο στα παιδιά, όπως κατάλληλο πλαίσιο και περιβάλλον χρήσης για ανηλίκους:
1) απαγόρευση του καπνίσματος,
2) επίβλεψη,
3) όχι στον ίδιο χώρο με ενήλικες,
4) έγκριση από τους κηδεμόνες,
5) απαγόρευση τις νυχτερινές ώρες,
6) φίλτρα για την πρόσβαση σε ακατάλληλο υλικό κλπ.

Ο Συνήγορος του Παιδιού κ. Μόσχος έχει διαπιστώσει ότι «το νομικό πλαίσιο που καλύπτει τη λειτουργία των καταστημάτων παροχής υπηρεσιών διαδικτύου είναι ανεπαρκές και απαιτείται άμεση νομοθετική ρύθμιση, ως προς την προστασία των ανηλίκων χρηστών τους από κινδύνους που επαπειλούν τη σωματική και ψυχική τους υγεία» και θεωρεί «πια αναγκαία μια παρέμβαση της Πολιτείας με στόχο την προστασία των παιδιών, δεδομένου ότι η χρήση των υπηρεσιών που παρέχουν τα συγκεκριμένα καταστήματα από ανηλίκους, συχνά μάλιστα πολύ μικρής ηλικίας, έχει πολλαπλασιαστεί κατά τα τελευταία χρόνια στη χώρα μας και είναι εν πολλοίς ανεξέλεγκτη».

Επιπλέον, ο Συνήγορος προτείνει την πραγματοποίηση εκστρατειών ενημέρωσης-ευαισθητοποίησης των ανηλίκων, των γονέων-κηδεμόνων τους και του γενικού πληθυσμού για τους διαγραφόμενους κινδύνους και τη δεοντολογία που πρέπει να τηρείται κατά την πρόσβαση στο διαδίκτυο και στα καταστήματα που παρέχουν υπηρεσίες διαδικτύου.

Είναι χαρακτηριστικό, τέλος, ότι σύμφωνα με έρευνα του Νοσοκομείου Αγλαΐα Κυριακού, είναι βλαπτική για τα παιδιά η ενασχόληση πάνω από 10 ώρες/εβδομάδα ή 2 ώρες/ημέρα με το Ίντερνετ.
-kathimerini.gr

Earth Hour - H ώρα της Γης

2009-03-31T18:28:00.002+03:00

During Earth Hour 2009 on March the 28th a small team from Crete Astroonmy Friends Club met at the Venizelos’ Tombs in the area of Froudia in Chania (35,31,28Ν, 24,03,21Ε) to record any changes in light pollution coming from the city of Chania. The geographical location and the altitude of the site were ideal for optical recording since it provides a panoramic view of the city centre and the suburbs also providing an image of the halo created by artificial lighting.

[b]The equipment[/b]: At our disposal we had two cameras and a video camera for optical recording. For photometry measurements the club owns a special device by the Canadian company Unihedron, called Sky Quality Meter (SQM-L) which can measure magnitude per square arc second with very good accuracy since this model offers an ir-cut filter that blocks any light coming from other sources except sky light.

[b]The team[/b]: The small team consisted of: Christos Sotiropoulos, Dimitris Nikolaidis, Eleni Liolou, Eugene Papalas and Antonis Manousakis. We bagan recording at 20:15 taking photos of the city and video in two modes: colour and nightshot using the videocamera’s infrared receiver.

[b]Weather Conditions[/b]: The sky was generally clear at Zenith but the moon’s setting betrayed a thin layer of clouds just 20 degrees above the sea. The temperature was 13 degrees Celcius.

Photometry: using the SQM-L we received the following data:

Local Time(GMT+2)
+1 D.S.T. Mag/arcsec2 cd/m²
20:20 18.85 3.115 ×10-3
20.30 19.36 1.947 ×10-3
20:35 19.63 1.519 ×10-3
20:40 19.98 1.100 ×10-3
20:50 20.01 1.070 ×10-3
21:00 19.40 1.877 ×10-3
21:20 18.98 2.763 ×10-3
21:25 18.95 2.841 ×10-3
21:30 18.90 2.975 ×10-3
21:40 18.82 3.202 ×10-3

The sky over our head was about 4,7mag at the beginning of our observations. At 20:50 photometry showed maximum value reading for the night during Earth Hour which gave us a 5,5mag sky, this becoming evident after counting more than 26 stars in Orion. This 0,8 mag difference was the change in light pollution over the sky of the city of Chania. The reason we got this reading at 20:50 and not 20:30 was because of the delay in switching the lights off in many public buildings like the National Polo Stadium (there was a game in progress) and many of the city lights at the coast of Koum-Kapi. The national highway lights remained on and can easily be seen at the top left in the pictures and the video.

[b]The video[/b]: The recordings were made in two modes. Normal mode and Nightshot. The last turns on th infrared receiver of the camera that enables capture in 0 lux conditions thus enabling us to have a better view of city lights during Earth Hour.
Personally we were expecting a more spectacular effect by the shutting down of lights in Chania. We expected the Municipality of Chania to promote Earth Hour as a celebration. It only took part by switching off municipality lights but its participation stopped at that.

[b]Terminology:[/b]

[u]Magnitudes [/u]are a measurement of an object’s brightness, for example a star that is 6th magnitude is brighter than a star that is 11th magnitude.

The term [u]arcsecond[/u] comes from an arc being divided up into seconds. There are 360 degrees in a circle, and each degree is divided into 60 minutes, and each minute is divided into 60 seconds. A square arc second has an angular area of one second by one second.

The term [u]magnitudes per square arc second[/u] means that the brightness in magnitudes is spread out over a square arcsecond of the sky. If the SQM provides a reading of 20.00, that would be like saying that a light of a 20th magnitude star brightness was spread over one square arcsecond of the sky.

Quite often astronomers will refer to a sky being a "[u]6th magnitude sky[/u]", in that case you can see 6th magnitude stars and nothing dimmer like 11th magnitude stars. The term "6th magnitude skies" is very subjective to a persons ability to see in the night, for example I might say "6th magnitude skies" but a young child with better night vision might say "7th magnitude skies".

Each magnitude lower (numerically) means just over 2.5 times as much more light is coming from a given patch of sky. A change of 5 mags/sq arcsec means the sky is 100x brighter.

[center][b]The Olympus SP-500UZ photo sample[/b][/center]

[img]http://www.sfak.gr/forum/gallery/2_30_03_09_11_54_28_0.jpg[/img]

[img]http://www.sfak.gr/forum/gallery/2_30_03_09_11_54_28_1.jpg[/img]

This is a sample of two out of ten pictures taken with the specific camera and the difference between lighting conditions can be easily seen.

[center][b]The Olympus Ε-500 photo sample[/b][/center]

[img]http://www.sfak.gr/forum/gallery/2_30_03_09_11_54_28_2.jpg[/img]

[img]http://www.sfak.gr/forum/gallery/2_30_03_09_11_54_28_3.jpg[/img]

This sample of two out of 8 photos was taken with the much better E-500 by Dimitris Nikolaidis

[b]Technical specs of instruments used[/b]

1. Photometry: Unihedron, Sky Quality Meter (SQM-L)
http://unihedron.com/projects/sqm-l/
sensor: TAOS TSL237S filter: HOYA CM-500

2. Camera: Olympus SP-500UZ
Exposures: 1,6” f3.0 and 1,6” f3,2 ISO400

3. Camera Olympus Ε-500
Exposures: 1” f3,6 and 1/2” f4,5 ISO 100

4. Videocamera: Sony DCR-SR190
Receiver: sensor CMOS 1 490 000 pixels
nightshot (infra red) 0 lux

[b]Links:[/b]

The Crete Astronomy Friends Club page
www.sfak.gr

The Greek Dark Sky web page
www.darksky.gr

Radiometry and Photometry in Astronomy
http://www.stjarnhimlen.se/comp/radfaq.html

A small 5 minute documentary of the observation and recording of the Earth Hour

Με αφορμή την ώρα της Γης μια μικρή ομάδα του Σ.Φ.Α.Κ. βρέθηκε στους Tάφους των Βενιζέλων στην περιοχή Φρούδια Χανίων (35,31,28Ν, 24,03,21Ε) στα Χανιά το Σάββατο 28 Μαρτίου για να μελετήσει και να καταγράψει την μείωση της φωτεινότητας και την φωτορύπανσης του ουρανού στην πόλη.

Η γεωγραφική και υψομετρική θέση του σημείου ήταν ιδανική για οπτική καταγραφή μιας που είχαμε πανοραμική θέα ολόκληρης της πόλης όπως επίσης και για την παρατήρηση του ουρανού ακριβώς πάνω από το κέντρο της πόλης μιας που σε ένα μεγάλο βαθμό μπορούσαμε να παρατηρήσουμε και την άλω που δημιουργείται από τον τεχνητό φωτισμό.

[b]Ο εξοπλισμός[/b]: Στην διάθεση μας είχαμε δύο φωτογραφικές μηχανές και μία βιντεοκάμερα όπως επίσης και ένα ειδικό όργανο φωτομέτρησης του ουρανού της Καναδικής Unihedron, Sky Quality Meter (SQM-L) το οποίο μετράει μέγεθος ανά τετραγωνικό εκατοστό της μοίρας με πολύ μεγάλη ακρίβεια μιας που τα συγκεκριμένο όργανο έχει και φίλτρο που κόβει την υπέρυθρη ακτινοβολία (ir-cut) με αποτέλεσμα να δίνει πολύ ακριβείς μετρήσεις.

[b]Η ομάδα[/b]: Η μικρή ομάδα με τους Χρήστο Σωτηρόπουλο, Δημήτρη Νικολαϊδη, Ελένη Λιόλιου, Αντώνη Μανουσάκη και Ευγενία Παπαλά ξεκίνησε την καταγραφή στις 20.15 παίρνοντας φωτογραφίες της πόλης αλλά και βίντεο σε δύο modes, στο έγχρωμο της βιντεοκάμερας αλλά και στο υπέρυθρο

[b]Συνθήκες[/b]: Ο ουρανός ήταν γενικά καθαρός στο ζενίθ αλλά η δύση της Σελήνης πρόδωσε ένα λεπτό στρώμα νέφωσης που υπήρχε περίπου 20 μοίρες πάνω από την θάλασσα. Η θερμοκρασία ήταν 13 βαθμοί κελσίου.

Οι μετρήσεις που κάναμε με το φωτομετρητή SQM-L είχαν ως εξής:

Τοπική Ώρα Mag/arcsec2 cd/m²
20:20 18.85 3.115 ×10-3
20.30 19.36 1.947 ×10-3
20:35 19.63 1.519 ×10-3
20:40 19.98 1.100 ×10-3
20:50 20.01 1.070 ×10-3
21:00 19.40 1.877 ×10-3
21:20 18.98 2.763 ×10-3
21:25 18.95 2.841 ×10-3
21:30 18.90 2.975 ×10-3
21:40 18.82 3.202 ×10-3

Ο Ουρανός που είχαμε ήταν στα 4,7mag στην αρχή της παρατήρησης που επιβεβαιώθηκε από την παρατήρηση του αστερισμού του Ωρίωνα μιας που μπορούσαμε να διακρίνουμε άνετα αστέρια 5ου μεγέθους.

[b]Η Φωτομέτρηση[/b]: Στην φωτομέτρηση που κάναμε στις 20:50 πήραμε την μέγιστη μέτρηση που ισοδυναμεί με ουρανό 5,5mag δηλαδή μπορούσαμε να διακρίνουμε πολύ περισσότερα αστέρια στον Ωρίωνα (η Ευγενία να μετράει 26 αστέρια) με την ζώνη να είναι ευκρινέστατη. Η διαφορά ενός βαθμού μεγέθους είναι σημαντική. Ο λόγος που την πήραμε στις 20:50 και όχι στις 20:30 ήταν επειδή μέχρι τις 21:00 παρατηρούσαμε το σβήσιμο του δημοτικού φωτισμού κυρίως σε μεγάλα κτήρια όπως το Δημοτικό Κολυμβητήριο τον δημοτικό φωτισμό στην περιοχή του Κουμ-Καπί στο λιμάνι. Τα φώτα στους δύο κόμβους της εθνικής οδούς παρέμειναν ανοιχτά και φαίνονται αρκετά έντονα στις φωτογραφίες και το βίντεο.

[b]Το βίντεο[/b]: Οι λήψεις του βίντεο έγιναν σε δύο φάσεις πριν και κατά την διάρκεια της Ώρας της Γης. Με την βιντεοκάμερα σε κανονική λειτουργία και σε NightShot. Η συγκεκριμένη λειτουργία ενεργοποιεί τον αισθητήρα υπερύθρων που φέρουν οι κάμερες της Sony και επιτρέπει μεγαλύτερη λεπτομέρεια στην λήψη φωτός ακόμα και στο απόλυτο σκοτάδι (0 lux). Οι λήψεις με Nightshot μας βοήθησαν να έχουμε μια πιο ευκρινή δεδομένα σύγκρισης για πριν και κατά την διάρκεια της εκδήλωσης.

Δεδομένου της κινητοποίησης σαφώς περιμέναμε ένα πιο εντυπωσιακό αποτέλεσμα από αυτό που παρατηρήσαμε. Η έλλειψη ενημέρωσης και προώθησης από την πλευρά του Δήμου και της Νομαρχίας ήταν ένας ουσιαστικός παράγοντας για το αποτέλεσμα της προσπάθειας.

[b]Μείωση της κατανάλωσης ρεύματος[/b]: Η ενημέρωση που είχαμε από το τοπικό γραφείο της Δ.Ε.Η. είχε ως εξής. Στην πόλη των Χανίων και στους γύρω Δήμους σημειώθηκε πτώση της κατανάλωσης το διάστημα μεταξύ 20:30 – 21:30 της τάξεως του 10% ενώ ο μέσος όρος της Κρήτης ήταν 3%. Από αυτό βλέπουμε ότι τα Χανιά είχαν δυναμική συμμετοχή σε σχέση με το υπόλοιπο νησί.

[b]Επεξηγήσεις όρων[/b]:

Tο Μέγεθος είναι μονάδα μέτρησης αντικειμένων που εκπέμπουν φως, για παράδειγμα ένα αστέρι 6ου μεγέθους είναι φωτεινότερο από ένα αστέρι 11ου μεγέθους.

Ο όρος δευτερόλεπτο της μοίρας έχει να κάνει με τον κύκλο που διαιρείτε σε 360 μοίρες, κάθε μοίρα διαιρείτε σε 60 λεπτά και κάθε λεπτό σε 60 δευτερόλεπτα. Ένα τετραγωνικό δευτερόλεπτο της μοίρας καταλαμβάνει γωνιακή περιοχή ενός δευτερολέπτου επί ενός δευτερολέπτου.

Ο όρος Μέγεθος ανά τετραγωνικό δευτερόλεπτο του τόξου σημαίνει ότι η φωτεινότητα σε Μεγέθη απλώνεται ένα τετραγωνικό δευτερόλεπτο του ουρανού. Αν το SQM-L δίνει ένδειξη για παράδειγμα 20.00 είναι σαν να λέμε ότι το φως ενός αστέρα 20ου Μεγέθους απλώνεται σε μια επιφάνεια ενός τετραγωνικού δευτερολέπτου στον ουρανό.

Αρκετά συχνά οι αστρονόμοι αναφέρονται στον ουρανό ως να είναι για παράδειγμα «ουρανός 6ου μεγέθους» το οποίο σημαίνει ότι δεν μπορούμε να δούμε αστέρια πιο αμυδρά από αυτά 6ου βαθμού. Βέβαια, ο όρος «ουρανός 6ου μεγέθους» μπορεί να είναι υποκειμενικός με την ικανότητα των ανθρώπων να βλέπουν την νύχτα. Για ένα παιδί με καλύτερη όραση ο ουρανός μπορεί να είναι 7ου μεγέθους.
Κάθε μικρότερο μέγεθος (αριθμητικά) σημαίνει ότι 2,5 φορές περισσότερο φως προέρχεται από ένα συγκεκριμένο σημείο στον ουρανό. Μια αλλαγή 5 βαθμών ανά τετραγωνικό δευτερόλεπτο του τόξου σημαίνει ότι ο ουρανός είναι 100 φορές πιο φωτεινός.

[center][b]Οι φωτογραφίες της Olympus SP-500UZ[/b][/center]

[img]http://www.sfak.gr/forum/gallery/2_30_03_09_11_54_28_0.jpg[/img]

[img]http://www.sfak.gr/forum/gallery/2_30_03_09_11_54_28_1.jpg[/img]

Αυτό είναι ένα δείγμα δύο εκ των δέκα φωτογραφιών που τραβήξαμε με την SP-500UZ όπου εύκολα διακρίνεται η διαφορά στην μείωση της φωτορύπανσης.

[center][b]Οι φωτογραφίες της Olympus Ε-500[/b][/center]

[img]http://www.sfak.gr/forum/gallery/2_30_03_09_11_54_28_2.jpg[/img]

[img]http://www.sfak.gr/forum/gallery/2_30_03_09_11_54_28_3.jpg[/img]

Ιδιαίτερα χαρακτηριστικό το δείγμα του Δημήτρη Νικολαϊδη η πρώτη στις 20:27 και η δεύτερη στις 20:32

[b]Τεχνικά χαρακτηριστικά οργάνων παρατήρησης[/b]

1. Φωτομέτρηση: Unihedron, Sky Quality Meter (SQM-L)
http://unihedron.com/projects/sqm-l/
αισθητήρας: TAOS TSL237S φίλτρο: HOYA CM-500

2. Φωτογραφική μηχανή: Olympus SP-500UZ
Λήψεις: 1,6” f3.0 και 1,6” f3,2 ISO400

3. Φωτογραφική μηχανή Olympus Ε-500
Λήψεις: 1” f3,6 και 1/2” f4,5 ISO 100

4. Βίντεο κάμερα: Sony DCR-SR190
Λήψεις: αισθητήρας CMOS 1 490 000 pixels
nightshot (infra red) 0 lux

[b]Σύνδεσμοι:[/b]

Την ιστοσελίδα του Συλλόγου Φίλων Αστρονομίας Κρήτης:
[url=http://www.sfak.gr]www.sfak.gr[/url]

Την ιστοσελίδα για τους σκοτεινούς ουρανούς στην Ελλάδα:
[url=http://www.darksky.gr]www.darksky.gr [/url]

Ραδιομετρία και φωτομετρία στην Αστρονομία (στα Αγγλικά):
[url=http://www.stjarnhimlen.se/comp/radfaq.html]http://www.stjarnhimlen.se/comp/radfaq.html [/url]

Watchmen - η πατάτα του χειμώνα

2009-03-16T13:12:00.002+02:00

Χτες το βράδυ σηκωθήκαμε από τον ζεστό μας καναπέ, αφήσαμε στην μέση μια καλή ταινία που βλέπαμε στον αντ1 για να πάμε σινεμά να δούμε το καινούριο δημιούργημα του σκηνοθέτη των "300".

Η ταινία ήταν χάλια, και ενώ πήρε 80% στο IMDB και 62% στο rottentomatoes στην πραγματικότητα δεν αξίζει ούτε για 4/10.

Η ταινία διαπραγματεύεται ένα εναλλακτικό παρόν όπου ο Νίξον κερδίζει το Βιετνάμ, γίνεται επί 4 τετραετίες Πρόεδρος με την βοήθεια των Watchmen, σούπερ ηρώων που πιάνουν τους κακούς και τους βάζουν φυλακή. Ένας από αυτούς, φυσικός, μετά από ένα ατύχημα έχει γίνει μπλε, κυκλοφορεί γυμνός με ένα πέος που το βλέπεις μόνοσε αμερικάνικες τσόντες και είναι η αιτία που δεν έχει γίνει πυρηνικός πόλεμος γιατί αυτός είναι η ασπίδα της Αμερικής.

Κατά τα άλλα μιλάμε για μια ταινία με φτωχό σενάριο, σε κάνει να βαριέσαι και να θέλεις να κοιμηθείς και για ωμή βία με πολύ αίμα, διαμελισμούς, πυροβολισμούς εγκύων, μπαλτάδες και ότι μπορείς να φανταστείς.

Στο τέλος δεν νιώθεις δικαιωμένος που πάλι κέρδισαν οι καλοί ή τσαντισμένος, που ούτε αυτή την φορά κέρδισαν οι κακοί, απλά αηδιασμένος με το σπλάτερ το οποίο είναι υπερβολικό, ανούσιο, άχρωμο, άκομψο που απλά δοκιμάζει τις αντοχές σου στην άνοια.

Προσωπικά νιώθω ότι εξαπατήθηκα, γιατί το τρέιλερ της ταινίας ουδεμία σχέση έχει με το τι γίνεται μέσα σε αυτή. Πήραν τις σκηνές με τα πιο ωραία εφέ για να σε δελεάσουν να δεις μια αηδία που είτε θα σε κοιμήσει είτε θα σε κάνει να αναπολείς τις εποχές των "Τα ζόμπι δεν είναι χορτοφάγα"

Η μουσική ήταν από παλιά αμερικάνικα κλασσικά τραγούδια και θύμιζαν λίγο τις επιλογές του Ταραντίνο.

Το καλύτερο που βγήκε από την όλη βραδιά είναι ο εναλλακτικός τίτλος που έδωσε ο Μανόλης και που είχε να κάνει με τον μπλε υπερήρωα που του κρεμόταν το πέος και ο οποίος τίτλος είναι αντιπροσωπευτικός της ταινίας: "Πούτσες Μπλε"

Βαθμολογία:
Εφέ: 7/10
Μουσική: 7/10
Ηθοποιία: 2/10
Σενάριο 3/10
Φωτογραφία: 3/10
Σκηνοθεσία: 4/10

Σύνολο: 4,3/10

Ετυμηγορία: ΜΗΝ Το ΔΕΙΤΕ

Αγίου Βαλεντίνου το ανάγνωσμα.. αγάπη πάααασιν

2009-02-15T16:26:00.003+02:00

Σιγά μην και το άφηνα να περάσει έτσι, χωρίς ούτε ένα τόσο δα σχολιάκι...

Χτες λοιπόν οι απανταχού της Κρήτης μαγαζάτορες πήραν μια μεγάλη ανάσα βλέποντας τα μαγαζιά τους να γεμίζουν με ερωτευμένες ψυχές, είχαν στολίσει με κόκκινες καρδιές και κεριά, ακόμα και οι έμποροι δώρων και λουλουδιών ξέχασαν για μια μέρα την οικονομική κρίση βλέποντας τα μαγαζιά τους γεμάτα κόσμο και πολλούς να αγοράζουν δώρα που κάτω από άλλες συνθήκες θα μούντζωναν τον εαυτό τους που το έκαναν.

Την γιορτή των ερωτευμένων ήρθε να ενίσχυση και το γεγονός ότι έπεφτε Σάββατο και έτσι οι μαμάδες, οι πεθερές και πάσης φύσεως μπέιμπι-σιττερς φορτώθηκαν με παιδάκια για να μπορέσουν οι γονείς τους να γιορτάσουν τον έρωτα που τον θυμούνται αραιά και που κατά την διάρκεια του χρόνου και πάντα την γιορτή του Αγίου Βαλεντίνου.

Στατιστικά επίσης είναι μια από τις στάνταρντ μέρες που η γυναίκα σου θα βάλει σέξυ εσώρουχα, τα οποία έτσι κι αλλιώς θα βγάλεις ("μα καλά τρελός είσαι ξέρεις πόσο κάνει αυτό το καλσόν που θες να σκίσεις με τα δόντια σου;") Λες και χάθηκαν οι υπόλοιπες 364 μέρες για παθιασμένο σεξ (βλέπε την σοφή ρήση: Μια μέρα χωρίς σεξ είναι μια μέρα χαμένη)

Εκτός του ότι δεν βρίσκεις πουθενά να πας για φαγητό αν δεν έχεις κλείσει τουλάχιστον 3 μέρες νωρίτερα (εξαιρούνται τα πατσατζίδικα και οι ψησταριές, και για τις τελευταίες δεν παίρνω και όρκο) ο έλληνας έχει μια απίστευτη τάση να νομίζει ότι το κινέζικο είναι αφροδισιακό οπότε δεν βρίσκεις σε κανέναν κινέζικο όσο κακό και να είναι, να βρεις να κάτσεις.

Τα λουλούδια, και ιδιαίτερα τα κόκκινα τριαντάφυλλα έχουν την τιμητική τους. Αυτά δεν τα αγοράζεις πάντα πιο ακριβά γιατί και σε αυτά υπάρχει καρτέλ. Οι τιμές ορίζονται από τους εισαγωγείς (τι νόμιζες ότι έχουμε τόσα πια τριαντάφυλλα στην Ελλάδα;) και χτυπάνε πάντα τα ύψη Χριστούγεννα και Βαλεντίνου. Για να μην θεωρηθείς τσιφούτης ή μη ρομαντικός θα αγοράσεις τουλάχιστον 12 και ακόμα χειρότερα κακόγουστες συνθέσεις, με σεντουκακια, κουτάκια, σοκολατάκια κλπ κλπ τα οποία λουλούδια βέβαια ξεχνιούνται εύκολα και σαπίζουν εξίσου γρήγορα.

Από την άλλη ενώ τα διαμάντια είναι παντοτινά (όπως λέει και η Shirley Bassey) από την άλλη είναι πανάκριβα και θέτουν τις βάσεις την επόμενη χρονιά η καλή σου να περιμένει κάτι εξίσου εντυπωσιακό και ακριβό, οπότε μπήκες στο λούκι, την πάτησες μεγάλε.

Κοινώς μην τσιμπάτε. Είναι τα μικρά, ανέξοδα καθημερινά δείγματα αγάπης που κάνουν αυτή την μέρα ιδιαίτερη, και όχι το να θυμηθείτε να τις παίρνετε λουλούδια και να την αγαπάτε με την ίδια συχνότητα που πάτε στην εκκλησία (Χριστούγεννα, Πάσχα και των Φώτων).

Εμείς; Μείναμε μέσα, ήπιαμε καυτή κάρρυ-τσίκεν σουπ, είδαμε για δέκατη Πέμπτη φορά το μιουζικ εντ λύρικς τρώγοντας ποπ-κορν και αποκοιμηθήκαμε ο ένας στην αγκαλιά του άλλου. Και ξέρω ότι όταν με κοιτάει με αυτά τα υπέροχα μάτια της είναι του Αγίου Βαλεντίνου κάθε μέρα.

Και πως είναι ο έγγαμος βίος;

2009-01-23T16:24:00.003+02:00

Αν για κάθε φορά που μου έκαναν αυτή την ερώτηση κέρδιζα 1€ τώρα θα είχα βγάλει τα έξοδα του γαμήλιου ταξιδιού, που σημειωτέων δεν έχουμε κάνει ακόμα, και που σύμφωνα με πολλούς "παθόντες" αν δεν κάνεις τους πρώτους τρεις μήνες του έγγαμου βίου σου δεν θα το κάνεις ποτέ.

Πως να είναι ο έγγαμος βίος; Σχεδόν όπως και πριν. Συζούμε για ένα χρόνο οπότε δεν άλλαξαν και πολλά, έχουμε συνηθίσει να ξυπνάμε ο ένας δίπλα στον άλλον και να μην τρομάζουμε, να την νανουρίζει το ροχαλητό μου, να μου τραβάει τις κουβέρτες και να κρυοπαγιάζω, να χορεύω κλακέτες έξω από την τουαλέτα περιμένοντας της υπομονετικά να τελειώσει και να σκέφτομαι πολύ σοβαρά να κατουρήσω στο νεροχύτη.

Από την άλλη υπάρχουν μικρές αλλαγές που στην αρχή δεν δίνεις σημασία αλλά είναι εκεί: Το σπίτι να έχει γεμίσει έπιπλα σε σημείο που να μην ξέρω που να απλώσω της τσόχα του Subutteo (ποδοσφαιράκι της δεκαετίας του 80), τα σεμεδάκια σε διάφορα έπιπλα, την πόρτα του playroom (του μοναδικού δωματίου που επιτρέπεται να είναι όσο αχούρι θέλω) διακριτικά κλειστή, τα πεθερικά μου που είναι πλέον η κύρια οικογένεια μου μιας που η δικιά μου είναι στην Αθήνα, και όλα όσα την αφορούν, όπως οι οικογενειακές αγγαρείες, η αναγκαία γκρίνια του "εε χαθήκατε και δεν σας βλέπουμε συχνά" (αλλά μας αγαπάνε και τους αγαπάμε εξίσου), το κοινό πορτοφόλι. Πόσα εισπράξαμε σήμερα, που έχουμε να δώσουμε και άλλα τέτοια.

Στην πραγματικότητα όταν έχεις συζήσει με κάποιον, και το συνιστώ ανεπιφύλακτα ακόμα και αν πρέπει να πάτε κόντρα στους δικούς σας, οι αλλαγές είναι μικρές και ανεπαίσθητες και τις δέχεσαι όπως και την αλλαγή του καιρού

Το σκοινί

2009-01-15T18:34:00.002+02:00

Η γιαγιά μου έλεγε ότι όταν παντρεύεσαι αυτομάτως αποκτάτε με την σύντροφο σου ένα σκοινί, το οποίο το είχες και πριν παντρευτείς αλλά το χρησιμοποιούσες για να παίζεις σκοινάκι, να δένεις την πόρτα μην την πάρει ο αέρας, να κάνεις πιο κίνκι πράγματα όπως να δένεις την καλή σου στην καρέκλα κλπ. Αυτά τα λέω εγώ... για να επανέλθουμε στην γιαγιά.

Όσο είσαι παντρεμένος λοιπόν κρατάς την μία άκρη του σκοινιού ενώ την άλλη την κρατάει η γυναίκα σου. Αν αφήνεις το σκοινί πολύ χαλαρό μπορούν να συμβούν δύο πράγματα: η να το τραβάει η γυναίκα σου συνέχεια και σε πάει όπου θέλει ή στο τέλος να βαρεθεί να τραβάει μη βρίσκοντας κάποιο ενδιαφέρον σε αυτό οπότε θα βρεθείς να παίζεις πάλι σκοινάκι και εκείνη να "τραβάει το σκοινάκι κάποιου άλλου"

Με πολύ απότομα τραβήγματα κινδυνεύεις να της το αρπάξεις από τα χέρια και πάλι να παίζεις σκοινάκι.

Το θέμα είναι ότι καθ' όλη την κοινή διάρκεια της ζωής μια θα τραβάει ο ένας μια ο άλλος, μια και οι δύο μαζί.

Μπορεί να το τραβάς από ζήλια, από νεύρα, από ενδιαφέρον, από αγάπη, επειδή τσακωθήκατε αλλά το θέμα είναι ότι όσο το κρατάτε και οι δύο θα υπάρχει σχέση μεταξύ σας. Όταν ο ένας αποφασίσει να το αφήσει τότε άμε να το δέσεις σε κάνα στύλο για να κρεμάσεις την μπουγάδα... που θα πρέπει να πλύνεις μόνος σου.

Βέβαια υπάρχει και η σκέψη να το χρησιμοποιήσεις για να την πνίξεις ή να αυτοκτονήσεις αλλά ας μην φτάσουμε ως εκεί.

Το ψωμί

2009-01-08T16:36:00.001+02:00

Σταματάω με το αυτοκίνητο έξω από τον φούρνο. Μπαίνω μέσα και πέρνω μια φρατζόλα ψωμί. Βγαίνω από τον φούρνο και μπαίνω στο αμάξι. Η Ευγενία με κοιτάζει έκπληκτη.
-Μα τι κάνεις!
-εεεε πήρα ψωμί...
-Από πότε τρώμε ψωμί στο σπίτι;
-... εεεε ... για τα παιδιά;
-Νομίζω ότι παραπήρες σοβαρά τον συζυγικό σου ρόλο!

Δηλώθηκα!

2009-01-08T16:10:00.004+02:00

Χτες πήγαμε με την Ευγενία στον Δήμο Χανίων να δηλώσουμε τον γάμο μας όπως ορίζει ο νόμος. Πήραμε λοιπόν τα χαρτιά που είχαμε υπογράψει εν οποίων Θεού (δια μέσου του πρεσβευτή του Παπα-Γιάννη)και κουμπάρου και τα πήγαμε στο Ληξιαρχείο. Η κυρία που μας υποδέχτηκε μας είπε να καθίσουμε γιατί η διαδικασία θα κρατούσε 20 λεπτά.

Ήταν μια καλό ντυμένη σαραντάρα και βάλε, παντρεμένη με παιδιά ένα γιο γύρω στα 20 και μια κόρη λίγο μικρότερη... (μην με κοιτάς έτσι Νία, δεν είμαι κανένας Σέρλοκ Χολμς. Απλά φορούσε βέρα και από εκεί που καθόμουν έβλεπα το μικρό επιτραπέζιο καδράκι με τα παιδιά της. Δίπλα της μια φίλη της με την οποία σχολίαζαν, καθώς μετέφερε τα δεδομένα από τα εκκλησιόχαρτα, κατά πόσο η Παπαρίζου μπορεί να θεωρηθεί μελαχρινή. Η πλάστιγγα της αφοσίωσης της έγερνε περισσότερο προς την Παπαρίζου γιατί η Ευγενία την διόρθωσε δύο φορές. Την μία είχε γράψει λάθος ημερομηνία γάμου και την δεύτερη λάθος το έτος γέννησης της. Πίσω της ανάμεσα στους φακέλους αρχειοθέτησης μια ντουζίνα μπομπονιέρες.... (γιατί να πας μπομπονιέρα στον Ληξίαρχο;) χα χα χου χου έτοιμα τα χαρτιά παιδιά, είστε και ο πρώτος καταχωρημένος γάμος στα Χανιά για το 2009. Άντε και να ζήσετε!
-Ευχαριστούμε
-Και σε τι φάση είναι το βαρέλι με το μέλι;
-Παρακαλώ;
-Το τρώτε το μελάκι σας ε; Γιατί αν ρωτήσεις για την δικιά μου περίπτωση δεν υπάρχει καν βαρέλι αχαχαχα
-αχαχαχα, καλή χρονιά!
- αχαχαχα
- αχαχαχα όχι Ευγενία αυτή είναι η πόρτα της ντουλάπας. Η έξοδος είναι δίπλα.

Παντρεύτηκα!

2009-01-06T21:39:00.004+02:00

Πρώτη καταχώρηση για το 2009 είπα να μπω δυναμικά, να κάνω την έκπληξη, να σας αφήσω με το στόμα ανοιχτό... ε, ναι λοιπόν την έκανα! Παντρεύτηκα.

Εύχομαι και στα δικά σας!

Να μαι εδώ λίγο πριν έρθει η νύφη στην εκκλησία όπου και τραγουδώ το "Έχετε γεια Βρυσούλες"

Όπως βλέπετε το ιστολόγιο αλλάζει μορφή. Πλέον ο Χρίστος την έκανε στον Τάρζαν, πήρε το κορίτσι και άφησε την Τσίτα με την μπανάνα στο ...αυτί! Την έκανε πατ-τιουτ από την ζούγκλα για να μπει στον αχαρτογράφητο ωκεανό της γαμήλιας συμβίωσης.

Τι υπάρχει εκεί έξω; Πως πρέπει να κινηθώ; Τι πρέπει και τι δεν πρέπει να κάνω; Γιατί η πυξίδα γράφει "μην κοιτάς εμένα, δεν ξέρω τίποτα"; Τελικά οι παντρεμένοι έχουν ψυχή; Εγώ από πότε έχω δικαίωμα να το λέω αυτό; Οι γυναίκες είναι όντως από την Αφροδίτη; Ο γάμος σκοτώνει τον έρωτα;

Αυτά και μερικές χιλιάδες ακόμα ερωτήσεις θα προσπαθήσω να απαντήσω εδώ καθώς θα ξετυλίγεται μπροστά στα μάτια μου η ίδια μου η ζωή μετά.

Τα σχόλια σας όπως πάντα ευπρόσδεκτα.

Μια ρουκέτα εδώ

2008-10-31T11:21:00.000+02:00

Η αιθέρια Δόμνα ερμηνεύει την αξέχαστη 'Ρουκέτα' συνοδεία εικοσαμελούς ορχήστρας. Το τραγούδι αφιερώνεται στον θρυλικό παλαιστή του Σούμο Μόϊδα, και στα μινωικά απογεύματα που μας χάρισε χορεύοντας ρούμπα. ...

Ο Χίτλερ και η μονή Βατοπεδίου

2008-10-31T09:32:00.000+02:00

***
thnx tony

Περί διαφημίσεων

2008-10-29T18:34:00.002+02:00

Καλά ρε σεις, κανείς δεν είπε τίποτα με τον 188χρονο γερο Ζουγανέλη που τα ρίχνει στο σχεδόν 18χρονο ξωβηζο πιπίνι στην διαφήμιση με την ώρα;

Ήμαρτον!

Πολλοί προσπάθησαν να αντιγράψουν τις διαφημίσεις τις Q αλλά κανείς δεν τα κατάφερε! Ποσος κόσμος στέλνει μήνυμα με ένα λεπτό; Police! Απαιχτοι

Η Vodaphone που και που κάνει καλές διαφημίσεις, θα πουλήσω την ψυχή μου στο διάλογο! πάρα πολύ καλή η διαφήμιση της CU Land.

Η τζέιν έχει γενέθλια σήμερα!

2008-10-20T12:51:00.001+03:00

Ηappy birthday baby!

Αντζελα! παρά την αρρώστια μου βγαίνω στην πίστα!

2008-10-19T20:23:00.003+03:00

Ηρωίδα! Θεά! Άγαλμα στην Άντζελα τώρα!

Ρε δεν πάτε καλά! 10 λεπτά θέμα στο Άλτερ. Άντε να το γυρίσετε και ντοκιμαντέρ!

Για να δούμε τα σενάρια:

α. Δεν έχει τίποτα σοβαρό και τα έχει μεγαλοποιήσει για να ανέβει στα μάτια του κόσμου και να γεμίσει τα άδεια τραπέζια με κόσμο που θες θα πάει από οίκτο ή από περιέργεια να την δει και να πει "ναι ήμουν κι εγώ εκεί που τραγουδούσε η Άντζελα" (φτου σας ρε)

β. Έχει κάτι σοβαρό και απλά είναι τόσο ηλίθια που βγαίνει να τραγουδάει νομίζοντας ότι με αυτό το τρόπο "υπηρετεί" τους θαυμαστές της.

γ. Έχει κάτι σοβαρό αλλά το συμβόλαιο της λέει ότι δεν μπορεί να λείψει από την δουλειά εκτός και αν φέρει πιστοποιητικό θανάτου

δ. συμπληρώστε εδώ άλλες συνομωσίες ή θεωρίες

Ο Μουσικός ανα-παραγωγός

2008-10-19T06:59:00.002+03:00

Σε αντίθεση με τον κινηματογράφο, τον κλάδο μεταποίησης και τον αγροτικό τομέα που η έννοια παραγωγός έχει να κάνει με την δημιουργία έργου, στον μουσικό τομέα υπάρχει μια σύγχυση για τον ρόλο ενός 'παραγωγού'

- Και πως βγάζεις τα ως προς το ζην, φίλε Ανδρέα;
- Είμαι μουσικός παραγωγός στον χχ,χ FM
- Γράφεις μουσική, δηλαδή;
- Όχι παίζω μουσική
- Την δικιά σου;
- Όχι cds
- Αναπαράγεις μουσική, δεν την παράγεις
- Όχι, δεν με κατάλαβες, παράγω το πρόγραμμα... και πριν με ρωτήσεις αν είμαι προγραμματιστής, παράγω το μουσικό πρόγραμμα
- Και το media player των windows το ίδιο κάνει αλλά λέγεται πρόγραμμα αναπαραγωγής και όχι παραγωγής, άρα είσαι ένα media player που πληρώνεται...

Πραγματικά δεν μπορώ να σας καταλάβω εσάς τους μουσικούς παραγωγούς που αντίθετα με τους δύτες που βάζουν αντίβαρα για να τους βοηθήσει να πάνε ευκολότερα κάτω, εσείς έχετε βάλει 20 κιλά αντίβαρα στον τίτλο της δουλειάς σας για να σας βοηθήσει να πάτε... πάνω.

Επιλέγεται cdακια, μουσικούλες από ένα δεδομένο ρεπερτόριο, συνήθως αυτό που σας πασάρουν οι μουσικές βιομηχανίες για να προωθήσετε, λέτε και κανά σχολιάκι, οι περισσότεροι απλά διαβάζουν ειδήσεις από τις εφημερίδες, δελτία τύπου από το Ίντερνετ και αποκαλείστε μουσικοί παραγωγοί... τι παράγετε; Ραδιοφωνικό χρόνο;

Δηλαδή αυτός που γράφει μουσική, δεν την παράγει; Ο τύπος που βάζει τον σπόρο στο χωράφι, το λίπασμα, το πότισμα, την συγκομιδή, αυτός δεν χρησιμοποιεί κάποιο βαρύ τίτλο του στυλ Παραγωγός αγροτικών προϊόντων...αγρότης λέει ότι είναι, κι εσύ φίλε μουσικός ανα-παραγωγός είσαι, όχι παραγωγός, αλλά κάπου σο δρόμο χάθηκε το πρόθεμα. Μην μας κοιτάνε και αφ' υψηλού οι δήθεν δημοσιογράφοι....

Είπαμε, ότι δηλώσουμε είμαστε. Κι εγώ θέλω κάποια στιγμή να γίνω παραγωγός άπω-ανατολίτικων εδεσμάτων, κοινώς, Κινέζος μάγειρας.

υιοθέτησε κι εσύ ένα παιδί... μπορείς!

2008-10-17T08:38:00.002+03:00

Διάβασα αυτή την είδηση στο in.g σήμερα το πρωί

Η βραβευμένη με Όσκαρ ηθοποιός Αντζελίνα Τζολί σκοπεύει να συνεχίσει τη
«νομαδική» ζωή της μαζί με το σύντροφό της, Μπραντ Πιτ, και τα έξι παιδιά τους,
ενώ δεν αποκλείει την πιθανότητα να υιοθετήσουν άλλο ένα παιδί.

Δεν μπορώ να καταλάβω γιατί τέτοιου είδους ειδήσεις φτάνουν στα αυτιά μας ή στα μάτια μας. Δηλαδή τι θα γίνει τώρα; επειδή το έκανε μια διάσημη σταρ θα βγουν όλοι να ψάχνουν να υιοθετήσουν παιδάκια; Γιατί ένα τόσο ευαίσθητο θέμα όπως η υιοθέτηση ενός παιδιού πρέπει να συνοδεύεται από δελτίο τύπου και πρες κόνφρενς;

Κι εκτός των άλλων γιατί δεν διαβάζω ποτέ μια είδηση του στυλ: Η κυρά Μαρία Τάδε που μένει στην Μάρκου Μπότσαρη 37 πήγε στην Λαϊκή και κατάφερε και σήμερα να αγοράσει ένα κιλό πατάτες και μερικά καρότα για να βγάλει το μήνα μέχρι την επόμενη σύνταξη; Αυτό είναι πιο σημαντικό για μένα σήμερα από το αν ή όχι η Τζολί είχε φαγούρα στην μύτη, αγόρασε καινούρια τσάντα γκούτσι ή αποφάσισε να μεγαλώσει την οικογένεια της.

Θα πάθω εγκεφαλικό!

2008-10-15T10:15:00.002+03:00

ON

Πρωινή εκπομπή στο ALTER, όπου ένα κάρο ηλίθιοι "δημοσιογράφοι" υποστήριζαν την καημένη ΤΖΟΥΛΙΑ ΑΛΕΞΑΝΔΡΑΚΟΥ από τον κακό ΛΑΚΗ ΛΑΖΟΠΟΥΛΟ που είπε ότι είναι για τα πατώματα και ότι δεν έχει φωνή για τραγούδι. Και πετάγεται που λες ένας τραχανάς και λέει το θεϊκό "Ποιος είναι ο Λάκης Λαζόπουλος που κρίνει την Τζούλια"...

Σκάει η ΠΕΤΖΕΤΑΚΟΥ στο πλατό πρώτη ερώτηση, τι ζώδιο είσαι, πάσα στην αστρολόγο να πει το ποιηματάκι με τον Κριό.

Στο ΜΕΓΚΑ ο ΓΡΗΓΟΡΗΣ λέει "πήρα και ένα μήνυμα από τον φίλο μου τον ΖΩΙΔΑΚΗ, είναι στην Νέα Υόρκη για Συναυλία", δεν έχει σημασία αν είναι φίλοι αυτοί οι δύο, αυτό του είπαν στο ακουστικό να πει, μιας που ετοιμάζει νέο δίσκο και η ΔΙΕΘΝΗΣ ΚΑΡΙΕΡΑ του Ζωιδάκη είναι σημαντική είδηση

Στο STAR ραβανί με καρύδα. Η παρουσιάστρια να λέει βλακείες για να μην υπάρχει κενό, μιας που μόνο το μίξερ ακούγεται, αχ και τι ωραία μυρίζει το βούτυρο, αχ βούτυρο...

Στον ANT1 μέχρι να σταματήσουν να λένε ασυναρτησίες τα δύο παρατρεχάμενα των περσινών εκπομπών χάσανε την σύνδεση με τις δηλώσεις του Ρουσόπουλου. Μόλις έγινε η σύνδεση αυτός γύρισε την πλάτη του και έφυγε, περισσότερες πληροφορίες στο κεντρικό δελτίο. Γιατί; Επειδή δεν έστειλαν μαζί δημοσιογράφο που θα μπορούσε να μας πει περιληπτικά τι είπε ο Ρουσόπουλος, αλλά ένα παρατρεχάμενο φοιτητή της διάσημης σχολής δημοσιογραφίας του ANT1 ο οποίος σαφώς δεν θα μπορούσε να βγει στην οθόνη.

Στον ALPHA η ΜΕΝΕΓΑΚΗ πάλι μιλάει για τον γιο της και παπαρίζονται με ένα πρόγραμμα που λέει πόσο μοιάζεις με γνωστούς ηθοποιούς... και ουαααααου μιάζεις με 76% με τον Κλιντ ΙΣγουντ... ε ρε τι τραβάμε μόρνινγ μόρνινγ

Στην ΕΤ3 τα χώνουν στον ΤΖΙΜΑ με κεντρικό πλάνο το Βατοπαίδιο μετά τις πρόσφατες δηλώσεις Τατούλη.

Στην ΝΕΤ τρέχουν τα οικονομικά και το Βατοπαίδιο

Στην ΕΤ1 Μπάσκετ

Α και κάτι άλλο... από πότε τα βρήκανε όλοι και βάζουν διαφημίσεις όλοι συγχρόνως; Αναγκαστική υποβολή σε διαφημίσεις χωρίς επιλογή (εκτός αυτής να κλείσεις την τηλεόραση) δεν υπάρχει;

OFF

Λίγα λόγια, πολύ salsa!

2008-10-02T12:40:00.002+03:00

Άγχος η Ευγενία από το πρωί για το τι θα πάρουμε μαζί μας... εγώ γενικά ταξιδεύω πολύ ελαφριά αλλά εκείνη είναι πιο ανασφαλής. Ένιγουέιζ ελπίζουμε να παράσουμε καλά και να γυρίσουμε πίσω με φωτογραφίες και βίντεο. Ευτυχώς θα έχουμε και μερικούς φίλους από τα Χανιά μαζί μας να μην είμαστε μόνοι μας αν και πιστεύω ότι το μόνο εύκολο είναι να γνωρίσεις κόσμο.

Τα λέμε Δευτέρα με λεπτομέρειες!

Δείτε επίσης και το www.salsa.gr

Longing For Lullabies - Kleerup feat. Titiyo

2008-10-02T12:38:00.001+03:00

Someday, as I look at the sun
I think of you
And traces we leave behind
Like a fallen piece we’ll make a better start
But still end up alone
Looking down upon a place inside our heart
Dividing us in two
Somewhere, all that we leave behind
Lingers on, longing for lullabies
You live, you learn
You love, you burn
You win, you lose
Becoming you

Someday, when I cry in the rain
I think of you
Looking through eyes of pain
Passing on a feeling that we can’t deny
Over on to you
Fading memory is soon becoming blind
Dividing us in two
Somewhere
All that we leave behind
Lingers on
Longin for lullabies
You live, you learn
You love, you burn
You win, you lose
Becoming you

Ως εδώ και μην παρέκει!

2008-09-19T16:39:00.004+03:00

Πφφ.... τελικά δεν βλέπω να προλαβαίνω το καταραμένο πλέον μπλογκ. Κάποιος μου έκανε βου-ντου και δεν μπορώ να βρω χρόνο και διάθεση να γράφω.

Προς το παρόν τρέχω με:

Την σελίδα του σχολείου μου www.xsot.gr

Τους ποδηλάτες: www.podilatontas.gr

Τους αστρονόμους: www.sfak.gr

Το Παλσο: www.palso-chania.gr

Την γυναίκα μου: eygenia.blogspot.com

και κάποια πράγματα που δεν έχουν ιστοσελίδες ακόμα όπως ο γάμος μου στα τέλη του Δεκέμβρη, το Bikefest 3 (3o φεστιβάλ ποδηλατικών ταινιών μικρού μήκους), μεταφράσεις για την Greenpeace (όπου βλέπεις greenpeace greek subs στο youtube)

οπότε και το μπλογκ πέφτει του ματσ προς το παρόν. Αυτάααα.... προς το παρόν

Εντ δε μπρέικ, δε χεντς, ιν!

2008-09-11T12:53:00.004+03:00

Νομίζω ότι το διάλλειμα που έκανα από την μπλογκόσφαιρα ήταν αρκετά μεγάλο και καιρός να επανέρθω δημήτριος... και μετά τις διαφημήσεις πάλι χαζοί.

Σαν τον Σαίιξπηρ, που δεν ξέρει κανείς τι έκανε κάποια χρόνια από την ζωή του, εξαφανισμένος από τον πλανήτη, αποφάσισα να μην αφήσω ίχνος σε κανένα ιστολόγιο αλλά μερικοί ξέρουν τι έκανα πέρυσι το καλοκαίρι, το σενάριο όμως πολύ βαρετό για να γίνει ταινία, μόνο ο Κόπολα ενδιαφέρθηκε για να το διπλώσει στα τέσσερα και να το βάλει κάτω από το πόδι του τραπεζιού για να το βγάλει από την ανισσοροπία, μια κατάσταση από την οποία εγώ δεν έχω βγει ακόμα.

Ο Σεπτέμβριος είναι μήνας κανίβαλος με τρώει κανονικά με το άγχος των εγγραφών αλλά αυτό είναι συζήτηση για άλλο ποστ.

Καλό Σεπτέμβρη σε όλους όσους γύρισαν από διακοπές και δεν λένε να συγκεντρωθούν και έχουν υπέροχο μαύρισμα. Σε αυτούς που δεν πήγαν για διακοπές και αντί για τον αέρα της θάλασσας κουβαλάνε το λεπτό άρωμα του ιδρώτα και του αποσμητικού τους... σε όλους μας.

«Κάθονταν» νεκρός στο γραφείο του για 5 ολόκληρες ημέρες !

2008-07-28T21:00:00.002+03:00

Πιστεύετε ότι μπορεί να πεθάνετε πάνω στο γραφείο σας και να μην το πάρει χαμπάρι κανένας από τους συνάδελφους σας; Ε...λοιπόν κάπου εκεί έχουν φθάσει τα πράγματα. Τα αφεντικά μια μεγάλης εκδοτικής εταιρείας προσπαθούν να καταλάβουν γιατί κανένας από τους υπαλλήλους τους δεν κατάλαβε ότι ένας συνάδελφος "κάθονταν" νεκρός στο γραφείο του για πέντε ολόκληρες ημέρες!

Ο George Taklebaum που εργάζονταν για τριάντα χρόνια στην εκδοτική εταιρεία με έδρα τη Νέα Υόρκη υπέστη καρδιακή προσβολή στο γραφείο του. Ο 51-χρονος άντρας που το γραφείο του βρίσκονταν σε ανοικτή αίθουσα με 23 ακόμα άτομα πέθανε Δευτέρα και μια καθαρίστρια το πρωί του Σαββάτου "ανακάλυψε" πως ήταν νεκρός.

" Ο George ήταν πάντα ο πρώτος που έφθανε το πρωί και ο τελευταίος που έφευγε. Ετσι λοιπόν δεν ήταν παράξενο να τον βλέπεις να κάθεται συνέχεια στο γραφείο του.

Ήταν πάντα απορροφημένος στην εργασία του και δεν μιλούσε πολύ," δήλωσε το αφεντικό του "άτυχου άντρα", Elliot Wachiaski. Σύμφωνα με την ιατροδικαστική έκθεση ο εργαζόμενος ήταν νεκρός για πέντε ολόκληρες ημέρες και κάθονταν στο γραφείο όπου εργάζονταν πριν τον εντοπίσουν.

Ηθικό δίδαγμα: Μην δουλεύετε πολύ σκληρά γιατί έτσι και αλλιώς κανείς δεν το παίρνει χαμπάρι!!!

***
καλή η πλάκα αλλά πρόκειται περί αστικού μύθου,βλέπε: http://urbanlegends.about.com/cs/horrors/a/turklebaum.htm

Ακόμα και το όνομα του είαν λάθος στην Ελληνική εκδοχή τσκ τσκ τσκ

Που στο διάολο είναι ο Ματ; (2008)

2008-07-24T09:52:00.004+03:00

14 μήνες, 42 χώρες και χιλιάδες άνθρωποι που χόρεψαν με τον Ματ. Ένα εκπληκτικό βίντεο, μέ ένα πανέμορφο τραγούδι από τον Garry Schyman (βρείτε τον στο Myspace).

Αν σας παίρνει η ταχύτητα σας πατήστε στην επιλογή "watch in high quality". (κάντε κλικ εδώ για νa πάτε κατευθείαν στην σελίδα του youtube)

Praan

Bhulbona ar shohojete
Shei praan e mon uthbe mete
Mrittu majhe dhaka ache
je ontohin praan

Bojre tomar baje bashi
She ki shohoj gaan
Shei shurete jagbo ami
(Repeat 3X)

Shei jhor jeno shoi anonde
Chittobinar taare
Shotto-shundu dosh digonto
Nachao je jhonkare!

Bojre tomar baje bashi
She ki shohoj gaan
Shei shurete jagbo ami
(Repeat 3X)

Στα Αγγλικά:

"Stream of Life"

The same stream of life that runs through my veins night and day
runs through the world and dances in rhythmic measures.

It is the same life that shoots in joy through the dust of the earth
in numberless blades of grass
and breaks into tumultuous waves of leaves and flowers.

It is the same life that is rocked in the ocean-cradle of birth
and of death, in ebb and in flow.

I feel my limbs are made glorious by the touch of this world of life.
And my pride is from the life-throb of ages dancing in my blood this moment.

δείτε επίσης: http://www.wherethehellismatt.com

Το φεγγάρι στην ταράτσα

2008-07-22T19:03:00.002+03:00

Φωτογραφίες της Σελήνης μέσα από τα κιάλα μου από το σπίτι της καλής μου στον Σταυρό